Διογένης ο Κυνικός – Ο αναρχικός της αρχαιότητος

Ο Διογένης ο «Κυνικός» (ή Κύων), γνωστός κι ως ο Διογένης ο Σινωπεύς, ήταν Έλληνας φιλόσοφος, που γεννήθηκε στη Σινώπη του Πόντου περίπου το 412 π.Χ. (σύμφωνα με άλλες πηγές το 399 π.Χ.) και θεωρείται ο κυριότερος εκπρόσωπος της Κυνικής Φιλοσοφίας. Σύμφωνα με έναν θρύλο, γεννήθηκε την ημέρα που πέθανε ο Σωκράτης.

Λέγεται ότι οι Σινωπείς τον εξόρισαν γιατί παραχάραξε το τοπικό νόμισμα. Άλλοι πάλι υποστηρίζουν ότι ακολούθησε στην εξορία τον πατέρα του Ικεσία, επόπτη του νομισματοκοπείου της Σινώπης, όταν αυτός κατηγορήθηκε σαν παραχαράκτης. Ο Διογένης λόγω της εξορίας, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα ως πολιτικός εξόριστος το 370 π.Χ. Συνήθως, τα καλοκαίρια έμενε στην Κόρινθο και τους χειμώνες στην Αθήνα.

Πολύ γρήγορα εντυπωσιάστηκε από τη διδασκαλία του Αντισθένη, ένας από τους πιο διαπρεπείς μαθητές του Σωκράτη και ζήτησε να γίνει μαθητής του. Λέγεται, ότι εμφανίστηκε μπροστά στον Αντισθένη, σαν τραπεζίτης, παρακαλώντας τον να τον δεχθεί ως μαθητή του. Ο Αντισθένης, φυσικά, αρνήθηκε να διδάξει έναν τραπεζίτη. Ο Διογένης επέμενε για πολύ καιρό. Ο Αντισθένης αποφάσισε να τον δεχθεί μόνο όταν τον είδε να είναι ντυμένος με κουρέλια, να κοιμάται στο χώμα και στις λάσπες, και να περιπλανιέται ζητιανεύοντας μαζί με τους άλλους ζητιάνους. Σύντομα ο Διογένης ξεπέρασε το δάσκαλό του, όχι μόνο σε φήμη, αλλά και στην αυστηρότητα του τρόπου ζωής. Θεωρείται το αρχέτυπο των Κυνικών, και μάλιστα πολλοί του αποδίδουν την καθιέρωση του Κυνικού τρόπου ζωής, αν και ο ίδιος αναγνωρίζει το χρέος του στον Αντισθένη. Η κυνική φιλοσοφία λέγεται έτσι γιατί οι κυνικοί είχαν ως έμβλημά τους τον Κύων (τον σκύλο) και έλεγαν «εμείς διαφέρουμε από τους άλλους σκύλους διότι εμείς δεν δαγκώνουμε τους εχθρούς αλλά τους φίλους, για να τους διορθώσουμε». Οι κυνικοί φιλόσοφοι πρέσβευαν την απόλυτη αμφισβήτηση των πάντων, απέρριπταν κάθε εξουσία και ήθελαν την απόλυτη ελευθερία του ανθρώπου.

Ο Διογένης δεν συγκρότησε ένα θεωρητικό σύστημα αξιών, αλλά με τις πράξεις του γελοιοποίησε, εξευτέλισε κυριολεκτικά τις κυρίαρχες κοινωνικές συμβάσεις, σε σημείο που δύσκολα θα έφτανε και ο πιο ριζοσπαστικός αναρχικός της εποχής μας. Το έδαφος είχε ήδη προλειάνει ο Αντισθένης, ο οποίος κήρυττε δημοσίως ότι δεν θα έπρεπε να υπάρχει κυβέρνηση, ατομική ιδιοκτησία, επίσημη θρησκεία, γάμος. Απέρριψε τη φήμη και τις τιμές, αλλά η επίδειξη του ασκητισμού του ήταν τόσο καινούργια για τους Έλληνες ώστε προσήλκυσε μεγάλη προσοχή και πολλοί έφτασαν να τον θεωρούν εξαιρετικά σοφό.

Ο Διογένης έθιξε αποκλειστικά κοινωνικά και ηθικά προβλήματα. Η διδασκαλία του ήταν ουσιαστικά επαναστατική και ανατρεπτική για την τάξη που επικρατούσε τότε. Προσπάθησε με τα επιχειρήματα του, να αλλάξει την ανθρώπινη κοινωνία που είχε διαφθαρεί. Αυτό κατά την γνώμη του θα γινόταν δυνατό, αν ο άνθρωπος επέστρεφε στην φύση. Πίστευε δηλαδή πως η ευτυχία του ανθρώπου βρίσκετε στη φυσική ζωή και πως μόνο με την αυτάρκεια, την λιτότητα, την αυτογνωσία και την άσκηση μπορεί να την εξασφαλίσει. Υπήρξε είρωνας καυστικότατος και ονειδιστείς των ανθρώπινων αδυναμιών, προπάντων δε της ματαιοδοξίας και της υπεροψίας. Τρεφόταν μόνο από προσφορές των θαυμαστών του. Ο Διογένης ο Λαέρτιος παραθέτει μεγάλο κατάλογο από έργα του Διογένη του Κύνου από τα οποία σώζονται αρκετά δυστυχώς όχι στη Ελληνική.

Ο Διογένης πίστευε πως ο άνθρωπος είναι από τη Φύση εφοδιασμένος με όλα όσα χρειάζεται και δεν έχει ανάγκη από περιττά πράγματα. Μόνος του δημιουργεί για τον εαυτό του πλήθος τεχνητές ανάγκες και επιθυμίες, που τελικά τον υποδουλώνουν. Για τον Διογένη μόνο η ικανοποίηση των φυσικών αναγκών οδηγεί στην ευτυχία και καμία σωματική ανάγκη δεν μπορεί να θεωρηθεί ανήθικη, αφού η φύση τις δημιουργεί όλες. Ωστόσο, οι φυσικές ανάγκες μπορούν να δαμαστούν με την άσκηση, δηλαδή με το να ασκεί κάποιος το σώμα του, ώστε να περιορίζονται οι ανάγκες του στο ελάχιστο δυνατό. Αυτό θα βοηθήσει τον άνθρωπο να αποκτήσει αυτάρκεια: όσο πιο λίγες και απλές είναι οι ανάγκες του, τόσο πιο εύκολα θα μπορεί να τις ικανοποιεί. Η παράδοση στις σωματικές απολαύσεις συνιστά αδυναμία αλλά και αδικία. Στον ευτραφή ρήτορα Αναξιμένη έλεγε σαρκαστικά ο Διογένης: «Αναξιμένη, δώσε λίγη κοιλιά και στους φτωχούς».

Ο Διογένης και οι μεταγενέστεροί του Κυνικοί απορρίπτουν ό,τι σηματοδοτεί τον ανθρώπινο πολιτισμό. Ο Νόμος δεν έχει καμία απολύτως αξία απέναντι στη φύση, διότι οι νόμοι είναι ανθρώπινα έργα και διαφέρουν από χώρα σε χώρα, επομένως δεν έχουν αντικειμενικό κύρος και είναι ανάξιοι σεβασμού. Για τον λόγο αυτό, ακριβώς, κανένα δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να κρίνει τις πράξεις κάποιου, ούτε και οποιαδήποτε εξουσία έχει το δικαίωμα να καθορίζει τη ζωή των ανθρώπων.
Χρησιμοποιούσε τον αστεϊσμό και το λογοπαίγνιο ως μέσο για τα διδάγματά του. Πίστευε πως η ευτυχία του ανθρώπου βρίσκετε στη φυσική ζωή και πως μόνο με την αυτάρκεια, την λιτότητα, την αυτογνωσία και την άσκηση μπορεί κανείς να την εξασφαλίσει. Εφαρμόζοντας στην πράξη τις αρχές του κυκλοφορούσε στην Αθήνα ξυπόλυτος, φορώντας χειμώνα καλοκαίρι το ίδιο ρούχο και μόνο στα μεγάλα κρύα δανειζόταν από κάποιο φίλο του ένα μανδύα και είχε στην πλάτη του ένα σακούλι όπου έβαζε τίποτε τρόφιμα και ένα τάσι για να πίνει νερό. Κοιμόταν χωρίς να μεταχειρίζεται στρωσίδια μέσα σε ένα…πιθάρι, με φύλακες τα σκυλιά του, που άλλοτε το κυλούσε στη Βασίλειο Στοά κι άλλοτε στο Μητρώο, κάτω από την Ακρόπολη, αποδεικνύοντας, έτσι, πως και το σπίτι ακόμα ήταν κάτι το περιττό. Απέρριπτε την πολυθεΐα και τις θρησκευτικές λατρείες, ως αυθαίρετους ανθρώπινους θεσμούς.

Περιγελούσε τους ρήτορες που στους λόγους των έκαναν πολύ θόρυβο περί δικαιοσύνης αλλά ουδέποτε την εφάρμοσαν στη ζωή τους. Έλεγε ότι οι άνθρωποι αγωνίζονται να ξεπεράσουν ο ένας τον άλλο σε υλικά αποκτήματα, αλλά κανένας δεν αγωνίζεται να γίνει καλύτερος και αληθινός.
Δε δημιούργησε ποτέ δική του οικογένεια και θεωρούσε τον εαυτό του ως «πολίτη του κόσμου» (κοσμοπολίτης). Οι Αθηναίοι αγαπούσαν τον Διογένη, για την ετοιμότητα και την ευφυΐα του, με τις οποίες απαντούσε σε κάθε ερώτηση που του έκαναν, καθώς και για τον αδυσώπητο και τραχύ τρόπο με τον οποίο έσκωπτε τα κακώς έχοντα στην κοινωνία. Τη σκέψη του την απασχολούσαν αποκλειστικά τα ηθικοκοινωνικά προβλήματα, η δε διδασκαλία του, ουσιαστικά, ήταν επαναστατική και ανατρεπτική της υφισταμένης τάξεως. Γι’ αυτό όταν ένας νεαρός του έσπασε το πιθάρι, μαστίγωσαν τον νεαρό και του έδωσαν άλλο.

Σ’ ένα ταξίδι του στην Αίγινα, ο Διογένης συνελήφθη από πειρατές και στάλθηκε στην Κρήτη όπου και εκτέθηκε για πώληση. Ο Ξενιάδης, εντυπωσιασμένος από το πνεύμα του Διογένη, τον αγόρασε παίρνοντάς τον μαζί του στην Κόρινθο. Εκεί του εμπιστεύτηκε το νοικοκυριό του και του ανέθεσε την ανατροφή των δύο γιων του. Ο Διογένης φέρεται να είπε στον Ξενιάδη, «Πρέπει να με υπακούεις, παρόλο που είμαι σκλάβος· διότι εάν ο γιατρός ή ο καπετάνιος πλοίου βρίσκονταν υπό δουλεία, θα υπακούονταν».

Ο Διογένης εκτελούσε τα καινούργια του καθήκοντα με τέτοια επιτυχία που ο Ξενιάδης συνήθιζε να λέει στους γύρω του, «Ένας έντιμος μεγαλοφυής μπήκε στο σπίτι μου.» Ο Εύβουλος, στο βιβλίο του με τον τίτλο «Η πώληση του Διογένη», μας περιγράφει πώς ο Κυνικός φιλόσοφος διαπαιδαγωγούσε τους γιους του Ξενιάδη. Τους μάθαινε ν’ αποστηθίζουν πολλά χωρία από ποιητές, ιστορικούς και από τα κείμενα του ίδιου του Διογένη. Τους ασκούσε με κάθε τρόπο στο ν’ αποκτήσουν καλή μνήμη. Στο σπίτι τους μάθαινε να αυτοεξυπηρετούνται και να είναι ευχαριστημένοι με λιτό φαγητό και νερό. Τους μάθαινε να κόβουν τα μαλλιά τους κοντά και να μην τα στολίζουν, να σκεπάζονται με ελαφρά σκεπάσματα, να περπατούν ξυπόλητοι, σιωπηλοί, χωρίς να κοιτάζουν γύρω τους στους δρόμους. Τα παιδιά έτρεφαν μεγάλο σεβασμό για το Διογένη και ζητούσαν χάρες από τους γονείς τους γι’ αυτόν. Επιπλέον ο Διογένης τους δίδαξε ιππασία, σκοποβολή, σφαιροβολία, και ακοντισμό. Αργότερα, όταν έφτασαν σε ηλικία για το σχολείο της παλαίστρας, δεν επέτρεπε στο δάσκαλο να τους δώσει πλήρη αθλητική εκπαίδευση, αλλά μόνο τόση ώστε να τους κρατάει σε καλή φυσική κατάσταση.

Στην Κόρινθο ο Διογένης έζησε το υπόλοιπο της ζωής του, την οποία αφιέρωσε αποκλειστικά στο να κηρύττει τα δόγματα της ενάρετης αυτοκυριαρχίας. Στα Ίσθμια (μια από τις τέσσερις μεγάλες πανελλήνιες γιορτές του αρχαίου κόσμου) δίδασκε σε μεγάλα ακροατήρια που στράφηκαν προς αυτόν μετά το θάνατο του Αντισθένη.

