Το επίσημο παιγνίδι μιας Ευρωζωνικής χρεοκοπίας.

Όλοι, χωρίς καμιά εξαίρεση και ότι κι αν διατρανώνουν δημόσια, γνωρίζουν ότι το Ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο, είναι αβάσταχτο – δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί ομαλά, για ξεκάθαρους χρηματο-οικονομικούς αλλά και πολιτικούς λόγους.
Άρα αυτό που παίζεται εδώ και ενάμισυ χρόνο στην Ευρώπη είναι ένα κλασικό παιγνίδι Μουτζούρη, ποιος δηλαδή θα μείνει στο τέλος με το κακό χαρτί στο χέρι – ποιος θα είναι ο δυστυχής κάτοχος των Ελληνικών κρατικών ομολόγων.

Οι παίκτες είναι κατά κύριο λόγο τρεις:
Οι τράπεζες και οι ομολογιούχοι που επέλεξαν και αγόρασαν ως επένδυση τα τοξικά ομόλογα, οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι που βάζουν τα δάνεια για να αποπληρώνονται κανονικά μέχρι σήμερα οι προηγούμενοι και οι Έλληνες φορολογούμενοι που αν και ιδρυτικά μουτζούρηδες δεν πρέπει να κλατάρουν από το φορτίο – γιατί τότε θα μπουν στον πειρασμό να απαλλαγούν μια και καλή από τον πρώτο και ενδεχομένως και το δεύτερο παίκτη.

Οι παίκτες/δανειστές (τράπεζες κ ομολογιούχοι) έχουν δύο βασικά ατού αλλά και ένα μεγάλο μειονέκτημα. Το πρώτο ατού τους είναι το πολυπλόκαμο δίκτυο των παγκόσμιων χρηματαγορών, στις φλέβες του οποίου κυλάει η μυθική και παντοδύναμη ουσία, η «επιχειρηματική εμπιστοσύνη».

Όταν μάλιστα οι ιδιώτες δανειστές φωνάζουν και «Ριμέμπερ Λίμαν Μπράδερς», τότε ο κόσμος τους προσέχει και τους φοβάται διπλά.
Το δεύτερο ατού είναι η κακορίζικη αρχιτεκτονική της Ευρωζώνης, που μόλις πέρασε η καλοκαιρία έδειξε ότι μόνο optimal currency area δεν είναι αλλά και ότι βρίσκεται τουλάχιστον δεκαετίες μακριά από κάτι που να μοιάζει έστω και εν μέρει με Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης.

Στο κοινό ευρωπαϊκό σπίτι του σήμερα, τα κεφάλαια και οι ελίτ κινούνται ανεμπόδιστα όπου το κέρδος τους καλεί, ενώ οι πολλοί, σπάνια βγαίνουν από τα υποβαθμισμένα εθνικά τους κελάρια. Οι δανειστές έχουν όμως και ένα θεμελιακό πρόβλημα, που τους κάνει να βλέπουν εφιάλτες τις νύχτες και να πουλάνε έντρομοι το επόμενο πρωί:

Το πρόβλημά τους λέγεται ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.....και αυτην προσπαθουν να εξαλειψουν!!!

 

 RAMNOUSIA

"Έχετε δει τι γίνεται στην Ελλάδα πρόσφατα;"

Άρθρο που ξεμπροστιάζει τον στρουθοκαμηλισμό της Γερμανίας σε σχέση με το "ελληνικό πρόβλημα" δημοσιεύει το Business Insider, καλώντας την Άνγκελα Μέρκελ να αλλάξει τώρα πολιτική, πριν οδηγηθεί η ευρωζώνη στην καταστροφή.

Το άρθρο του τιτλοφορείται "Αγαπητή Ευρώπη: Βγάλτε τα κεφάλια από την άμμο και ρίξτε μια ματιά στην Ελλάδα".

