Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κοινωνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κοινωνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2015
Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2014
Εφτά πράγματα που δεν πρέπει να έχεις
Σύμφωνα με το μεγάλο Ινδό ηγέτη, Μαχάτμα Γκάντι τα παρακάτω συνιστούν τα 7 αμαρτήματα της κοινωνίας. Στην κοινωνία που αυτός οραματίστηκε οι άνθρωποι δεν πρέπει να έχουν:
1. Πλούτο χωρίς μόχθο
2. Απόλαυση χωρίς συναίσθημα
3. Εμπόριο χωρίς ήθος
4. Γνώση χωρίς χαρακτήρα
5. Επιστήμη χωρίς ανθρωπιά
6. Λατρεία χωρίς θυσία
7. Πολιτική χωρίς αρχές
radiokalloni
Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου 2014
Στα επίπεδα του 1984 οι πραγματικοί μισθοί.
ΣΟΚ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ & ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ.
Στα επίπεδα του 1984 γύρισαν οι πραγματικοί μισθοί καθώς οι εργαζόμενοι έχασαν 43 δισ. ευρώ την περίοδο 2010-2014 σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της ΓΣΕΕ για την ελληνική οικονομία που
Τετάρτη 3 Σεπτεμβρίου 2014
Για δωροδοκία συνελήφθη παιδοχειρουργός στη Θεσσαλονίκη.
Κρατούμενος στο τμήμα της υποδιεύθυνσης εσωτερικών υποθέσεων της ασφάλειας Θεσσαλονίκης βρίσκεται παιδοχειρουργός του νοσοκομείου Γεώργιος Γεννηματάς. Ο παιδοχειρουργός φέρεται να ζήτησε το ποσό των 1000 ευρώ από τη μητέρα ενός παιδιού προκειμένου να προχωρήσει σε επέμβαση. Όπως δήλωσε στο karfitsa.gr ο διοικητής του νοσηλευτικού ιδρύματος Γεώργιος Παπαδόπουλος συνελήφθη ύστερα από σχετική καταγγελία «Λάβαμε μια ειδοποίηση από το τμήμα εσωτερικών υποθέσεων ότι έγινε μια καταγγελία. Ότι δηλαδή ένας γιατρός ζήτησε χρήματα για να πραγματοποιήσει χειρουργική επέμβαση. Σήμερα μας ενημερωθήκαμε από τους άνδρες της ασφάλειας ότι συνελήφθη αφού είχε στην κατοχή του τα προσημειωμένα χαρτονομίσματα». Ο παιδοχειρουργός θα μεταφερθεί το πρωί της Πέμπτης στον Εισαγγελέα.
Φρ.Βαρβάρα
karfitsa.gr
Με δυο φωτογραφίες η έκδοση ταυτότητας.
Αλλάζουν τα πάντα στην έκδοση ταυτοτήτων. Σε χρόνους ρεκόρ και με διαδικασίες εξπρές θα μπορούν πλέον οι πολίτες να αποκτούν αστυνομικές ταυτότητες.
Πιλοτικά ξεκινά σε ορισμένες περιοχές της χώρας εντός των προσεχών ημερών το νέο, πιο γρήγορο και απλό, σύστημα έκδοσης αστυνομικής ταυτότητας.
Τον Οκτώβριο η νέα διαδικασία θα εφαρμόζεται σε ολόκληρη την επικράτεια και κάθε πολίτης θα μπορεί πλέον να πηγαίνει μόνο με δυο φωτογραφίες του στο Αστυνομικό Τμήμα και να λαμβάνει άμεσα και εύκολα την ταυτότητα του, χωρίς να προσκομίζει πιστοποιητικά ή βεβαιώσεις.
Μόλις ξεκινήσει η καθολική εφαρμογή του νέου συστήματος, κάθε πολίτης θα μπορεί να υποβάλει αίτηση για έκδοση αστυνομικής ταυτότητας στο Αστυνομικό Τμήμα του τόπου κατοικίας του και να την παραλαμβάνει όχι απλά αυθημερόν, αλλά μέσα σε λίγα λεπτά.
Αυτό γίνεται εφικτό χάρη στην πρώτη «government to government» (διασύνδεση δημοσίων υπηρεσιών) υπηρεσία, τη διασύνδεση εν προκειμένω των αστυνομικών τμημάτων με τα δημοτολόγια.
Με Κοινή Υπουργική Απόφαση των Υπουργών Οικονομικών, Εσωτερικών, Διοικητικής Μεταρρύθμισης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και Δημόσιας Τάξης & Προστασίας του Πολίτη, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ, θεσμοθετείται η αυτεπάγγελτη αναζήτηση, μέσω του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος Εθνικού Δημοτολογίου (ΟΠΣΕΔ), των απαραίτητων στοιχείων για την έκδοση δελτίου ταυτότητας (επώνυμο, όνομα, όνομα πατέρα, επώνυμο πατέρα, όνομα μητέρας, επώνυμο μητέρας, ημερομηνία γέννησης, τόπος γέννησης, δήμος δημοτολογίου, αριθμός οικογενειακής μερίδας, ιθαγένεια).