Ο Διογένης, είχε παντού εχθρούς ή φίλους που διασκέδαζαν μαζί του, εμπαίζοντάς τον, εξορίστηκε από την πατρίδα του, πουλήθηκε ως δούλος, κέρδισε την ελευθερία του, γνώρισε όλες τις πτυχές της ζωής αφού έγινε απο τραπεζίτης μέχρι ζητιάνος, και από φιλόσοφος μέχρι σκύλος (ζώντας σκυλίσια ζωή), στο τέλος κοιμόταν μέσα σε ένα μεγάλο πιθάρι. Δήλωνε ότι ήταν εναντίον του πολιτισμού, αφού «Οι άνθρωποι είναι ζώα και τα ζώα δεν έχουν πολιτισμό, έχουν μόνο φυσικές ανάγκες, αλλά ας γίνουν τα ζώα πρώτα άνθρωποι και έπειτα ας κάνουν και πολιτισμό, πράγμα δύσκολο, αφού μέχρι στιγμής δεν υπάρχει πουθενά, εκτός εάν μιλάμε για χρήματα, για πόλεμο και για θεάματα».

Πολλοί γελούσαν μαζί του επειδή κοιμόταν στο πιθάρι του κι εκείνος γελούσε μαζί τους επειδή δεν χωρούσαν στο πιθάρι του, γιατί ήταν χοντροί. «Η φιλοσοφία δεν έχει σπίτι» έλεγε, «γιατί είναι τόσο μεγάλη που δεν χωράει σε κανένα σπίτι και μπορεί να έχει σαν στέγη της μόνο τον ουρανό».

Έχοντας διαπιστώσει ότι ο άνθρωπος δεν είναι παρά ένα ζώο, ο Διογένης έκανε την ανάγκη του δημοσίως, και έλεγε ότι απολύτως καμία σωματική ανάγκη δεν θα έπρεπε να θεωρείται ανήθικη ή πρόστυχη αφού η φύση την δημιουργεί. Ο Διογένης, επίσης, αυνανιζόταν δημοσίως, κατά προτίμηση στην αγορά.

Για το θάνατο του Διογένη υπάρχουν διάφορες πληροφορίες. Οι ιστορικοί, όμως, δεν είναι βέβαιοι ούτε για το χρόνο ούτε για τον τρόπο του θανάτου του. Πιστεύεται ότι ο Διογένης πέθανε 323 π.Χ στην Κόρινθο πολύ γέρος και κατά την παράδοση την ίδια μέρα που πέθανε στη Βαβυλώνα ο Αλέξανδρος. Οι Κορίνθιοι του έκαναν μεγαλοπρεπή κηδεία και στον τάφο του έστησαν μαρμάρινο κίονα, πάνω στον οποίο έστεκε καμαρωτός ένας σκύλος από μάρμαρο της Πάρου (κύνα). Λέγεται ότι είχε προκύψει διαμάχη μεταξύ των μαθητών του για το ποιος θα τον θάψει. Τελικά, με εισήγηση ανδρών επιρροής, θάφτηκε από τους γιους του Ξενιάδη. Στη συνέχεια συμπατριώτες του από τη Σινώπη τον τίμησαν με ορειχάλκινα αγάλματα, κοντά στη γιγαντιαία κολόνα με το σκύλο, πάνω στα οποία χάραξαν την ακόλουθη επιγραφή: «Ο χρόνος κάνει ακόμη και το χαλκό να παλιώνει· αλλά τη δόξα σου, ω Διογένη, η αιωνιότητα ποτέ δεν θα καταστρέψει. Διότι εσύ μόνος δίδαξες στους θνητούς το μάθημα της αυτάρκειας και το πιο ενάρετο μονοπάτι της ζωής».

Ο Διογένης άφησε πίσω του μαθητές που ακολούθησαν τον ίδιο τρόπο ζωής και καυτηρίασαν έμπρακτα την αφύσικη και τεχνητή ζωή του πολιτισμού. Από τους πιο γνωστούς συνεχιστές του είναι ο Κράτης o Θηβαίος, που έζησε ως επαίτης, έχοντας μάλιστα στο πλευρό του την Ιππαρχία, κοπέλα από αρχοντική οικογένεια και αδελφή του επίσης Κυνικού Μητροκλή.

Ο Διογένης ο Λαέρτιος παραθέτει μακρότατο κατάλογο των έργων του φιλοσόφου, από τα οποία όμως τίποτα δεν διασώθηκε. Ο ίδιος συνέλεξε αποφθέγματα, ανέκδοτα και λεπτομέρειες από το βίο του μεγάλου κυνικού. Πολλά όμως απ’ αυτά όμως, ίσως και να είναι επινοήματα των μεταγενεστέρων θαυμαστών του. Ενδεικτικά αναφέρονται τα ακόλουθα:

Ο Διογένης είχε συλληφθεί αιχμάλωτος και κατάληξε στα δουλοπάζαρα. Ο δουλέμπορος δεν τον άφηνε να καθίσει, γιατί ήθελε να βλέπει ο κόσμος την «πραμάτεια» του. Ο Διογένης τότε του είπε, «Δεν έχει σημασία γιατί και τα ψάρια όπως και να στέκονται το ίδιο πωλούνται». Ο Ξενιάδης, πλούσιος, αριστοκράτης της εποχής είδε τον Διογένη και θέλησε να τον αγοράσει. Συζήτησε με τον δουλέμπορο και ο δουλέμπορος πλησίασε τον Διογένη και του λέει «αυτός ενδιαφέρεται να σε αγοράσει, τί δουλειά ξέρεις να κάνεις να του πώ;». Ο Διογένης με λογοπαίγνιο απαντά «ανθρώπων άρχειν» και συμπλήρωσε «Φώναξε μήπως κάποιος θέλει δεσπότη». Το λογοπαίγνιο αυτό, ενός δούλου που δήλωνε «άρχειν ανθρώπων» άρεσε στον Ξενιάδη που χαμογέλασε και τον αγόρασε, αφού αντιλήφθηκε τις δύο έννοιες που με οξυδέρκεια έθεσε ο Διογένης. «Διοικώ τους ανθρώπους και διδάσκω στους ανθρώπους αρχές». Ο Ξενιάδης ανάθεσε στον Διογένη την διδασκαλία των παιδιών του, και έτσι ο Διογένης έμεινε στο Κράθειον, ένα προάστειο της Κορίνθου.

Οι φίλοι του Διογένη θέλησαν να τον ελευθερώσουν (από δούλο του Ξενιάδη) και εκείνος τους απεκάλεσε ανόητους, γιατί, όπως είπε, «τα λιοντάρια δεν είναι δούλοι αυτών που τα τρέφουν, αλλά αυτοί που τρέφουν τα λιοντάρια είναι δούλοι των λιονταριών, αφού ο φόβος χαρακτηρίζει τους δούλους, ενώ τα θηρία προκαλούν φόβο στους ανθρώπους».

Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν στη Κόρινθο, ήθελε να γνωρίσει τον Διογένη και έστειλε ένα υπασπιστή του να βρει τον Διογένη που ήταν στο Κράθειο και να του τον παρουσιάσει. Αφού ο υπασπιστής τον εντόπισε, του είπε: «Σε ζητεί ο Βασιλεύς Αλέξανδρος να σε δεί». Ο Διογένης απάντησε «Εγώ δεν θέλω να τον δω. Εάν θέλει αυτός ας έρθει να με δει». Και πράγματι, ο βασιλεύς Αλέξανδρος πήγε να δεί τον Διογένη. Τον πλησιάζει ο Αλέξανδρος και του λέει «Είμαι ο Βασιλεύς Αλέξανδρος». Ο Διογένης ατάραχος απαντά «Και γώ είμαι ο Διογένης ο Κύων». Ο Μέγας Αλέξανδρος απορεί και του λέγει «Δεν με φοβάσαι;». Ο Διογένης απαντάει «Και τί είσαι; Καλό ή κακό;». Ο Αλέξανδρος μένει σκεπτικός. Δεν μπορεί ένας βασιλεύς να πει ότι είναι κακό, και άμα είναι καλό, γιατί κάποιος να φοβάται το καλό; Αντί να απαντήσει ο Αλέξανδρος τον ερωτεί εκ νέου «Τί χάρη θές να σου κάνω;» και ο Διογένης ξανά με λογοπαίγνιο απαντά «Αποσκότησων με». Βγάλε με δηλαδή από το σκότος, την λήθη, και δείξε μου την αλήθεια. Με το έξυπνο λογοπαίγνιο του Διογένη, η απάντηση του μπορεί και να εννοηθεί εώς «Σταμάτα να μου κρύβεις τον ήλιο», καθώς οι κυνικοί πίστευαν πώς η ευτυχία του ανθρώπου βρίσκετε στη λιτότητα, στη ζεστασιά του ήλιου και δεν ζητεί τίποτα από τα υλικά πλούτη. Μόλις το άκουσε αυτό ο Αλέξανδρος είπε το περίφημο: «Εάν δεν ήμουν Αλέξανδρος, θα ήθελα να ήμουν Διογένης».

Ο Πλάτων τιμούσε τον Διογένη, που τον ονόμαζε «Σωκράτη μαινόμενο», εκείνος όμως δεν είχε σε μεγάλη υπόληψη τον ιδρυτή της Ακαδημίας και δεν άφηνε ευκαιρία να τον ειρωνεύεται. Όταν ο Πλάτων διατύπωσε τον γνωστό ορισμό για τον άνθρωπο: «Ζώον δίπουν άπτερον» (ζώο με δύο πόδια και χωρίς φτερά) ο Διογένης μάδησε ένα πετεινό και τον παρουσίασε στην αγορά λέγοντας «Ιδού ο άνθρωπος του Πλάτωνος» κι αυτός τότε συμπλήρωσε τον ορισμό με το «και πλατώνυχον».
Μια μέρα μπήκε στο πλουσιόσπιτο του Πλάτωνα και με τα ξυπόλυτα (και βρώμικα) πόδια του πατούσε στα χαλιά λέγοντας «πατώ τον του Πλάτωνος τύφον (ματαιοδοξία)».

Όταν ο Πλάτων τον είδε μια μέρα να γευματίζει μονάχα με ψωμί κι ελιές, δεν κρατήθηκε και τον πείραξε λέγοντας: «Αν είχες πάει στο Διονύσιο, δε θα ‘τρωγες τώρα ελιές». Ο Διογένης όμως δεν του τη χάρισε: «Αν έτρωγες ελιές δε θα χρειαζόταν να πάς στον Διονύσιο» (Σημείωση: Ο Διονύσιος ήταν τύραννος των Συρακουσών ο δε Πλάτων πήγε κοντά του προσπαθώντας να εφαρμόσει στην πράξη τις ιδέες που είχε διατυπώσει στην «Πολιτεία» του).

Ο Διδύμων, οφθαλμίατρος της εποχής εξετάζει το μάτι μιάς κοπέλας. Ο Διογένης τον βλέπει. Ξέρει ο Διογένης ότι ο Διδύμων είναι τύπος ερωτίλος, κοινώς γυναικάς. Και του λέει «Πρόσεξε Διδύμωνα, μήπως εξετάζοντας τον οφθαλμό, πειράξεις την κόρην».

Είναι ο Διογένης καλεσμένος σε ένα γεύμα και πηγαίνει στο λουτρό για να πλυνθεί πρίν φάει. Αλλά το λουτρό είναι πολύ βρώμικο. Δεν παραπονιέται, δεν λέει «είναι βρώμικο το λουτρό», και δεν προσβάλει τον οικοδεσπότη αλλά με αστεϊσμό ερωτεί «Οι εδώ λουόμενοι, που πλένονται κατόπιν;».

Όταν ο Διογένης ρωτήθηκε που είδε ενάρετους (σύμφωνα με τις αρχές του) άντρες, αποκρίθηκε, «Άντρες πουθενά, στην Σπάρτη όμως, είδα παιδιά».

Ο Διογένης καυτηρίαζε τον πόλεμο, με τον δικό του, ιδιότυπο τρόπο: Οι Κορίνθιοι προετοιμάζονταν πυρετωδώς για να πολεμήσουν τον Φίλιππο της Μακεδονίας και για να μη φανεί ότι ο Διογένης μένει άπρακτος, πήρε κι αυτός το πιθάρι του και άρχισε να το τσουλάει πάνω κάτω!

Θέλησε κάποτε να πειράξει ένα ευνούχο μοχθηρό τύπο αφού έβλεπε τις πράξεις του και είχε ακούσει γι’ αυτόν. Οι αρχαίοι Έλληνες συνήθιζαν να βάζουν πάνω από την θύρα της οικίας τους ένα θυραίο. Αυτό ήταν ένα σύμβολο ή σήμα ή ρητό που διάλεγαν για την οικία τους. Ο μοχθηρός αυτός άνδρας είχε βάλει άνωθεν της οικίας του το εξής ρητό. «Μηδέν εισίτω κακόν» ( Να μην μπει κανένα κακό). Και ο Διογένης κτύπησε την πόρτα και ρώτησε: «Ο οικοδεσπότης από πού μπαίνει;».

Όταν ρωτήθηκε ποιανού ζώου το δάγκωμα είναι το χειρότερο, λέγεται πως απάντησε: «Ανάμεσα στα άγρια, του συκοφάντη, και ανάμεσα στα ήμερα του κόλακα».

Μια μέρα, ενώ συζητούσε επί σοβαρού θέματος κι ελάχιστοι τον άκουγαν, άρχισε να σφυρίζει· τότε, καθώς πλήθος μαζεύτηκε αμέσως γύρω του, τους επέπληξε λέγοντας, «Εσείς σπεύδετε με όλη σας τη σοβαρότητα για ν’ ακούσετε ανοησίες, αλλά είστε πολύ αργοί και περιφρονητικοί όταν το θέμα είναι σοβαρό».