Χρησιμοποιώντας στοιχεία και με απλά και ισχυρά επιχειρήματα, ο αρθρογράφος του Business Insider, Henry Blodget αποδεικνύει ότι το φάρμακο της Ευρώπης για την Ελλάδα έγινε φαρμάκι που δηλητηρίασε την οικονομία και την κοινωνία της.
"Έχουμε μια ερώτηση για την κα Μέρκελ και τον κ. Σαρκοζί και όλους όσους προσποιούνται ότι το πρόβλημα της Ελλάδας είναι ότι δεν υπάρχει αρκετή λιτότητα. Έχετε δει τι γίνετε στην Ελλάδα πρόσφατα;" αναρωτιέται ο αρθρογράφος και παρουσιάζει συγκεκριμένα στοιχεία για την καταστροφή που έχει συντελεστεί στη χώρα μας την εποχή του μνημονίου:

*Το ΑΕΠ της χώρας καταγράφει πτώση 7% το 2011 σε σχέση με το 2010
*Το 1/4 των ελληνικών επιχειρήσεων έχουν βάλει λουκέτο από το 2009
*Οι μισές μικρομεσαίες επιχειρήσεις δηλώνουν ότι δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους

*Οι αυτοκτονίες αυξήθηκαν κατά 40% το πρώτο μισό του 2011
*Περίπου το 50% των νέων κάτω των 25 ετών είναι άνεργοι
*Οι Έλληνες έχουν αποσύρει το 1/3 των καταθέσεών τους από τις τράπεζες, υπό το φόβο μιας ενδεχόμενης χρεοκοπίας.


H αλήθεια για την ελληνική οικονομία
Σύμφωνα με το Business Insider, η ελληνική οικονομία στην κυριολεξία καταστρέφεται και δεν είναι δυνατόν ένα ακόμα πακέτο μέτρων λιτότητας να διορθώσει την κατάσταση.
"Κα Μέρκελ και κ. Σαρκοζί σε ποιον πλανήτη ζείτε;" ρωτά ο αρθρογράφος και συνεχίζει:
"Το βασικό πρόβλημα με την Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Ιταλία, την Ισπανία και άλλες χώρες της Ευρωζώνης, που δεν έχουν τη δύναμη και την ανάπτυξη της Γερμανίας, είναι ότι αναγκάζονται να χρησιμοποιούν το ίδιο νόμισμα με αυτή. Όταν μια χώρα έχει το δικό της νόμισμα, μπορεί να προχωρήσει σε υποτίμηση και να γίνει πιο ανταγωνιστική. Η Ελλάδα και άλλες χώρες δεν μπορούν να το κάνουν αυτό".

Το Business Insider σημειώνει ότι λόγω του κοινού νομίσματος, η μόνη εναλλακτική είναι η εσωτερική υποτίμηση, δηλαδή το "ψαλίδι" σε μισθούς, συντάξεις, θέσεις εργασίας (δηλαδή η λιτότητα).

Οι δύο δρόμοι
"Βλέπουμε τα αποτελέσματα αυτής της εναλλακτικής. Η οικονομία καταρρέει και η αναρχία απειλεί τη χώρα", σημειώνει ο αρθρoγράφος, ο οποίος υποστηρίζει ότι πλέον υπάρχουν μόνο δύο δρόμοι:
1. Η Ελλάδα βγαίνει από την Ευρωζώνη και επιστρέφει στη δραχμή
2. Η Γερμανία να επιδοτήσει τα ελλείμματα και να βοηθήσει στην εξυπηρέτηση του ελληνικού χρέους.
Ο πρώτος δρόμος, στον οποίο, σύμφωνα με τον αρθρογράφο, πορεύεται αυτή τη στιγμή η Ελλάδα, θα καταστρέψει τη χώρα μας και δεν θα βοηθήσει την ευρωζώνη. Στην πραγματικότητα θα προκαλέσει ντόμινο, το οποίο αυτή τη στιγμή μοιάζει αναπόφευκτο.