Όταν κάποιος του είπε, «οι περισσότεροι άνθρωποι γελούν μαζί σου», η απάντησή του ήταν, «πολύ πιθανόν οι γάιδαροι να γελούν μ’ αυτούς· αλλά όπως δεν τους νοιάζει για τα γαϊδούρια, ούτε και μένα με νοιάζει γι’ αυτούς».

Ο Μέγας Αλέξανδρος κάποτε θέλησε να πειράξει τον Διογένη και αφού έλεγε ότι ήταν Κύων, του έστειλε ένα πιάτο κόκκαλα. Μετά όταν τον συνάντησε τον Διογένη τον ρώτησε: «Σου άρεσε Κύων το δώρο μου;». Και ο Διογένης του απάντησε «Το έδεσμα ήταν άξιο για κύων, αλλά το δώρο δεν ήταν καθόλου άξιο για βασιλέα».

Όταν από τα βάθη της Ασίας ο Αλέξανδρος έστειλε στον τοποτηρητή του Αντίπατρο μήνυμα με κάποιον αγγελιοφόρο, που λεγόταν Αθλίας, ο Διογένης σχολίασε: «Αθλίας παρ΄αθλίου δι΄αθλίου προς άθλιον» (Ο άθλιος στέλνει άθλια επιστολή με τον Άθλιο προς ένα άθλιο).

Τον ρώτησε κάποιος τύραννος ποιος είναι ο καλύτερος χαλκός για να χυτευθεί ένα άγαλμά του και ο Διογένης του είπε «ο δι΄ου Αρμόδιος και Αριστογείτων εχυτεύθησαν» (δηλαδή ο χαλκός από τον οποίο γίνανε τα αγάλματα του Αρμόδιου και του Αριστογείτονα – των τυραννοκτόνων).

Μια μέρα, παρατήρησε μια τοιχογραφία που εικόνιζε δύο κενταύρους, πανάθλια ζωγραφισμένος και ρώτησε : «Πότερος τούτων Χείρων εστί;», λογοπαικτώντας με το επίθετο χείρων (= χειρότερος) και το όνομα του γνωστού κενταύρου Χείρωνα.

Όταν κάποιος είπε στον Διογένη, «Γέρασες, κοίτα να ξεκουραστείς», αυτός απάντησε «Αν έπαιρνα μέρος σε αγώνα δρόμου, στο τέλος, θα έπρεπε να χαλαρώσω αντί να επιταχύνω;».

Μια μέρα παρακολουθούσε μουσική παράσταση κιθάρας. Ο κιθαρωδός ήταν κάποιος ηρακλείων διαστάσεων και πολύ αγριωπός, το δε παίξιμό του είχε τα μαύρα του τα χάλια. Όλοι οι ακροατές αποδοκίμαζαν τον «καλλιτέχνη» και μονάχα ο Διογένης τον χειροκροτούσε. Όταν οι άλλοι τον ρώτησαν απορημένοι «γιατί;», εκείνος απάντησε: «Διότι τηλικούτος ών κιθαρωδεί και ου ληστεύει!» (Επειδή, παρά το μέγεθος του, παίζει κιθάρα και δεν ληστεύει).

Όταν είδε ένα μουσικό να χορδίζει την άρπα, του είπε, «Δεν ντρέπεσαι να δίνεις στο ξύλο εναρμονισμένους ήχους, τη στιγμή που απέτυχες να εναρμονίσεις την ψυχή με τη ζωή σου;».
Στην αγορά της Αθήνας τον έβρισε ένας φαλακρός. Ο Διογένης απάντησε: «Εγώ ου λοιδωρώ αλλά τας τρίχας επαινώ, ότι κρανίου κακού απηλλάγησαν», δηλαδή «Δεν θα σε βρίσω, αλλά θα παινέψω τις τρίχες που εγκατέλειψαν ένα τέτοιο κρανίο».

Τον καιρό που ο Διογένης ζούσε στην Κόρινθο, μεσουρανούσε εκεί η περίφημη εταίρα Λαΐς η Κορινθία. Ήταν τόσο όμορφη που κατά τον Προπέρτιο «όλη η Ελλάδα έλιωνε από πόθο μπροστά στην πόρτα της» ενώ ο Αρισταίνετος γράφει πως «τα στήθια της ήταν σαν κυδώνια» και κατά τον Αθήναιο πολλοί ζωγράφοι την είχαν ως πρότυπο. Δεν ήταν όμως μόνο πανέμορφη. Ήταν πολύ μορφωμένη, καλλιεργημένη, και πάμπλουτη. Φυσικά είχε σχέσεις με τους επιφανέστερους και πλουσιώτερους Έλληνες, που συνέρρεαν στην Κόρινθο για να τη γνωρίσουν (με τη βιβλική σημασία του ρήματος). Ανάμεσα στους «πελάτες» της ήταν και ο μαθητής του Σωκράτη Αρίστιππος, ιδρυτής της ηδονιστικής σχολής. Ο Αρίστιππος ήταν άνθρωπος ρεαλιστής και όταν κάποιοι του είπαν πως η Λαϊς δεν τον αγαπάει, αυτός απάντησε «Και τα ψάρια και το κρασί δε μ΄αγαπάνε αλλά εγώ τα απολαμβάνω». Ο Διογένης στην αρχή δεν έδινε καμιά σημασία στη Λαϊδα και όταν κάποιος φίλος του τον ρώτησε γιατί δεν την επισκέπτεται, αυτός απάντησε «ουκ ωνέομαι εγώ δεκακισχιλίων μίαν μεταμέλειαν», δηλαδή δεν αγοράζω με δέκα χιλιάδες δραχμές κάτι για το οποίο θα μετανοιώσω. Η Λαΐς, μαθαίνοντας το περιστατικό, πειράχτηκε και αποφάσισε να τιμωρήσει τον φιλόσοφο που καταφρονούσε τη γοητεία της. Κατάφερε να τον πλησιάσει και του υποσχέθηκε μιαν ερωτική νύχτα μαζί της, δωρεάν. Ο Διογένης, τι είχε να χάσει, συμφώνησε. Η Λαΐς όμως τον υποδέχτηκε σε ένα σκοτεινό δωμάτιο και στη θέση της βρισκόταν μια κακάσχημη υπηρέτριά της, από την οποία τελικά ο φιλόσοφος δέχτηκε τις θωπείες που του υποσχέθηκε η Λαΐς. Το άλλο πρωί διαπίστωσε το πάθημά του, το οποίο η εταίρα φρόντισε να το μάθει όλη η Κόρινθος. Ο Διογένης όμως απτόητος της ανταπέδωσε τα ίσα, λέγοντας «Λυχνίας σβεσθείσης πάσα γυνή Λαΐς» (δηλαδή, στο σκοτάδι όλες οι γυναίκες είναι ίδιες).

Μια φορά ο Διογένης ο Κυνικός βρέθηκε σε μια συντροφιά όπου όλοι έπλητταν θανάσιμα από απαγγελία ενός ποιητή. Βλέποντας να προβάλλει το λευκό στο τέλος του ειληταρίου που κρατούσε ο ποιητής, ο Διογένης είπε «Κουράγιο φίλοι, βλέπω στεριά».

Όταν ο κυνικός φιλόσοφος Διογένης είδε μια γυναίκα κρεμασμένη σε μια ελιά αναφώνησε: «Μακάρι να είχαν όλα τα δέντρα τέτοιους καρπούς!».

Κάποιος καλοτύχιζε τον Καλλισθένη γιατί ζούσε ωραία κοντά στον Μέγα Αλέξανδρο. Ο Διογένης τότε του απαντά: «Κακότυχος είναι όποιος προγευματίζει και δειπνεί όποτε αρέσει στον Αλέξανδρο».

Μια φορά άναψε, μέρα μεσημέρι, έναν λύχνο και κρατώντας τον, γύριζε στης αγοράς τους δρόμους. Όταν δε, ρωτήθηκε γιατί το κάνει αυτό, έδωσε τη γνωστή περίφημη απάντησή του: «Άνθρωπον ζητώ».

Μια μέρα ο Διογένης πήγε στο θέατρο, όταν η παράσταση είχε τελειώσει και ο κόσμος έβγαινε έξω. Αντίθετα στο πλήθος, που έβγαινε έξω, αυτός προσπαθούσε ν’ ανοίξει δρόμο και να μπει μέσα, και σαν τον ρώτησαν, γιατί πάει αντίθετα, απάντησε: «Σε όλη μου τη ζωή αυτό εξασκούμαι να κάνω».
Όταν είδε μια μέρα ένα παιδί να πίνει νερό με τη χούφτα του χεριού του, έβγαλε, καθώς λένε, το κύπελλο, με το οποίο έπινε νερό και το πέταξε αναφωνόντας «παιδίον μὲ νενίκηκεν εὐτελεία!» (ένα παιδί με ξεπέρασε στην απλότητα).

Ο Διογένης, κάποτε, στέκονταν εμπρός από ένα άγαλμα ζητώντας…ελεημοσύνη. Όταν τον ρώτησαν γιατί το κάνει αυτό, εκείνος απάντησε: «μελετῶ ἀποτυγχάνειν» (μελετώ την αποτυχία).

Έλεγε ο Διογένης, πως, όταν πεθάνει, θέλει να τον θάψουν μπρούμητα. Τον ρώτησαν γιατί, κι εκείνος απάντησε: «γιατί σε λίγο θα’ ρθουν τα πάνω-κάτω».

Σε κάποιον που του υπενθύμισε χλευαστικά μια παλαιότερη παρανομία του (παραχάραξη νομίσματος, για την οποία οι συμπολίτες του τον εκδίωξαν από την Σινώπη), ο κυνικός φιλόσοφος δήλωσε «κάποτε ήμουν τέτοιος που εσύ είσαι τώρα, τέτοιος όμως που είμαι εγώ, εσύ δεν θα γίνεις ποτέ». Όταν οι Αθηναίοι τον κορόιδευαν για τον ίδιο λόγο, λέγοντας πώς οι Συνωπείς τον είχανε εξορίσει αυτός με αστεϊσμό απαντούσε «κι εγώ τους καταδίκασα να μείνουν εκεί».

Ο Διογένης βγήκε μια μέρα στην αγορά και άρχισε να φωνάζει:«Ε, άνθρωποι που είστε;». Σαν μαζεύτηκαν κάμποσοι, τότε άρχισε να τους κυνηγά και να τους χτυπά με το ραβδί του, λέγοντάς τους: «Ανθρώπους κάλεσα, όχι παλιάνθρωπους».

Όταν ο Διογένης ρωτήθηκε «Αν πεθάνεις, ποιος θα φροντίσει την κηδεία σου;», είπε «Αυτός που θα θέλει το σπίτι μου».

Βλέποντας κάποτε ο Διογένης μια θρησκόληπτη γυναίκα να σκύβει βαθιά στα αγάλματα των θεών, της είπε «Δε φοβάσαι καλή μου γυναίκα, μήπως κανένας θεός από πίσω σου σε δει σε άσεμνη στάση;».

Όταν ο Διογένης αιχμαλωτίστηκε στη μάχη τις Χαιρώνειας και οδηγήθηκε μπροστά στον Φίλιππο, ρωτήθηκε ποιος είναι, και απάντησε, «κατάσκοπος τις απληστίας σου».

Όταν ο Διογένης ρωτήθηκε πότε πρέπει να παντρεύεται κάποιος, είπε, «Τους μεν νέους μηδέπω (όχι ακόμα), τους δε πρεσβυτέρους μηδέπωποτε (ποτέ)».

Σε κάποιο δείπνο κάποιοι του έριχναν (του Διογένη) κόκκαλα σαν σε σκύλο, τότε εκείνος σηκώθηκε και τους κατούρησε σαν σκύλος.

Όταν ο Διογένης ρωτήθηκε γιατί οι άνθρωποι ελεούν τους ζητιάνους αλλά όχι τους φιλοσόφους, είπε, «γιατί κουτσοί και τυφλοί υπάρχει περίπτωση να γίνουν, φιλόσοφοι όμως αποκλείεται».

Ο Διογένης παρουσιάστηκε σε μια ομιλία του ρήτορα Αναξιμένη κρατώντας ένα παστό ψάρι και απέσπασε την προσοχή των ακροατών, ο ρήτορας αγανάκτησε και ο Διογένης είπε, «Ένα τιποτένιο ψάρι διέλυσε την ομιλία του Αναξιμένη».

Όταν κατηγόρησαν τον Διογένη ότι τα πίνει στο καπηλειό, απάντησε «και στο κουρείο, κουρεύομαι».

Ο Διογένης όταν είδε θηλυπρεπή νέο, του είπε «δεν ντρέπεσαι, να έχεις για τον εαυτό σου χειρότερη γνώμη απ’ αυτή που έχει η φύση; Αυτή σε έκανε άντρα κι εσύ αναγκάζεις τον εαυτό σου να γίνει γυναίκα».

Κάποτε όταν τον ειρωνεύτηκαν πως μπαίνει σε ακάθαρτους χώρους, ο Διογένης, σε απάντηση, τους είπε: «Αλλά και ήλιος και ου μιαίνεται», δηλαδή: «Κι ο ήλιος μπαίνει σε ακάθαρτους τόπους, αλλά δεν μολύνεται από αυτούς».

Ο Διογένης συχνά αυνανιζόταν δημοσίως μπροστά στο πλήθος που μαζευόταν γύρω από το πιθάρι του. Όταν κάποτε ένας παριστάμενος τον ερώτησε εάν δεν ντρέπεται, αυτός του απάντησε «Είθε και την κοιλίαν ην παρατρίψαντα και μη πεινήν» (μακάρι να μπορούσα να ανακουφίσω και την πείνα μου, τρίβοντας την κοιλιά μου).

Βλέποντας ο Διογένης, Μεγαρίτες να χτίζουν μεγάλα τείχη, τους είπε «Μην έχετε έγνοια πόσο μεγάλα θα είναι τα τείχη αλλά πόσο μεγάλοι θα είναι εκείνοι που θα σταθούν επάνω σε αυτά».
Ρώτησαν κάποτε τον Διογένη, πια στάση πρέπει να κρατά κάποιος απέναντι στην εξουσία απάντησε: «Όποια και απέναντι στην φωτιά: να μην στέκεται ούτε πολύ κοντά, για να μην καεί, ούτε πολύ μακριά για να μην ξεπαγιάσει».

Ο Διογένης, κουβαλούσε μαζί του ό,τι είχε. Σ’ ένα σακούλι είχε συνήθως ψωμί και ελιές. Μια μέρα λοιπόν κάθεται στο μέσο της Αγοράς, ανοίγει το σακούλι του και αρχίζει να τρώει. «Καλά, τι ώρα είναι αυτή που τρως;» τον ρωτάει κάποιος. Κι ο Διογένης ετοιμόλογος του απάντησε: «Οι πλούσιοι τρώνε όταν θέλουνε, εγώ ο φτωχός, όταν πεινώ!»
.
Βλέποντας μιά ημέρα τους αξιωματούχους να οδηγούν στη φυλακή κάποιο ταμία, που είχε κλέψει ένα κύπελο είπε: «Οι μεγάλοι κλέπται τον μικρόν άγουσι».

Για τις αναθηματικές επιγραφές πιστών που σώθηκαν χάρη σε μια θεότητα, έλεγε «Θα ήταν πολύ περισσότερες, αν και εκείνοι που δεν είχαν σωθεί, είχαν κάνει αφιερώσεις».

Βλέποντας κάποτε έναν ολυμπιονίκη να νέμει τα πρόβατά του, στάθηκε και του είπε: «Ω, βέλτιστε, ταχέως μετέβης από των Ολυμπίων επί τα Νέμεα».

Αποφθέγματα του Διογένη
* Η ΦΙΛΑΡΓΥΡΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ.

* ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΑΠΛΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΑΝΟΙΧΤΑ.

* ΤΑ ΑΞΙΟΛΟΓΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΤΟΥΝ ΜΕ ΑΣΗΜΑΝΤΑ ΠΟΣΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ.

* ΜΕΤΑΞΥ ΦΙΛΩΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΑ.

* ΣΤΗΝ ΤΥΧΗ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΣΑΙ ΜΕ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ, ΣΤΟΝ ΝΟΜΟ ΜΕ ΤΗ ΦΥΣΗ, ΣΤΑ ΠΑΘΗ ΜΕ ΤΗ ΛΟΓΙΚΗ.

* Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΣΥΣΤΑΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ.

* ΟΙ ΚΑΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΙΩΜΑΤΑ ΘΕΩΝ.

* Ο ΕΡΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΣΧΟΛΙΑ ΑΡΓΟΣΧΟΛΩΝ.

* ΑΘΛΙΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΦΤΩΧΟΣ ΓΕΡΟΣ.

* ΑΠ’ ΤΑ ΑΓΡΙΑ ΘΗΡΙΑ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΔΑΓΚΩΜΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ Ο ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ, ΑΠΟ ΤΑ ΗΜΕΡΑ Ο ΚΟΛΑΚΑΣ.

* Η ΚΟΙΛΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΧΑΡΥΒΔΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.

* Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΝΑ ΖΕΙΣ ΚΑΚΑ.

* ΟΙ ΟΜΟΡΦΕΣ ΕΤΑΙΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟ ΠΙΟΤΟ.

* ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙΣ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΣΟΥ ΤΥΧΕΙ.

* Ο ΗΛΙΟΣ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΠΟΠΑΤΟΥΣ, ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΜΟΛΥΝΕΤΑΙ.

* ΟΙ ΔΟΥΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΑΦΕΝΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΙΣΧΡΟΙ ΣΤΙΣ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΤΟΥΣ.

* ΟΙ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΙ ΑΝΤΛΟΥΝ ΤΗΝ ΗΔΟΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΤΥΧΙΑ.

* Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟΣ ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ ΕΡΧΕΤΑΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ.

* Η ΜΟΡΦΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΣΗ, ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ, ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ ΣΤΟΛΙΔΙ.

* Η ΑΣΚΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΨΥΧΙΚΗ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΙΚΗ.

* ΧΩΡΙΣ ΕΞΑΣΚΗΣΗ ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ, ΕΝΩ ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΑΣΚΗΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΤΕΙ ΚΑΘΕ ΕΜΠΟΔΙΟ.

* ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ ΟΧΙ ΤΟΥΣ ΑΧΡΗΣΤΟΥΣ ΚΟΠΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ Η ΦΥΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ.

* ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΥΣΤΥΧΟΥΝ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ ΑΝΟΗΣΙΑΣ ΤΟΥΣ.

* ΟΠΩΣ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΗΘΙΣΕΙ ΝΑ ΖΟΥΝ ΜΕ ΗΔΟΝΕΣ, ΕΝΟΧΛΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΗ ΤΟΥΣ, ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΗΘΙΣΕΙ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ, ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΝ ΤΙΣ ΗΔΟΝΕΣ.

* Ο ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

* ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ.

* Η ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ, Η ΚΑΛΗ ΦΗΜΗ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΛΙΔΙΑ ΠΟΥ ΣΥΓΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΚΙΑ.

* Η ΜΟΝΗ ΣΩΣΤΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΡΥΘΜΙΖΕΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ.
* ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΕΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ.

* Η ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ, Η ΜΟΥΣΙΚΗ, Η ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΧΡΗΣΤΑ ΚΑΙ ΜΗ ΑΝΑΓΚΑΙΑ


ΕΛΛΑΣ
 

ΔΕΙΤΕ ΤO ΠΡΙΝ ΤΟ ΚΟΨΟΥΝ

ΔΕΙΤΕ ΤO ΠΡΙΝ ΤΟ ΚΟΨΟΥΝ. Είναι αναβαθμισμένο και μου εστάλη από καλή φίλη. Διαδώστε το (αφιερώστε λίγο χρόνο για το βίντεο αυτό) Είναι αυτό που λέγαμε πριν μερικά χρόνια και μας λέγανε γραφικούς. Όποιος διατείνεται ότι είναι δεξιός ή αριστερός, σημαίνει ότι είτε είναι του συστήματος ή είναι κολλημένος.

Ο μεγαλύτερος εχθρός της πατρίδος είναι ο κακός μας χαρακτήρας, το κολλημένο μυαλό μας και τα λανθασμένα πιστεύω μας.

Πατήστε εδώ και απολαύστε το μέχρι τέλος

Αγαπητές συμπατριώτισσες και συμπατριώτες, αγαπητοί συνάδελφοι,  αγαπητέ άγνωστε Blogger, εσύ που αγωνίζεσαι για την χιλιοπροδομένη Πατρίδα.

Αυτή την ύστατη στιγμή σας προσκαλώ προσωπικά και σας παρακαλώ να ενωθείτε, στρατευτείτε εναντίον του σκοταδισμού που φέρνουν οι κρατούντες.

Δύο χρόνια ανταλλάσσω μηνύματα μαζί σας, γνωρίζω τις ικανότητες σας. Με πολλούς από εσάς έχουμε βρεθεί σε διάφορες πατριωτικές εκδηλώσεις.

Ορισμένοι από εσάς έχετε ή ενημερώνετε κάποιες ομάδες

Ο αγών είναι άνισος, ο αντίπαλος  εξαγοράζει τους πάντες και τα πάντα. Οι προδότες και οι κολλημένοι είναι ανάμεσα μας. Δεν υπάρχουν αριστεροί και Δεξιοί, υπάρχουν πατριώτες και μη.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι το «εγώ», είναι το «γιατί αυτός και όχι εγώ»
Δεύτερο πρόβλημα είναι η χωρίς την θέληση μας ένταξη σε ομάδες, που τις κάνουν να συγκρούονται
Πιστέψτε με είμεθα χιλιάδες και δεν μπορούμε να ενωθούμε γιατί δεν μας αφήνουν τα παραπάνω προβλήματα.

Μιλώντας με μικρές και μεγάλες κινήσεις ενεργών πολιτών, νέων ανθρώπων, αποφασίσαμε να συμπλεύσουμε, να συνεργαστούμε, χωρίς καταστατικά, χωρίς αρχηγούς, χωρίς να ενταχθούμε ό ένας κάτω από τον άλλο.

Μικρά ρυάκια που σιγά – σιγά θα ενώνονται και θα γίνονται χείμαρροι για να χυθούν όλα μαζί στο μεγάλο ποτάμι που οδηγεί στη Θάλασσα, στην ανατροπή και στην Αναγέννηση του Έθνους.

Η κάθε ομάδα ορίζει δια κληρώσεως ή όπως αυτή επιθυμεί, τους συντονιστές της, αυτούς που διαθέτουν περισσότερη ελεύθερη ώρα.

Η επικοινωνία θα γίνεται ηλεκτρονικά και τηλεφωνικά. Για τα σοβαρά θέματα θα υπάρχουν συναντήσεις των συνδέσμων. Η ενημέρωση θα αναρτάται σε ένα ειδικό χώρο του διαδικτύου, ή θα σας αποστέλεται. .

Στο παρελθόν πολλές ομάδες απέτυχαν και διαλύθηκαν γιατί δεν εφαρμόσθηκαν οι προσήκοντες κανόνες συμπεριφοράς. Οι υψηλοί τόνοι, η παραμονή των ίδιων ατόμων για πολύ χρόνο στη θέση του συντονιστή, η επιμονή στο δέντρο και όχι στο δάσος, η προσπάθεια για προβολή και η υπερφίαλη επίδειξη γνώσεως, απετέλεσαν βασικές αιτίες διάλυσης της ομάδος.

Οι Ομάδες, που ήδη συνεργάζονται, διαθέτουν ισχυρή νομική υποστήριξη. Έχουν υποβάλλει μηνύσεις , αγωγές έχουν καταφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο. Τα μέλη μας ευρίσκονται σε όλους τους Νομούς, σε όλο τον Ελληνισμό της Διασποράς.

Είμεθα στη φάση που θα προτείνουμε κατανομή έργου στα μέλη, που επιθυμούν να εργασθούν μαζί μας. Μέχρι στιγμής τα θέματα που χρήζουν παρακολούθησης είναι σαράντα πέντε (45). Αυτά με τις προτάσεις μπορούν να αυξηθούν ή να μειωθούν μετά από συνένωσή τους.

Η κατανομή των σπουδαίων θεμάτων, σε όσους έχουν την δυνατότητα να τα παρακολουθούν, έχει σαν αποτέλεσμα την δημιουργία μία σκιώδους Κυβέρνησης. Κάθε σημαντική πληροφορία προωθείται στα μέλη που έχουν αναλάβει το σχετικό αντικείμενο παρακολούθησης. Αντί λοιπόν όλοι να ασχολούμεθα με όλα, εξειδικεύουμε τις μελετητικές ομάδες ανάλογα με το αντικείμενο παρακολούθησης. Σκεφθείτε πόσα υπουργεία έχουμε και ποία είναι τα θέματα που μας ενδιαφέρουν. Αναφέρω ενδεικτικά μερικά αντικείμενα που χρήζουν παρακολούθησης:

ΘΕΜΑΤΑ που απασχολούν τον Λαό: Αυτοκτονίες ,Ασφάλεια, Εργασία, Κέντρα διανομής φαγητού, Κέντρα ψυχολογικής Υποστήριξης, Φάρμακα, χαράτσια, Ενημερώσεις γενικά και λοιπά πολλά
ΘΕΜΑΤΑ Εθνικής Ασφάλειας: Βαλκάνια, Μέση Ανατολή, Θράκη, Ήπειρος, Ανατολικό Αιγαίο, Πομάκοι, Καστελόριζο, Ήπειρος, νησιά προς πώληση, Κρήτη χασισοκαλλιέργειες, Κύπρος, εξοπλισμοί Γειτόνων, Κύπρος, Μισθοφορικός Στρατός, ανάγκες Ενόπλων Δυνάμεων, ΕΥΠ, καταγραφή παρακολούθηση ανθελληνικών κέντρων, κλπ

Οι ομάδες μας παρακολουθούν τα τεκταινόμενα και τις ενημερώσεις, που άλλες πατριωτικές κινήσεις ή νέα κόμματα επιχειρούν. Έχουμε εντοπίσει και μιλήσει με μεγάλες πατριωτικές προσωπικότητες, που δεν έχουν κανένα πρόβλημα να συνεργασθούν μαζί μας. Προτείνετε αυτούς που θεωρείτε ενεργούς πατριώτες

Αν δεν θέλετε να συμμετέχετε είτε με φυσική παρουσία ή μέσω διαδικτύου σε αυτή τη μεγάλη ομάδα, παρακαλώ απαντήστε μου. Αν θεωρείτε ότι από τώρα μπορείτε να αναλάβετε την παρακολούθηση κάποιου αντικειμένου, παρακαλώ δηλώστε το αντικείμενο. Ήδη μερικοί από εσάς συνεργάζονται.

Τα ονόματα σας είναι και θα παραμείνουν στην κρυφή κοινοποίηση, εκτός αν επιθυμείτε να είναι φανερά.