Η δεύτερη απάντηση στην κρίση, το να χρηματοδοτήσει η Γερμανία την Ελλάδα με περισσότερη ένταση, μοιάζει ανεδαφική, αλλά έχει ξαναγίνει και μάλιστα στο πρόσφατο παρελθόν!
Όπως αναφέρει o Business Insider, οι πλούσιοι Γερμανοί, ήδη χρηματοδοτούν τους φτωχότερους της Ανατολικής Γερμανίας. Επίσης, οι πλούσιες Πολιτείες στις ΗΠΑ, στηρίζουν τις πιο φτωχές.
Έτσι, αυτό θα μπορούσε να συμβεί και εντός της Ευρωζώνης, μεταξύ των εταίρων.

"Αυτές είναι οι εναλλακτικές σου Ευρώπη. Σταδιακή διάλυση ή μεγαλύτερη ενοποίηση. Πρέπει να διαλέξεις. Στο μεταξύ σταματήστε να υποκρίνεστε ότι η λιτότητα θα λύσει το πρόβλημα. Δεν θα το λύσει και στο μεταξύ θα κάνει τη ζωή των Ελλήνων επικίνδυνη, χαοτική και μίζερη" καταλήγει ο Henry Blodget.

πηγή:Ελεύθερη σκέψη

Γιατί οι Ευρωπαίοι οδηγούν την Ελλάδα στην κατάρρευση

Προκαλεί έκπληξη το ότι οι επίσημοι πιστωτές επέβαλαν στην Ελλάδα τόσους σκληρούς όρους με το δεύτερο μνημόνιο όπως επίσης προκαλεί έκπληξη το ότι οι Έλληνες πολιτικοί τους αποδέχτηκαν.

 Αλλά αυτό που προκαλεί τη μεγαλύτερη έκπληξη είναι ότι οι Ευρωπαίοι επέβαλαν αυτούς τους όρους και οι Έλληνες πολιτικοί τους δέχτηκαν με πλήρη επίγνωση ότι θα βυθίσουν την ελληνική οικονομία βαθύτερα στην ύφεση, ότι θα οδηγήσουν σε πλήρη εκτροπή των στόχων του προϋπολογισμού και ότι και η δεύτερη διάσωση της Ελλάδας μοιραία θα αποτύχει. Οι Ευρωπαίοι πιστωτές και οι Έλληνες πολιτικοί διάλεξαν – αρκετά συνειδητά – ένα δρόμο αποτυχίας, κατάρρευσης, αντεγκλήσεων και διαιρέσεων.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος, μιλώντας στη Βουλή, ζήτησε την υπερψήφιση του νέου σχεδίου διαβεβαιώνοντας ότι η Ελλάδα θα επιστρέψει στην ανάπτυξη εφαρμόζοντάς το. Δεν έδωσε όμως καμία εξήγηση για το πώς και γιατί μπορεί να επιτευχθεί αυτό. 

Αυτά που γνωρίζουμε όλοι και που γνωρίζει και ο κ. Παπαδήμος είναι ότι η ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας κατά το παρελθόν συνοδεύονταν πάντα από υψηλά εμπορικά ελλείμματα. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να υποθέσουμε ότι τα πράγματα θα είναι σήμερα διαφορετικά, ιδίως από τη στιγμή που η Ελλάδα έχει παγιδευτεί σε ένα υφεσιακό σπιράλ. 

Από τη στιγμή που η Ελλάδα δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει το εξωτερικό έλλειμμά της, συνεπάγεται ότι δεν θα υπάρχει ανάπτυξη στην οικονομία της. Αντιθέτως, αυτό που διαφαίνεται στον ορίζοντα είναι η διαρκής επιδείνωση της σύσφιξης, η οποία θα οδηγήσει σε περαιτέρω ζημιές στην οικονομία, σε στάση πληρωμών και σε έξοδο από το ευρώ.