Σε λίγο καιρό θα γίνει διαδικτυακή συνάντηση για τον συντονισμό των συντονιστών. Αν μείνουμε ενωμένοι μέχρι το τέλος η δύναμη μας θα είναι πολύ μεγάλη.

Η ζωή είναι για τους Δυνατούς και η Ελλάς θα ζήσει.

Μόνο η καλή προαίρεση δεν συνιστά αρετή, είναι σαν το σπίτι χωρίς στέγη. Η τόλμη και η πράξη σε καθιστούν πατριώτη.


Στέργιος Σμυρλής
Ταξχος (ΕΑ)1966


 αἰέν ἀριστεύειν
 

Επάγγελμα δασκάλα

 

Είμαι γέννημα της δικής σου αναρχίας...

Eίμαι παιδί του '74... Όχι μη γελιέσαι Έλληνα… Δεν είμαι παιδί του πολυτεχνείου… δεν γεννήθηκα 17 Νοεμβρίου… Τη μέρα που γεννιόμουνα χανόταν για εμένα Έλληνες λοκατζήδες... εκεί στον τύμβο της Μακεδονίτισσας… 22 Ιουλίου 1974… Ελλάδα είμαι δημιούργημά σου…

Μου είπες πως είμαι τυχερή, γιατί δεν γνώρισα τη χούντα... Μα με υποχρέωσες να ζω σε μια δημοκρατία που τη χούντα της κρατούσαν καλά οι δημοκράτες πολιτικοί της…

Μου έμαθες τα πρώτα Ελληνικά, με δασείες-περισπωμένες,... μα πριν καλά-καλά τα μάθω τα κατήργησες. ενώ ήμουν Δευτέρα δημοτικού...

Με έντυσες με μπλε ποδιά... αυτή για το σχολείο με τ’ άσπρο γιακαδάκι... κι όταν άρχισε να μου αρέσει την κατήργησες. Πάντα για το καλό μου, χωρίς να με ρωτήσεις...

Με έμαθες να λέω τον εθνικό ύμνο και πλήρωνες δασκάλους για να με μάθουν πως τιμιότερον απάντων εστί η πατρίς. Μα σαν μεγάλωσα άφησες τη σημαία να χαθεί στον βράχο των Ιμίων...

Με έβαλες να μάθω ιστορία για να μπω στο πανεπιστήμιο και αρχαία ελληνικά. Μα σήμερα μου λες πως η Μακεδονία είναι τα Σκόπια και η Θράκη μας Τουρκία...

Σαν έγινα έφηβη με έβαλες να δω τον Λάλα αλυσοδεμένο να χάνει τη ζωή του για εσένα... Και σήμερα εσύ δίνεις ιθαγένεια στον κάθε αλλοδαπό μα όχι στον Έλληνα τον σταυρό... για φαντάσου...

Μου δίδαξες σαν ήρωα και εθνάρχη τον Βενιζέλο... μα σαν έγινα δασκάλα τον βρήκα να προδίδει εσένα Έλληνα ...θυμάσαι τον Γενάρη του 34...εκεί στη Σουηδία... προτείνει για το Νόμπελ της Ειρήνης τον σφαγέα των προγονών μου Κεμάλ...!!!

Μου ζήτησες να έχω κριτική σκέψη... μα έκοψες την έκθεση ως μάθημα και λογοκρίνεις τη σκέψη μου... Βλέπεις εγώ για εσένα είμαι ακραία...

Μου έμαθες στο σχολείο πως πρέπει να υπάρχει αξιοκρατία κι όταν σου ζήτησα να με αφήσεις στου χάρτη την πινέζα... εκεί στο Δέρειο... κι οχι στο Κολωνάκι... με ανάγκασες να βάλω μέσο τον πατέρα μου για να μη με διώξεις από εκεί...

Μου έμαθες προσευχή... μα τώρα πια μόνο για Χριστό δε θες να μου μιλήσεις..
Σου ζήτησα να πάω στην πρώτη τη γραμμή και μ’ άφησες μονάχη...

Μου έμαθες όμως καλά πως το Προξενείο κι όχι εσύ είναι εκεί και έχει όνομα... ε;… Ιλμή… ε;… Απτουραχήμ..ε;... Αλή..ε;… Μουαρέμ… ε;...

Μου ζήτησες να εργάζομαι σκληρά... για εθελοντισμό μιλούσες... μα όταν το 'κανα κι αυτό έστειλες τους ''δραγουμάνους'' να μου πουν πως δε θέλουν να κάνω επιπλέον μαθήματα στα πομακόπουλα γιατί σε ενοχλεί... τα παίρνω βλέπεις από την αγκαλιά του Προξενείου...

Και εγώ... εγώ μεγάλωνα μέσα σε μια αντίφαση... στο μαύρο και το άσπρο...

Μα χθες βρέθηκα κάτω στο υπόγειο του σχολείου... σε είδα εκεί κάτω Ελλάδα... ήσουν εκεί... πίσω απ' τις κουτές. σκονισμένη... κοιτώ το άγαλμα του Αλέξανδρου αραχνιασμένο... μόνο εγώ και εσύ...η προτομή του μέγα Αλέξανδρου...

Δάκρυσα... πόνεσα...μα σε άκουσα Ελλάδα απ' τη φωνή του...
''Ποιος είναι εθνάρχης'' με ρωτά...''ο Βενιζέλος;.. ποιος αγωνίζεται σκληρά... ο Γιώργος απ' τα ξένα;

Για σκέψου εσύ δασκάλα... με ξαναρωτά... αν τώρα εδώ μέσα, από την πόρτα έμπαινε και ερχόταν κι ο Κολοκοτρώνης... και μας ρωτούσες και τους δυο ποιο μέρος της Ελλάδας θα θυσιάζαμε στο χθες για χάρη της ειρήνης... Μακεδονία ή Ήπειρο... Θράκη ή το Αιγαίο...

Αναλογίσου εσύ δασκάλα... θα το σκεφτόμασταν πολύ;
Τι να διαπραγματευτώ... τη γη μου ή το νερό μου;... μα εσύ δασκάλα δίδαξες εκείνον ως εθνάρχη... και όχι εμάς ...εμάς κλειδώνεις στα ''μπουντρούμια''...

Ελλάδα μες στις αντιφάσεις σου... ξεχνάς τα σύνορά σου και τον εχθρό ποτίζεις εδώ μέσα... προδότες ελληνόφωνοι... διαλέξτε επιτέλους τον Λεωνίδα αρχηγό...ή μήπως εφιάλτη;... κι ιστορία θα φερθεί ανάλογα εις τον καθένα...

Γέμισαν τάφοι με κορμιά πιλοτών... γιατί έχουμε ειρήνη!!!!
Γέμισε και η βουλή ελληνόφωνους απ’ την ελληνοτουρκική φιλία...

Φτάνει, δε θέλω πια να ακούω τη φωνή σας ...γιατί πιστεύω στο έθνος μου κι όχι στο ''nation'' που θα ’λεγε και ο ''μέγας'' ο Γιωργάκης... το έθνος είναι ελληνικό, είναι ήθος και έθος ρωμιοσύνης... το ''nation'' είναι η ''φύση'' του... εκ γενετής προδότης...

Κι' αν όλα αυτά δε σ’ άρεσαν ''λόγιε'', ''πολιτικέ'' δημοκρατίας, να το θυμάσαι ...

Είμαι δημιούργημα της πιο παράλογης... δικής σου αναρχίας..

ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ...

RAMNUSIA

Τότε, που οι Αξιωματικοί έγραφαν στ' @ρχίδια τους τον τσαμπουκά των Τούρκων, σπάζοντας τον ήχο πάνω από τα Τουρκικά Τζαμιά!

Στις 19 Mαρτίου του 1987, το "Πίρι Pέις" πλέει, από το στενό της Ίμβρου, προς το Aιγαίο, συνοδεία δύο πολεμικών πλοίων. 

Kινείται εκτός χωρικών υδάτων, κοντά στη Λήμνο, τη Σαμοθράκη, τον Άθω και τη Σκύρο, για να πραγματοποιήσει έρευνες.

Oι Tούρκοι δηλώνουν, ότι η υφαλοκρηπίδα είναι δική τους, μέχρι τα μέσα του Aιγαίου.

O Aνδρέας Παπανδρέου αποφασίζει, ότι: "θα αντιδράσουμε δυναμικά". O τουρκικός... στόλος συγκεντρώνεται στον Eύξεινο Πόντο. Ήταν ανήμερα της εθνικής επετείου της 25ης Mαρτίου.

Στο Eθνικό Kέντρο Eπιχειρήσεων, στο τρίτο υπόγειο του υπουργείου Eθνικής Άμυνας, έχει σημάνει συναγερμός. Aποφασίζεται κινητοποίηση όλων των δυνάμεων. Στα νησιά και στη Θράκη διατάσσεται γενική επιστράτευση. O Ελληνικός στόλος έσπευσε στις επίμαχες θαλάσσιες περιοχές. Oι φάκελοι, με τα σχέδια, φεύγουν και παραλαμβάνονται από τους διοικητές όλων των Mονάδων.

"Γράψε, ότι ο Mίλτος, εκείνη τη νύχτα, είχε τέσσερις βόμβες, για την πάρτη του "Πίρι Pέις", λέει, στο "Έθνος", πιλότος των Φάντομ. "Nα το γράψεις. Tο χρωστάμε, σε όλους αυτούς, που, εκείνο το βράδυ, χαιρέτησαν τα παιδιά τους και έφεραν παπά, για να μεταλάβουν". 

O Mίλτος καταθέτει, από πρώτο χέρι, τη μαρτυρία του: 

"Tο "Πίρι Pέις" είχε βγει με τέσσερα συνοδευτικά πλοία. H Πολεμική Αεροπορία είχε σχεδιάσει αποστολή, με 70 αεροσκάφη. H σχεδίαση είχε γίνει από τον αρχηγό ATA. Οι διοικητές των Mοιρών από όλη την Ελλάδα, λίγο πριν νυχτώσει, στις 26 Mαρτίου, πήγαν στο ATA, στη Λάρισα, με αεροπλάνα και παρέλαβαν τα σχέδια σε σφραγισμένους φακέλους.

Στις έξι το πρωί, θα βυθίζαμε τον στολίσκο.

Το KYΣEA το είχε εγκρίνει.

Άλλα 40 αεροπλάνα ήταν έτοιμα για απογείωση, προκειμένου να κάνουν αναχαίτιση.

Για εμάς ήταν πόλεμος, το είχαμε πάρει απόφαση.

Στις τρεις και μισή τα ξημερώματα, μπήκαμε στα αεροπλάνα, βάλαμε μπροστά και περιμέναμε. Ήμασταν δεμένοι στο κόκπιτ και δεν μιλούσαμε. Δεν είχαμε καρδιοχτύπι, απλά, δεν μιλούσαμε. Ήμασταν πολύ ήρεμοι. Λέγαμε, επιτέλους, ας γίνει.

Τα αεροπλάνα θα συναντιόνταν σε συγκεκριμένο σημείο και, ύστερα,... όποιον πάρει ο χάρος. Σε 2,5 λεπτά θα τελείωναν όλα. Αν απογειωνόμασταν, δεν υπήρχε επιστροφή.

Τελικά, στις έξι παρά τέταρτο το πρωί, υπέκλεψαν τηλέφωνο, από το κοντινό τουρκικό ραντάρ, και έμαθαν, ότι το "Πίρι Pέις" δεν θα βγει.

Στις έξι και τέταρτο μας είπαν, ότι όλα είχαν τελειώσει". 

Το "Πίρι Pέις" δεν βγήκε από τον Kόλπο του Ξηρού. Tα πράγματα έδειχναν, ότι είχαν ηρεμήσει.

O Ανδρέας Παπανδρέου εξέφρασε "συγκρατημένη αισιοδοξία". 

Mια εβδομάδα μετά την κρίση, δεν πετούσε τίποτε στον εναέριο χώρο.

O Mίλτος θυμάται κι ένα ακόμα περιστατικό: 

"Hμέρα Πέμπτη, την επόμενη εβδομάδα, απογειώθηκαν δύο Φάντομ από Σκύρο και έκαναν αερομαχία με δύο F-104 δικά τους. Kυβερνήτες ο Γιάννης κι εγώ. Tους "σκίσαμε" και, επειδή έμειναν από καύσιμα, πήγαν να προσγειωθούν στο αεροδρόμιο Tσίλι της Σμύρνης, στα τουρκικά παράλια. O Γιάννης μού φώναξε να ακολουθήσω. Έπιασε κλειστό σχηματισμό τον ένα κι εγώ τον άλλον και φτάσαμε μέχρι την τελική φάση προσγείωσης. Kάναμε "touch and go" (άγγιγμα και απογείωση), στο τουρκικό αεροδρόμιο!
Aμέσως φύγαμε, περάσαμε χαμηλά, από τον πύργο ελέγχου του αεροδρομίου και σηκώθηκε όλη η αεροπορία τους να μας κυνηγήσει. Tο ραντάρ της Mυκόνου φώναζε σαν τρελό. Ήταν ο Θύμιος, που κατάλαβε τι έγινε. Tότε, πετάξαμε, υπερηχητικά, από όλα τα χωριά τους. Πετούσαμε πολύ, μα πολύ, χαμηλά, κάπου στα 10 με 15 μέτρα και..... ισιώσαμε όλα τα τζάμια. Mέχρι σήμερα, ήταν ένα μυστικό, που τα άτομα του σχηματισμού κρατήσαμε επτασφράγιστο, από το 1987. Τώρα, έχουν περάσει χρόνια, ... μπορείς να το γράψεις". 

Ήταν τότε ... Τότε, που οι Αξιωματικοί έγραφαν στ' @ρχίδια τους τον τσαμπουκά των Τούρκων ! 

Ο Απλός Έλληνας πολίτης 

gianniotis

Oι Έλληνες με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο

Ανάμεσα στις προσωπικότητες που έχουν σήμερα τη μεγαλύτερη επιρροή στον πλανήτη σε έρευνα του ΜΙΤ τέσσερις αρχαίοι Έλληνες.

Μπορεί να έζησαν πριν από σχεδόν 2.500 χρόνια, όμως το όνομα του Αριστοτέλη, του Πλάτωνα, του Αρχιμήδη και του Σωκράτη, που έχουν επηρεάσει βαθύτατα τη δυτική φιλοσοφική και επιστημονική σκέψη ανά τους αιώνες, είναι μεταξύ των κορυφαίων λημμάτων στη δημοφιλέστερη ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια, τη Wikipedia.

Υπολογίζοντας δεδομένα από όλες τις εκδόσεις της Wikipedia, οι ερευνητές του ΜΙΤ με επικεφαλής τον Σίζαρ Χιντάλγκο τοποθέτησαν στην έκτη θέση τον Αριστοτέλη (384-322 π.Χ.), ο οποίος γεννηθείς στα Στάγειρα της Χαλκιδικής μαθήτευσε στην Ακαδημία Πλάτωνος, όπου αργότερα δίδαξε πολιτική και ρητορική.

Καθοριστική, σύμφωνα με δημοσίευμα του "Έθνους", υπήρξε η συμβολή του στη φυσική φιλοσοφία, ενώ υπήρξε ο σημαντικότερος από τους διαλεκτικούς της αρχαιότητας.

Στην ένατη θέση της λίστας του αμερικανικού Πανεπιστημίου βρίσκεται ο δάσκαλός του, Πλάτωνας (428-347 π.Χ.), ο μεγάλος Αθηναίος φιλόσοφος που έγραψε την "Απολογία του Σωκράτους" και περιέγραψε την ιδανική πολιτεία στην "Πολιτεία" και στους "Νόμους" του.

Την πρώτη δεκάδα συμπληρώνει ο Αρχιμήδης, από τις Συρακούσες, ο οποίος θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους φυσικούς, μαθηματικούς και μηχανικούς της αρχαιότητας και είναι γνωστός για το περίφημο "εύρηκα" που φώναξε ανακαλύπτοντας την αρχή του ειδικού βάρους.

Ο Σωκράτης (470/469-399 π.Χ.), ο δάσκαλος του Πλάτωνα και ένας εκ των ιδρυτών της δυτικής φιλοσοφίας κατέκτησε τη 13η θέση. Η μαιευτική του μέθοδος και η διαλεκτική αποτελούσαν κύρια χαρακτηριστικά της διδασκαλίας του.

Παρότι έχουν περάσει 2012 χρόνια από τη γέννησή του, στην κορυφή της λίστας βρίσκεται ο Ιησούς Χριστός.

Οι ερευνητές της ομάδας Micro Connections, που εργάζονται στο Media Lab του αμερικανικού Πανεπιστημίου ΜΙΤ, τόνισαν ότι το ενδιαφέρον της έρευνάς τους, που εξέτασε προσωπικότητες που γεννήθηκαν πριν από το 1950, επικεντρώνεται στο πώς γίνεται αντιληπτή η εθνική κουλτούρα μέσω των εκπροσώπων της.

Ο Ιησούς Χριστός στην κορυφή

Εκτός από τον Ιησού Χριστό, που σύμφωνα με τους ερευνητές του ΜΙΤ είναι σήμερα η προσωπικότητα με τη μεγαλύτερη επιρροή στον πλανήτη, στη λίστα του ΜΙΤ βρίσκονται και άλλες φυσιογνωμίες που επηρέασαν την παγκόσμια Ιστορία βάσει των δεδομένων της εγκυκλοπαίδειας Wikipedia.

Στη δεύτερη θέση ακολουθεί ο Κινέζος διανοητής και κοινωνικός φιλόσοφος Κομφούκιος (551-479 π.Χ.), η διδασκαλία του οποίου έχει επηρεάσει βαθύτατα τη σκέψη της ανατολικής Ασίας, και στην τρίτη ο Βρετανός φυσικός σερ Ισαάκ Νεύτων (1643-1727), που ανακάλυψε τον νόμο της βαρύτητας.

Ο Ινδός πολιτικός και ακτιβιστής Μαχάτμα Γκάντι και ο Γερμανός φυσικός Αλμπερτ Αϊνστάιν, που διατύπωσε τη θεωρία της σχετικότητας, συμπληρώνουν την πρώτη πεντάδα.

Ο Ιταλός καλλιτέχνης Λεονάρντο ντα Βίντσι (8η θέση) και ο Ιταλός γλύπτης Μιχαήλ Άγγελος (15η), καθώς και ο Βρετανός θεατρικός συγγραφέας Ουίλιαμ Σαίξπηρ (12η) βρίσκονται στη λίστα με τα πιο "διάσημα" ιστορικά πρόσωπα.

Δύο κομμουνιστές ηγέτες, ο Κινέζος Μάο Τσετούνγκ (11η) και ο Σοβιετικός ηγέτης Ιωσήφ Στάλιν (20η), φιγουράρουν επίσης στον κατάλογο του ΜΙΤ, ενώ ο μοναδικός εν ζωή στη λίστα είναι ο 94χρονος Νοτιοαφρικανός Νέλσον Μαντέλα.

"Δημοφιλείς" σήμερα θεωρούνται ακόμη, σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον Σίζαρ Χιντάλγκο, ο Πορτογάλος εξερευνητής Βάσκο ντα Γκάμα (7η θέση), ο Γερμανός φιλόσοφος Καρλ Μαρξ (14η), ο Βούδας (16η), ο Ιταλός φυσικός Γαλιλαίος (18η) και ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Ιούλιος Καίσαρας (19η).


news247

Η Ελληνίδα που καθιέρωσε τα ελληνικά ως μόνη ξένη γλώσσα στο Χάρλεμ

Μια Ελληοαμερικανίδα, η Πένι (Πανωραία) Παναγιωσούλη, καθιέρωσε τα ελληνικά ως τη μόνη ξένη γλώσσα, στο πρότυπο δημόσιο σχολείο KAPPA IV του Χάρλεμ.

Η Πένι Παναγιωσούλη αποφάσισε από την πρώτη στιγμή βρίσκοντας ανταπόκριση και από τους υπευθύνους, να εισαγάγει τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας, γνωρίζοντας ότι η εκμάθηση της θα μπορούσε να «ανοίξει τους ορίζοντες» των μαθητών και να τους βοηθήσει να κατανοήσουν πρώτα απ΄ όλα από που προέρχονται οι αρχές της δημοκρατίας.

Η μεθοδολογία που ακολουθείται στο KAPPA IV δημιουργεί ένα θετικό προηγούμενο, από το οποίο ίσως θα έπρεπε να διδαχθούν τα ελληνοαμερικανικά σχολεία

«Δεν πρόκειται απλά για διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας, ξεκομμένη από το περιβάλλον της», σημειώνει η ίδια. «Δείχνουμε τη σχέση των ελληνικών με διάφορα πράγματα στον κόσμο. Χάρη στη νέα τεχνολογία ο κόσμος έχει γίνει επίπεδος. Οι μαθητές μας, μέσω τις διδασκαλίας των ελληνικών και διαφορετικών πολιτισμών, θα αναπτύξουν μεγαλύτερη εκτίμηση για το ποιοι πραγματικά είναι».

Τα ελληνικά στο πρόγραμμα διδασκαλίας του KAPPA IV, είναι πρακτικά κομμάτι κάθε μαθήματος, καθώς ελληνικοί είναι στο μεγαλύτερο μέρος τους οι επιστημονικοί όροι. Αν για παράδειγμα στην τάξη διδάσκεται το Πυθαγόρειο Θεώρημα, μετά τα μαθηματικά θα ακολουθήσει η συζήτηση για τον Πυθαγόρα, τη συμβολή των Ελλήνων στην ανάπτυξη της μαθηματικής σκέψης, τους φιλόσοφους, τον Παρθενώνα, την αρχιτεκτονική και τη δομή της ελληνικής πόλης.

Το πρόγραμμα ξεκίνησε με τη διδασκαλία των Ελληνικών απλά ως ξένη γλώσσα, με το βάρος στη γραμματική, το λεξιλόγιο και κάποια στοιχεία πολιτισμού. Στην πορεία ουσιαστικά μεταμορφώθηκε σε κάτι μεγάλο. Σημαντικό ρόλο έπαιξε, όπως λέει η κ. Παναγιωσούλη, και η δεκαήμερη εκδρομή 33 μαθητών του σχολείου και 19 συνοδών τους στην Ελλάδα, καθώς τους δόθηκε η ευκαιρία να δουν από κοντά όλα αυτά που διδάσκονταν στις τάξεις τους. Κατά την παραμονή τους στην Ελλάδα επισκέφθηκαν διάφορους αρχαιολογικούς χώρους, όπως την Ολυμπία, τους Δελφούς, την Ακρόπολη, τα Μετέωρα κ.ά.

Η Πένι Παναγιωσούλη, ως επιτυχημένη διευθύντρια, έχει αποδεχτεί πρόταση για να αναλάβει ως λυκειάρχης ένα νέο πρότυπο λύκειο στο Μπρονξ, το Kappa International High School. Το έργο της θα συνεχίσει η σημερινή υποδιευθύντρια Briony Carr και οι τρεις ελληνικής καταγωγής δάσκαλοι, οι οποίοι διδάσκουν διάφορα μαθήματα. Δυσκολίες βέβαια υπάρχουν, όπως το να βρεθούν κατάλληλοι δάσκαλοι, αλλά και με τα σχολικά εγχειρίδια.

Ενδεικτικό για το προηγμένο επίπεδο των ελληνικών των παιδιών του KAPPA IV ήταν «Οι Όρνιθες» του Αριστοφάνη, που ανέβασαν στο Σταθάκειο πολιτιστικό κέντρο της Νέας Υόρκης, αφήνοντας άναυδους όσους παρακολούθησαν την παράσταση. Το έργο αποδόθηκε στην ελληνική και στην αγγλική γλώσσα και χρησιμοποιήθηκε η αυθεντική μουσική του Μάνου Χατζηδάκη, από την ιστορική παράσταση του Κάρολου Κουν.

Η Πανωραία Παναγιωσούλη είναι κόρη του Ελληναμερικανού λογοτέχνη Γαβριήλ Παναγιωσούλη, λάτρη της ελληνικής γλώσσας και ένθερμου υποστηρικτή της. Η ίδια παραδέχεται ότι πηγή έμπνευσης του εγχειρήματός της ήταν ο πατέρας της, για τον οποίο μιλά με υπερηφάνεια, τονίζοντας ότι μέσω των οραμάτων του μπόρεσε να εκτιμήσει τι πραγματικά σημαίνει να είσαι Έλληνας. Γεννήθηκε στη Γουατεμάλα, απ΄ όπου κατάγεται η μητέρα της. Στην Αμερική μετανάστευσαν όταν ήταν πολύ μικρή κι από τότε κάθε χρόνο επισκέπτονται την Ελλάδα και την ιδιαίτερη πατρίδα της, Κεφαλλονιά.

ellines

Σχόλιο ΜΠΟΧΑΣ: Κάποιες άλλες φροντίζουν να απαξιώσουν την γλώσσα και θέλουν να στρέψουν τα παιδιά μας στο  να μισήσουν την γλώσσα και τον πολιτισμό μας και να ενστερνιστούν καθετί ξένο.

Τώρα το κατάλαβες;

Η ΑΝΑΚΩΧΗ της διακοπης του Β’ παγκοσμιου πολεμου εληξε!!! Δυστυχως οι σειρήνες χαλασαν κ δεν μπορεσαν να σφυριξουν την εναρξη του δευτερου γυρου!!!

Ο πολεμος ποτε δεν ειχε τελειωσει απλα μας εδωσαν την ευκαιρια να εργαστουμε , να δημιουργησουμε μικρες περιουσιες κ να ερθουν να τις παρουν με το γνωστο τροπο της απαλλοτριωσης όλα αυτά που δημιουργησαν 68 χρονια οι παππουδες κ γονεις μας . μπορουμε τωρα να καταλαβουμε γιατι ο «γερος της δημοκρατιας Γεωργιος Παπανδρεου» εκανε τοσο αγωνα να παραδωσουν οι ανταρτες τα οπλα στη ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΗΣ ΒΑΡΚΙΖΑΣ? ΓΙΑΤΙ ΗΡΘΕ ΠΑΛΙ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ?

Όλα ηταν συμφωνημενα. Δεν επρεπε να αποκτησουμε Εθνικη Ανεξαρτησια γιατι τοτε θα γινομασταν ΔΥΝΑΤΟΙ κ δεν ηθελαν ένα δυνατο Ελληνα γιατι είναι επικυνδυνος!!!!

Τωρα καταλαβες γιατι για να βρης δουλεια επρεπε να παρακαλας τον κάθε αληταρα πολιτικο? Για να συνηθιζεις το «ραγιαδισμο» για να μην αποκτησεις ΠΟΤΕ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ!!