Μέχρι να δοθεί άμεση χρηματοδότηση και βοήθεια προς την Ελλάδα για να επαναπροσανατολίσει την οικονομία της, η μόνη ρεαλιστική προοπτική για τη χώρα είναι η δυστυχία και για την υπόλοιπη Ευρώπη ο κίνδυνος της μόλυνσης. Κι όλα αυτά βεβαίως απειλούν να επιδεινώσουν το δημόσιο χρέος όλων των μεγάλων οικονομιών του ευρώ και να εγείρουν πολιτική εχθρότητα έναντι στις περαιτέρω μεταρρυθμίσεις του ευρωπαϊκού συστήματος εν γένει.

Δεν υπάρχει πλέον καμιά αμφιβολία ότι η πολιτική συνταγή που δίνεται στην Ελλάδα υπαγορεύεται από τις πολιτικές εκτιμήσεις των πλεονασματικών χωρών και δεν περιλαμβάνει μέτρα που θα μπορούσαν να αποκαταστήσουν άμεσα την κατάσταση της ελληνικής και των άλλων ελλειμματικών οικονομιών. Πρόκειται για μια συνταγή ηθελημένης ύφεσης – μια συνταγή τιμωρίας με άλλο όνομα. Κι αυτό σημαίνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αντί να αποτελεί εργαλείο οικονομικής και κοινωνικής προόδου έχει μετατραπεί σε πηγή καταστολής για την ευρωπαϊκή περιφέρεια.

Αυτό που είναι τώρα πασιφανές είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, υπό την καθοδήγηση του Βορρά, θέλει να γίνει μια ζώνη εξαγωγικά προσανατολισμένων χωρών. Το νέο πρότυπο για τις οικονομίες του ευρώ είναι πως κάθε οικονομία θα πρέπει να έχει ισορροπημένο εξωτερικό ισοζύγιο, και όχι μόνο η Ευρωζώνη σαν σύνολο. Αν όμως αυτή η συνταγή περάσει, οι υπάρχουσες ανισορροπίες που είναι προφανείς στο παγκόσμιο καπιταλισμό θα γίνουν ακόμη χειρότερες.

Αυτό που παρακολουθούμε στην Ευρώπη είναι η διάρρηξη της οικονομικής σταθερότητας εξαιτίας μιας συστημικής κρίσης του ισοζυγίου τρεχουσών πληρωμών. Κι αυτό που προτείνεται σήμερα είναι να μεταφερθούν οι πιέσεις αυτές του ισοζυγίου πληρωμών εκτός Ευρώπης και να φορτωθούν στον υπόλοιπο κόσμο. Πρόκειται βέβαια για έναν άκρως εγωιστικό στόχο που με τον καιρό θα οδηγήσει στην επιδείνωση των παγκόσμιων ανισορροπιών. 

Όλα αυτά θα μπορούσαν να βελτιωθούν με μια μεταρρύθμιση του νομίσματος μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και με μεταρρυθμίσεις στο σύστημα των παγκόσμιων αποθεματικών. Πιθανόν κάποια στιγμή να δούμε τέτοιες κινήσεις. Ενδιαμέσως το πρελούδιο γι’ αυτές είναι πολύ σκληρές καταστάσεις που θα μπορούσαν κάλλιστα να αποφευχθούν,  υψηλή  μεταβλητότητα στις χρηματοπιστωτικές αγορές και η απειλή των πολιτικών ταραχών.

πηγή:www.banksnews.gr

Κεραυνοί κατά ΕΕ: "Καταντήσατε την Ελλάδα πειραματόζωο"!