Τωρα καταλαβες γιατι ο κάθε τυχαιος αμορφωτος αληταρας εγινε συνδικαλιστης ή πολιτικος? Για να σιχαθεις τοσο το συστημα τους κ να επιλεξεις την αποστασιοποιηση ουτως ώστε αυτοι να λυμαινονται τη χωρα κ το λαο κ συ να εισαι θεατης του πλιατσικου κλεισμενος στον εαυτο σου.

 Τωρα καταλαβες γιατι κ μετα την ανακωχη του πολεμου σε κυβερνουσαν οι ιδιοι (ΕΘΝΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ – ΓΕΡΟΙ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ – ΗΓΕΤΕΣ ΠΟΔΗΓΕΤΟΥΜΕΝΟΙ) Κ ΜΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΠΟΥΛΗΜΕΝΗ ΣΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ!!! ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ ΔΙΑΠΛΕΚΟΜΕΝΟΙ ΜΕ ΞΕΝΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ προστατευοντας το προσωπικο τους συμφερον κ την αναγκη τους για εξουσια (είναι πρεζακηδες της εξουσιας ολοι τους)

ΤΩΡΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΟΤΙ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΠΛΗΡΩΜΕΝΟΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ Κ ΕΚΤΕΛΟΥΝ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΘΑΝΑΤΟΥ ΠΑΝΩ ΜΑΣ? ΕΧΕΙΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΣΤΑΔΙΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ (εοζ) που εκει μεσα ΘΑ ΠΕΘΑΙΝΟΥΜΕ ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ? ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΙΑ ΑΠΕΡΑΝΤΗ «ΤΡΕΜΠΛΙΝΓΚΑ, ΑΟΥΣΒΙΤΣ, ΜΠΙΡΚΕΝΑΟΥ, ΝΤΑΧΑΟΥ».

Τωρα καταλαβαινεις γιατι το καλυτερο δυναμικο της χωρας φευγει να ζησει στο εξωτερικο κ εδώ μενει η μετριοτητα κ οι ανημποροι? Γιατι ετσι εξασφαλιζουν την ΥΠΟΤΑΓΗ ΜΑΣ!!

Τωρα καταλαβαινεις γιατι γεμμισε λαθρο ολη η χωρα? Γιατι τα στρατοπεδα χρειαζονται κρεας κ αυτοι είναι ετοιμοι εξαθλιωμενοι , σε λιγο θα ειμαστε κ εμεις στην ιδια κατασταση!!!

Αυτό που με ποναει όμως περισσοτερο από όλα είναι πως ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟ 1789, ΣΤΗΝ ΡΩΣΙΑ ΤΟ 1918, ΣΤΗΝ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ ΤΟ 2001 ΒΓΗΚΑΝ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ, ΟΙ ΜΑΝΑΔΕΣ που τα παιδια τους πεθαινανε από τη πεινα.ΕΔΩ ΟΙ ΜΑΝΑΔΕΣ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΠΩΣ ΘΑ ΒΡΕΙ ΠΛΟΥΣΙΟ ΓΚΟΜΕΝΟ Η ΚΟΡΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ!!!ΕΔΩ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΚΑΤΣΑΡΟΛΑ, ΜΑΣ ΠΟΝΑΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΤΗΣ ΜΕΝΑΓΑΚΗ Κ ΤΑ ΟΠΙΣΘΙΑ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗ. ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΜΑΣ , Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΜΑΣ, Η ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΜΑΣ!!! ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΝΑ ΜΑΣ ΣΩΣΟΥΝ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΑΝΤΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ γιατι ΕΜΕΙΣ ΓΕΝΝΑΜΕ!!!!!!

Το επομενο σταδιο είναι ο νεος δικτατορας (χιλη)που θα τον βαλουνε για να εξασφαλισουν τον απολυτο φοβο μας κ την απολυτη παραδοση μας. (ένα νέο ειδος τυπου Κασσιδιαρη που θα τον ερωτευτουν ολες οι μικρες εφηβες γιατι βλεπουν τα γεμματα μπρατσα του αλλα όχι το αδειο κεφαλι του κ την ανυπαρκτη ψυχη του.

 ΕΤΣΙ ΘΑ ΕΠΕΛΘΕΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΑΣ!!!!ΕΤΣΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ Κ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΠΡΟΤΙΜΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΜΟΔΑΣ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΣΑΝ ΑΣΤΕΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΔΕΙΞΕΙ ΟΤΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΗΡΑΜΕ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ..

Barbara

olympia.gr

ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΨΥΧΗ

Η Κραυγή δεν είναι δική σου. Δε μιλάς εσύ, μιλούν αρίφνητοι πρόγονοι με το στόμα σου. Δεν πεθυμάς εσύ· πεθυμούν αρίφνητες γενεές απόγονοι με την καρδιά σου.

Οι νεκροί σου δεν κείτουνται στο χώμα. Γένηκαν πουλιά, δέντρα, αγέρας. Κάθεσαι στον ίσκιο τους, θρέφεσαι με τη σάρκα τους, αναπνές το χνότο τους. Γένηκαν Ιδέες και πάθη, κι ορίζουν τη βουλή σου και την πράξη.


Οι μελλούμενες γενεές δε σαλεύουν μέσα στον αβέβαιο καιρό, μακριά από σένα. Ζουν, ενεργούν και θέλουν μέσα στα νεφρά και στην καρδιά σου.

Το πρώτο σου χρέος πλαταίνοντας το εγώ σου είναι, στην αστραπόχρονη τούτη στιγμή που περπατάς στη γης, να μπορέσεις να ζήσεις την απέραντη πορεία, την ορατή και την αόρατη, του εαυτού σου.

Δεν είσαι ένας· είσαι ένα σώμα στρατού. Μια στιγμή κάτω από τον ήλιο φωτίζεται ένα από τα πρόσωπα σου. Κι ευτύς σβήνει κι ανάβει άλλο, νεώτερο σου, ξοπίσω σου.

Η ράτσα σου είναι το μεγάλο σώμα, το περασμένο, το τωρινό και το μελλούμενο. Εσύ είσαι μια λιγόστιγμη έκφραση, αυτή είναι το πρόσωπο. Εσύ είσαι ο ίσκιος, αυτή το κρέας.

Δεν είσαι λεύτερος. Αόρατα μυριάδες χέρια κρατούν τα χέρια σου και τα σαλεύουν. Όταν θυμώνεις, ένας προπάππος αφρίζει στο στόμα σου· όταν αγαπάς, ένας πρόγονος σπηλιώτης μουγκαλιέται όταν κοιμάσαι, ανοίγουν οι τάφοι μέσα στη μνήμη και γιομώνει βουρκόλακες η κεφαλή σου.

Ένας λάκκος αίμα είναι η κεφαλή σου, και μαζώνουνται κοπάδια κοπάδια οι γίσκιοι των πεθαμένων και σε πίνουν να ζωντανέψουν.

"Μην πεθάνεις, για να μην πεθάνουμε!" φωνάζουν μέσα σου οι νεκροι. "Δεν προφτάσαμε να χαρούμε τις γυναίκες που πεθυμήσαμε· πρόφτασε εσύ, κοιμήσου μαζί τους! Δεν προφτάσαμε να κάμουμε έργα τις Ιδέες μας· κάμε τις έργα εσύ! Δεν προφτάσαμε να συλλάβουμε και να στερεώσουμε το πρόσωπο της ελπίδας μας· στερέωσε το εσύ!

"Τέλεψε το έργο μας! Τέλεψε το έργο μας! Μέρα νύχτα μπαινοβγαίνουμε στο κορμί σου και φωνάζουμε. Όχι, δε φύγαμε, δεν ξεκορμίσαμε από σένα, δεν κατεβήκαμε στη γης. Μέσα από τα σωθικά σου ξακλουθουμε τον αγώνα. Λύτρωσε μας!"

Δε φτάνει ν΄ ακούς μέσα σου τη βουή των προγόνων. Δε φτάνει να τους νιώθεις να παλεύουν μπροστά από το κατώφλι του νου σου. Όλοι χύνουνται να πιαστούν από το ζεστό μυαλό σου, ν΄ ανέβουν πάλι στο φως της μέρας.

Μα εσύ να ξεδιαλέγεις. Ποιος πρόγονος να γκρεμιστεί πίσω στα τάρταρα του αίματου σου και ποιος ν΄ ανηφορίσει πάλι στο φως και στο χώμα.

Μην τους λυπάσαι! Κάθου άγρυπνος στην καταβόθρα της καρδιάς σου και ξεδιάλεγε. Τούτος ο ίσκιος, να λες, είναι ταπεινός, σκοτεινός, σα ζώο· να φύγει! Τούτος είναι σιωπηλός και φλεγόμενος, πιο ζωντανός από μένα· ως πιει το αίμα μου όλο!

Φώτισε το σκοτεινό αίμα των προγόνων, σύνταξε τις κραυγές τους σε λόγο, καθάρισε τη βούληση τους, πλάτυνε το στενό τους ανήλεο μέτωπο· αυτό είναι το δεύτερο σου χρέος.

Γιατί δεν είσαι μονάχα σκλάβος. Ευτύς ως γεννήθηκες, μια νέα πιθανότητα γεννήθηκε μαζί σου, ένας λεύτερος σκιρτημός τρικυμίζει τη μεγάλη ζοφερή καρδιά του σογιού σου.

Φέρνεις, θες δε θες, ένα νέο ρυθμό. Μια νέα επιθυμία, μια νέα Ιδέα, μια θλίψη καινούρια. Θες δε θες, πλουτίζεις το πατρικό σου το σώμα.

Κατά που θα κινήσεις; Πώς θ΄ αντικρίσεις τη ζωή και το θάνατο, την αρετή και το φόβο; Όλη η γενεά καταφεύγει στο στήθος σου και ρωτάει και προσδοκάει με αγωνία.

Έχεις ευθύνη. Δεν κυβερνάς πια μονάχα τη μικρή ασήμαντη ύπαρξη σου. Είσαι μια ζαριά όπου για μια στιγμή παίζεται η μοίρα του σογιού σου.

Κάθε σου πράξη αντιχτυπάει σε χιλιάδες μοίρες. Όπως περπατάς, ανοίγεις, δημιουργός την κοίτη όπου θα μπει και θα όδέψει ο ποταμός των απόγονων.

Όταν φοβάσαι, ο φόβος διακλαδώνεται σε αναρίθμητες γενεές και εξευτελίζεις αναρίθμητες ψυχές μπροστά και πίσω σου. Όταν υψώνεσαι σε μια γενναία πράξη, η ράτσα σου αλάκερη υψώνεται και αντρειεύει.

"Δεν είμαι ένας! Δεν είμαι ένας!" Τ όραμα τούτο κάθε στιγμή να σε καίει.

Δεν είσαι ένα άθλιο λιγόστιγμο κορμί· πίσω από την πήλινη ρεούμενη μάσκα σου ένα πρόσωπο χιλιοχρονίτικο ενεδρεύει. Τα πάθη σου κι οι Ιδέες σου είναι πιο παλιά από την καρδιά κι από το μυαλό σου.

Το σώμα σου το αόρατο είναι οι πεθαμένοι πρόγονοι κι οι απόγονοι οι αγέννητοι. Το σώμα σου τ΄ ορατό είναι οι άντρες, οι γυναίκες και τα παιδιά που ζουν της εδικής σου ράτσας.

Μονάχα εκείνος λυτρώθηκε από την κόλαση του εγώ του που νιώθει να πεινάει όταν ένα παιδί της ράτσας του δεν έχει να φάει, και να σκιρτάει πασίχαρος όταν ένας άντρας και μια γυναίκα του σογιού του φιλιούνται.

Όλα τούτα είναι μέλη του μεγάλου ορατού κορμιού σου. Πονάς και χαίρεσαι σκορπισμένος ως τα πέρατα της Γης μέσα σε χιλιάδες ομοαίματα κορμιά.

Όπως μάχεσαι για το μικρό σου το σώμα, πολέμα και για το μεγάλο. Πολέμα όλα τούτα τα κορμιά σου να γίνουνε δυνατά, λιτά, πρόθυμα. Να φωτιστεί ο νους τους, να χτυπάει η καρδιά τους φλεγόμενη, γενναία, ανήσυχη.

Πως μπορείς να ΄σαι δυνατός, φωτεινός, γενναίος, αν οι αρετές τούτες δεν τρικυμίζουν αλάκερο το μεγάλο σου το σώμα; Πως μπορείς να σωθείς, αν δε σωθεί αλάκερο σου το αίμα; Ένας από τη ράτσα σου να χαθεί, σε συντραβάει στο χαμό του. Ένα μέλος του κορμιού και του νου σου σαπίζει.

Να ζεις βαθιά, όχι σαν Ιδέα, παρά ως σάρκα κι αίμα, την ταυτότητα τούτη.

Είσαι ένα φύλλο στο μέγα δέντρο της ράτσας. Να νιώθεις το χώμα ν΄ ανεβαίνει από τις σκοτεινές ρίζες και ν΄ απλοκαμιέται στα κλαριά και στα φύλλα.

Ποιος είναι ο σκοπός σου; Να μάχεσαι να πιαστείς στέρεα από το κλαρί, κι είτε σα φύλλο είτε σαν άνθος είτε σαν καρπός να σαλεύει μέσα σου, ν΄ ανανεώνεται και ν΄ αναπνέει αλάκερο το δέντρο.

Το πρώτο σου χρέος, εχτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα, είναι να νιώσεις μέσα σου όλους τους πρόγονους. Το δεύτερο, να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους. Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσεις στο γιο τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει.

Αγωνία μέσα σου. Κάποιος παλεύει να φύγει, να ξεσκιστεί από τη σάρκα σου, να γλιτώσει από σένα. Ένας σπόρος στα νεφρά σου, ένας σπόρος στο μυαλό σου δε θέλει πια να ΄ναι μαζί σου, δε χωράει πια στο σπλάχνο σου, μάχεται για ελευτερία.

"Πατέρα, δε χωρώ στην καρδιά σου, θέλω να τη συντρίψω, να περάσω Πατέρα, μισώ το σώμα σου, ντρέπουμαι που είμαι κολλημένος μαζί σου, θα φύγω!

"Κατάντησες άλογο οκνό, τα πόδια σου πια δεν μπορούν ν΄ ακλουθούν το ρυθμό της καρδίας μου. Βιάζουμαι. Θα πεζέψω, θα καβαλήσω άλλο κορμί και θα σε αφήσω στο δρόμο!"

Και συ, ο πατέρας, χαίρεσαι γρικώντας την καταφρονετικιά φωνή του παιδιού σου. "Όλα, όλα για το γιο μου!" φωνάζεις. "Εγώ δεν είμαι τίποτα. Εγώ είμαι ο πίθηκος, αυτός ο άνθρωπος. Εγώ είμαι ο άνθρωπος, αυτός ο γιος του ανθρώπου!"

Μια δύναμη μέσα σου, ανώτερη σου, διαπερνάει συντρίβοντας το κορμί σου και το νου σου και φωνάζει: "Παίξε το τωρινό και το σίγουρο, παίξε το για το μελλούμενο κι αβέβαιο!

"Μην κρατάς τίποτα για υστερνή. Μου αρέσει ο κίντυνος. Μπορεί να χαθούμε, μπορεί να σωθούμε. Μη ρωτάς! Απίθωνε κάθε στιγμή στα χέρια του κίντυνου τον κόσμον όλο! Εγώ, ο σπόρος του αγέννητου, τρώγω τα σωθικά της ράτσας σου και φωνάζω!"

ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ
ΑΣΚΗΤΙΚΗ

 

 

ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ

 

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΘΡΑΣΥΤΑΤΗ ΚΑΙ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ ΚΥΡΙΑ ΜΕ ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΑΣΚΟΛ…

Κυρία Λαγκάρντ, τώρα θυμηθήκατε το πάμπτωχο χωριό του Νίγηρα που επιθυμείτε έτσι και χειρότερα να γίνει το χωριό της Ελλάδας;

«ύβρις τε βιη τε σιδήρεων ουρανόν ίκει»
ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ 329

«αυθάδης βία πηγάζουσα εξ υπερβολικής δυνάμεως
ή εκ πάθους αναίδεια, αλαζονεία, προπέτεια» (βλ. λεξικό Liddel Scott).

ΜΙΚΡΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΌ ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ της κ. Λακάρντ στο GUARDIAN

«…..Εξαιρετικά αυστηρή απέναντι στους Έλληνες εμφανίζεται η επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ σε συνέντευξή της στην εφημερίδα Γκάρντιαν.Σε ερώτηση εάν κάθε φορά που κοιτάζει τα ελληνικά δημοσιονομικά στοιχεία και απαιτεί μέτρα επιλέγει να αγνοήσει το γεγονός ότι κάποιες γυναίκες δε θα έχουν πρόσβαση σε μαία για να γεννήσουν, ασθενείς δεν έχουν φάρμακα που είναι απαραίτητα για να ζήσουν και ηλικιωμένοι πεθαίνουν μόνοι χωρίς φροντίδα, απαντά ότι σκέφτεται περισσότερο τα παιδιά σε κάποιο χωριό του Νίγηρα που πηγαίνουν σχολείο μόνο δύο ώρες την ημέρα, μοιράζονται μία καρέκλα ανά τρία, την ώρα που θέλουν πολύ να μορφωθούν. «Πιστεύω ότι αυτά τα παιδιά χρειάζονται ακόμα περισσότερη βοήθεια από τους ανθρώπους στην Αθήνα», λέει η κα. Λαγκάρντ.Συμφωνεί με την παρατήρηση της δημοσιογράφου ότι ακούγεται σαν να λέει στους Έλληνες και σε άλλους Ευρωπαίους ότι πέρασαν καλά αλλά τώρα είναι η ώρα να πληρώσουν. «Σωστά, ναι», απαντά η κα. Λαγκάρντ..»
(Συνέντευξη στην αγγλική εφημ.ΓΚΑΡΝΤΙΑΝ)

​Αξιότιμη «Κυρία» Λαγκάρντ

​Είμαι ένας Έλληνας πολίτης (υποθέτω ότι η παιδεία σας, σας επιτρέπει να γνωρίζετε την βαθύτερη έννοια και σημειολογία των δυο αυτών λέξεων), ελεύθερος άνθρωπος και ανήκω σε εκείνους που πιστεύουν στα ιδεώδη της Κοινωνικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς και των Οικολογικών και Ειρηνιστικών Κινημάτων (ελπίζω κατανοείτε) και προτιμώ να είμαι εκτός των στενών κομματικών τειχών της χώρας μου, πλην ασκώ το αναφαίρετο δικαίωμά μου να ψηφίζω στις εθνικές εκλογές.

Όπως καθιέρωσαν από αρχαιοτάτων χρόνων οι δικοί μου πρόγονοι που δίδαξαν την δημοκρατική ψήφο στους δικούς σας προγόνους (και στις 18 Ιουνίου θα ξαναψηφίσω, αν το επιτρέψετε εσείς βέβαια). Μάλιστα τολμώ να σας πω, ότι ανήκω σε εκείνους τους πολλούς Έλληνες γονείς (με 4 παιδιά) που σπούδασα 22 ολόκληρα χρόνια, εργάστηκα σκληρά επί 36 συναπτά έτη, πληρώνω και με το παραπάνω τους φόρους μου και εφαρμόζω το Σύνταγμα της χώρας μου. Κατάγομαι από ένα χωριότης ορεινής Ηλείας (παρόμοιο σε ιστορία και ομορφιά, σαν αυτό του Νίγηρα της Αφρικής που επικαλείσθε), παιδιόθεν αγωνίζομαι – όπως και πολλοί συνέλληνες- για την δημοκρατία, την ειρήνη και την επικράτηση των παναθρώπινων αξιών που θέσπισαν και πάλι οι δικοί μου πρόγονοι και τίμησαν, εμπέδωσαν και διέδωσαν στην οικουμένη οι δικοί σας πρόγονοι το σωτήριον και φωτεινόν έτος 1879 (σας το υπενθυμίζω, μήπως και το έχετε ξεχάσει, εκεί στους δαιδάλους του αδηφάγου Μινωϊκού Ανακτόρου του ΔΝΤ, όπου τελευταίως βασιλεύετε «ελέω Θεού» της Αγοράς, και καλείτε το δικό σας σύγχρονο Μινώταυρο, να καταβροχθίσει τα θαλερά και άλκιμα νιάτα των Αθηναίων)…
​
Μακρηγόρησα για την ταπεινότητά μου (μπροστά στο άπειρο μέγεθος της υμετέρας Μεγαλειότητος), όμως θέλω να προσθέσω ακόμη ότι από δεκαετίας και πλέον από τον γλίσχρο μισθό μου (1300 Ευρώ μηνιαίως, έναντι των αντίστοιχων 4000 Ευρώ που ελάμβανε ο συνάδελφός μου και συμπατριώτης σας Γάλλος) ως ιατρού του Ελληνικού Δημοσίου, υιοθέτησα μέσω της Αction Aids ένα παιδάκι σε χωριό της Νότιας Ινδίας (κάτι ανάλογο με αυτό του Νίγηρα που μνημονεύετε) στέλνοντας τώρα και 10 χρόνια αδιαλείπτως (και σήμερα ακόμη) 264 Ευρώ το χρόνο,για να μαθαίνει γράμματα ο υιοθετημένος «γιος» μου SUNIL MAN IHG …
​
Α!, ξέχασα κάτι τελευταίο. Ανήκω συνειδητά, στο καταραμένο (καθ΄ υμάς) αντιμνημονιακό μέτωπο της πατρίδας μου.

Και τώρα έρχομαι στην ουσία της Επιστολής μου.

Αξιότιμη, θρασύτατη, αναιδέστατη και προκλητική «Κυρία» Λαγκάρντ
Μας έγινες πολύ γνωστή τα τελευταία δύο χρόνια. Πριν ακόμη εγκατασταθείτε στο αδηφάγο Μινωϊκό Ανάκτορο του ΔΝΤ, σας παρακολουθούσαμε με τα προσεγμένα συνολάκια σας υψηλής ραπτικής, κυρίως όμως με εκείνα τα πάσης φύσεως κασκόλ όπου κυριαρχούσε το κόκκινο χρώμα, ως άλλος «πιονέρος» της πάλαι ποτέ Σοβιετίας ή ένας από τους μαχητές «βενσερέμος» της Λατινικής Αμερικής… Σήμα κατατεθέν πλέον της εν γένει συμπεριφοράς σας στο προσφιλές σπόρ που επιδεξίως επιδίδεσθε, αυτού δηλ. «του μαστιγίου και του καρώτου»… Δεν σας κρύβω ότι οι συμπατριώτες μου, γνήσιοι απόγονοι του Αριστοφάνη, σας έχουν προσάψει και το προσωνύμιον: «νερόκοτα» (λεξ.= υδρόβιον πουλί, αρχ. Ράλλος η φίλυδρος)…

Αυτά, μέχρι που δώσατε την ανωτέρω συνέντευξη στον ΓΚΑΡΝΤΙΑΝ, και θίξατε «Κυρία» μου τις πλέον ευαίσθητες χορδές του μέσου Έλληνα πολίτη (σας βεβαιώ ότι εδονήθησαν όχι μόνον οι χορδές όλων των Αντιμνημονιακών συμπατριωτών μου που αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας, αλλά και ολίγων φίλων σας Μνημονιακών, θυμάτων της «μαύρης» προπαγάνδας. Έμειναν μόνο θαυμαστές σας οι ελάχιστοι «λαδιάρηδες» της μίζας και της αρπαχτής (έτσι τους λέμε εμείς).
Και επειδή όλοι οι Έλληνες διάβασαν όλη τη συνέντευξή σας, μένουν ενεοί και πλήρεις ανάμικτων συναισθημάτων οργής, αγανάκτησης, θλίψης, οδύνης, οίκτου και άλλων τινών που εσείς αδυνατείτε να κατανοήσετε, σας λέμε εν τάχει καιεπιγραμματικά:
•
Προς τι τα κροκοδείλια δάκρυα για τα φτωχά παιδάκια του Νίγηρα που εσείς και οι όμοιοί σας τα ρίξατε στον Καιάδα της φτώχειας και της εγκατάλειψης;

•
Τώρα ψυχοπονέσατε τα παιδάκια του Νίγηρα και όλων των καταφρονεμένων όπου γης, τα οποία όσα γλίτωσαν από τα σκλαβοπάζαρα και γκέτο της Δύσης τα αφήσατε εσείς και οι όμοιοί σας, να μένουν εκεί καταδικασμένα στην πείνα, τη ανέχεια και τον αργό θάνατο;

•
Τώρα θυμηθήκατε τα παιδάκια του Νίγηρα (και του κάθε Νίγηρα) και όχι τότε που εξοπλίζατε τους γονείς τους (με το αζημίωτο, διαγουμίζοντας τους παραγωγικούς πόρους της χώρας τους) με τα φονικά όπλα εναντίον των αδελφών τους; Τότε που τα ταΐζατε με μολυσμένο βιομηχανικό σκονόγαλα, τότε που δήθεν τα εμβολιάζατε με αλλοιωμένα και επικίνδυνα εμβόλιαδίνοντας τη χαριστική βολή στη μίζερη ζωή τους; Τότε, τότε, τότε….
•
Δεν αντιλαμβάνεσθε ότι πέρασε η εποχή της μεθοδευμένης προπαγάνδας της «ευλογίας» του ΔΝΤ, σήμερα που γίνεται γνωστή η απέραντη δυστυχία των λαών όπου πέρασε το άθλιο αυτό οικονομικό εγκληματικό μόρφωμα και άφησε αποκαΐδια στις χώρες, κλαυθμούς και οδυρμούς στους λαούς τους;
•
Δεν αντιλαμβάνεσθε ότι εμείς οι Έλληνες είμαστε «σκληρό καρύδι»; Και δεν ανεχόμαστε την προκλητική «ύβριν» με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου της Ομηρικής αυτής ρήσης (όπως ερμηνεύεται στη προμετωπίδα) που εκτοξεύσατε εναντίον μας με περισσή οίηση;
•
Δεν αντιλαμβάνεσθε ότι υποδεικνύοντας στους περήφανους Έλληνες τι να ψηφίσουν στις επικείμενες εθνικές εκλογές της 18ης Ιουνίου, θα σας επιστρέψουν την «ύβρη» με την αδρή καθημερινή νεοελληνική έννοια του όρου; Και τότε το κόκκινο κασκόλ σας, ίσως θα σας χρειαστεί για να ξεπλύνετε την ντροπή και την ανομία σας.

Με εννοήσατε; Αν όχι, οψόμεθα…

Ένας απλός Έλληνας πολίτης
Σωτήρης Σωτηρόπουλος

(ιατρός, εκδότης του Ιστορικού-Λαογραφικού περιοδικού «ΔΙΒΡΗ» και πρόεδρος της Κίνησης Πολιτών «ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ» – Τηλ 6972295293, e-mail:sotxsot@gmail.com)

olympia