Ένα δριμύτατο «κατηγορώ» ενάντια σε όλους τους μεγαλόσχημους της Ευρώπης και των διεθνών οργανισμών οι οποίοι αντιμετωπίζουν την Ελλάδα ως «πεδίο πειραματισμού», εξαπολύει μέσα από τις σελίδες του, το αυστριακό περιοδικό «Profil». Το περιοδικό επισημαίνει, με γλώσσα που σπάει κόκκαλα, πως «αν στην Αυστρία εφαρμοζόταν ένα πακέτο λιτότητας ελληνικών διαστάσεων, αυτό θα ήταν και το τέλος της Αυστριακής Δημοκρατίας όπως τη γνωρίζουμε», χαρακτηρίζοντας «πολιτικο-οικονομικό βουντού» το πρόγραμμα που επιβάλλεται στην χώρα μας!

Οι συντάκτες του άρθρου -όπως αναφέρει το αναλυτικό δημοσίευμα του "Έθνους"- Γκιούντερ Μιούλερ και Ρόμπερτ Τράχλερ, θέτουν το ερώτημα αν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα υποστήριζαν τη σκοπιμότητα όλων αυτών που υφίσταται η Ελλάδα, σε περίπτωση που αυτά αφορούσαν τη δική τους χώρα.

Επισημαίνουν μάλιστα πως θα ήταν αστείο να συγκριθούν τα πακέτα περικοπών και εξοικονόμησης πόρων, που συζητούνται στο πλαίσιο του αποκαλούμενου «φρένου χρέους», το οποίο εξαναγκάζονται, στενάζοντας, να κατοχυρώσουν νομικά πολλά κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τα ελληνικά πακέτα λιτότητας.

Όπως υπογραμμίζουν οι δυο συντάκτες, με μπόλικη δόση ειρωνείας, η Ευρώπη έχει υποσχεθεί να δώσει ένα μάθημα στους Έλληνες, καθώς, όπως σημειώνουν, στο πνεύμα της «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης» κρίνεται ιδιαίτερα σκόπιμη η εξαθλίωση του ελληνικού πληθυσμού, καθώς πρέπει να πειστεί ο Ευρωπαίος φορολογούμενος, ότι υποστηρίζεται ένας λαός, «ο οποίος ζούσε πέρα από τις δυνατότητές του», ένας χαρακτηρισμός που χρησιμοποιείται ευρέως στα πλαίσια της υπαγορευόμενης φρασεολογίας.

«Πολιτικό-οικονομικό βουντού» 

Το περιοδικό τονίζει ότι οπουδήποτε και αν επιχειρούσαν οι «σωτήρες της χρεοκοπημένης χώρας» να εφαρμόσουν ανάλογα μέτρα, η συνταγή θα συνιστούσε αντικείμενο χλεύης: το πρόγραμμα «εξυγίανσης» δεν αποτελεί παρά ένα παράδοξο οικονομικό-πολιτικό «βουντού», αφού επιβάλλει ταυτόχρονα ριζοσπαστική λιτότητα εν μέσω ύφεσης, με αυξήσεις των υπαρχόντων φόρων, νέες επιβαρύνσεις και μειώσεις μισθών.

Όπως επισημαίνεται στη συνέχεια, μάταια αναζητά κανείς στο εν λόγω πρόγραμμα μια οικονομικο-πολιτική κατεύθυνση, καθώς ούτε νεοφιλελεύθερο είναι, αφού προβλέπει υπερβολικές αυξήσεις φόρων, ούτε σοσιαλδημοκρατικό, γιατί οι φόροι πλήττουν τις πλατιές μάζες, ούτε και «κεϊνσιανό», γιατί με τις περικοπές θέσεων και μισθών αφαιρείται το χρήμα από την οικονομία. Αντίθετα, πρόκειται για ένα πρόγραμμα το οποίο συγκεντρώνει «ό,τι χειρότερο από παντού», αποτελώντας μια «σαδο-οικονομία».

Στην Ελλάδα, επιτρέπονται όλα.

Οι συντάκτες του άρθρου επισημαίνουν πως, όταν πλήττεται η Ελλάδα, επιτρέπονται τα πάντα, πολύ δε περισσότερο αφού οι Ευρωπαίοι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων δεν είναι υποχρεωμένοι να παρουσιάσουν οι ίδιοι το πρόγραμμα λιτότητας: ένα απρόσωπο «τριουμβιράτο» με απεσταλμένους του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, επισκέπτεται την Αθήνα για να υπαγορεύσει το τι πρέπει να γίνει.

Στο άρθρο- το οποίο συνοδεύεται από πίνακες με στοιχεία για τις επί μέρους περικοπές και τις φορολογικές αυξήσεις- γίνονται, μεταξύ άλλων αναφορές στις αυξήσεις φόρων που εφαρμόζονται τώρα στην Ελλάδα, όπως και στις μεγάλες περικοπές δαπανών στον τομέα της υγείας και της κοινωνικής ασφάλισης, παρά τις έκτακτες κοινωνικές συνθήκες που επικρατούν στη χώρα. Επισημαίνεται επίσης ότι δεν έμεινε αλώβητος ούτε ο τομέας της παιδείας, όπου η κυβέρνηση προχώρησε σε κλείσιμο ή συγχώνευση χιλιάδων σχολείων και κατάργηση χιλιάδων θέσεων εκπαιδευτικών.

Η τρόικα δεν έχει εξαντλήσει ακόμη «όλη τη σοφία της»

Όπως τονίζεται χαρακτηριστικά, ο κατάλογος των επιβαρύνσεων που υφίσταται ο ελληνικός λαός είναι μακρύς, εντούτοις συνεχώς γίνεται λόγος για μη επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων. Και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει για τον απλούστατο λόγο ότι η ΕΕ ζήτησε από την Ελλάδα τον περασμένο Ιούνιο την εφαρμογή νέου πακέτου λιτότητας, που θα προβλέπει 28 δισ. ευρώ σε περικοπές και 50 δισ. ευρώ σε ιδιωτικοποιήσεις, προκειμένου να δοθεί περαιτέρω βοήθεια.

Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι τα έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις παραμένουν ισχνά, μια και, όπως σημειώνεται, η Ελλάδα δεν διαθέτει ιδιαίτερα προσοδοφόρες κρατικές επιχειρήσεις, ενώ στη συνέχεια τονίζεται ότι η όλη προσπάθεια διάσωσης της Ελλάδας έχει βυθίσει τη χώρα στην ύφεση, με αποτέλεσμα το χρέος να συνεχίζει να αυξάνεται.

Οι συντάκτες του άρθρου παρατηρούν ωστόσο πως «η τρόικα δεν έχει εξαντλήσει ακόμη όλη τη σοφία της», καθώς επιμένει σε μείωση του κατώτατου μισθού, κάτι στο οποίο αντιτίθενται ακόμη και αυτές οι ενώσεις των εργοδοτών, που κρούουν των κώδωνα του κινδύνου για περαιτέρω πτώση της ιδιωτικής κατανάλωσης.

Οι δυο αρθογράφοι καταγγέλλουν ότι η Ελλάδα έχει γίνει «πεδίο πειραματισμού» για τους «σχιζο-ειδικούς της οικονομίας», στο οποίο τους επιτρέπεται να δοκιμάζουν όλες τις ιδέες τους σε ό,τι αφορά δαπάνες και έσοδα, ενώ, εάν παρ' όλα αυτά αυξηθεί η φτώχεια και το έλλειμμα, τότε θα υπάρξει μια περαιτέρω δόση «πανευρωπαϊκής συμπόνιας», συμπεριλαμβανομένων ακόμη σοφότερων προτάσεων λιτότητας.

«Κι αν στο τέλος η Ελλάδα καταρρεύσει, υπάρχει και ακόμη μια εναλλακτική επιλογή, δηλαδή, ίσως το ίδιο πείραμα να επιτύχει στην Πορτογαλία», καταλήγει το άρθρο- «κατηγορώ» του έγκυρου αυστριακού περιοδικού.

πηγή: http://www.defencenet.gr