Με αυτό τον τρόπο, η διαδικασία έκδοσης αστυνομικής ταυτότητας συνοπτικά θα διαμορφωθεί ως εξής: Μετά την ολοκλήρωση της αυτεπάγγελτης αναζήτησης και την ταυτοποίηση του αιτούντος από τον αρμόδιο υπάλληλο της αστυνομικής αρχής, διαμορφώνεται αυτόματα η σχετική αίτηση, στην οποία περιλαμβάνονται μέχρι τρία τυχαία ερωτήματα επί των δημοτολογικών στοιχείων που βρίσκονται καταχωρημένα στο ΟΠΣΕΔ. Τα ερωτήματα εκτυπώνονται και ο αιτών απαντά εγγράφως σε αυτά. Αφού υπογράψει την αίτηση − υπεύθυνη δήλωση, ο αρμόδιος υπάλληλος της αστυνομικής αρχής καταχωρεί στην εφαρμογή τις σχετικές απαντήσεις. Στη συνέχεια ο υπάλληλος εκτυπώνει την αίτηση, επικολλά τη φωτογραφία και καλεί τον αιτούντα και το μάρτυρα να υπογράψουν. Το δελτίο ταυτότητας πλαστικοποιείται και παραδίδεται στον αιτούντα.
Με τον τρόπο αυτό:
- Κερδίζουν χρόνο και γλιτώνουν κόπο οι πολίτες
- Εξοικονομούνται πάνω από 200.000 ανθρωποώρες εργασίας δημοτικών υπαλλήλων και αστυνομικών υπαλλήλων ετησίως
- Εξοικονομούνται οικονομικοί πόροι και ενέργεια από τις εκτυπώσεις και τις πολλαπλές μετακινήσεις των πολιτών.
newsbomb.gr
Ο «Big Brother» της εφορίας – Ηλεκτρονική καταγραφή των εξόδων κάθε πολίτη
Σε εφαρμογή θα τεθεί από το Απρίλιο το ηλεκτρονικό φακέλωμα των φορολογουμένων καθώς θα συγκεντρώνει σε βάση δεδομένων τα έξοδα κάθε πολίτη.
Το αποτέλεσμα θα είναι η Εφορία να έχει στην κατοχή της ατομικό φάκελο για 8,5 εκατομμύρια φορολογούμενους. Εκεί θα συγκεντρώνονται και θα φαίνονται τα έξοδά του -από εισόδημα και καταθέσεις ως κίνηση δανείων, πιστωτικών καρτών αλλά και πληρωμές διδάκτρων, νοσηλίων κλπ- Ενδεικτικό είναι πως οι ελεγκτές θα έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθούν και τις πληρωμές λογαριασμών ΔΕΚΟ.
Σύμφωνα με το Εθνος το νέο περιουσιολόγιο θα δίνει τη δυνατότητα στην Εφορία να αποκτά πλήρη στοιχεία για το εισόδημα, την κινητή και την ακίνητη περιουσία κάθε φορολογούμενου ξεχωριστά. Ετσι με το ηλεκτρονικό περιουσιολόγιο θα καταργηθούν και τα τεκμήρια.
Τι θα παρακολουθεί η Εφορία
Με τη δημιουργία του ατομικού προσωπικό προφίλ για τον κάθε φορολογούμενο η Εφορία θα μπορεί να τσεκάρει άμεσα:
-Καταθέσεις στις τράπεζες
-Τοποθετήσεις χρημάτων σε ομόλογα, μετοχές κλπ
-Συμμετοχή σε εταιρείες
-Αγορές ακινήτων
-Αγορές αυτοκινήτων, σκαφών κλπ
-Αγορές μεγάλης αξίας όπως κοσμήματα, έργα τέχνης κλπ
-Πληρωμές δανείων, πιστωτικών καρτών
-Γονικές παροχές
-Πληρωμές ενοικίων, διδάκτρων, λογαριασμών ΔΕΚΟ κλπ
ereportaz
Δευτέρα 13 Ιανουαρίου 2014
Η ελληνική επανάσταση 2013-2014 !!!
Στις αρχές του 21ου αιώνα ήταν σχετική η επιθυμία στην Ελλάδα για αλλαγή του σοβιετικού καθεστώτος. Αλλαγή πάνω σε τι όμως. Κανένας δεν μπορούσε να δώσει μια ακριβή απάντηση και οι μούντζες ακολουθούσαν η μια την άλλη προκαλώντας…αερισμό στα αχαμνά των αρχόντων. Κάποιος σωτήρας ικανός να επαναφέρει την αναπόληση της εποχής που τα mall έσφυζαν από ζωή όλη την διάρκεια του χρόνου και όχι μόνο τις ημέρες των εορτών,μάλλον ήταν στο πνεύμα των περισσότερων.
by…noumero11888
Καινούρια κινητά τηλέφωνα στοίχειωναν τα όνειρα των εφήβων ,νέες τάσεις μόδας και εκθαμβωτικά μακιγιάζ δημιουργούσαν υδρατμούς πάθους στις τζαμαρίες των φαστφουντάδικων ,των καφέ και των κέντρων διασκέδασης-απομείωσης εγκεφαλικών κυττάρων. Παρ όλη όμως την μεταβολή στο αμετάβλητο ακατοίκητο της μάζας , η οργάνωση της Ελλάδας εξακολουθούσε να παραμένει στην κλασική μεταπολεμική μορφή της.
Οι Έλληνες άρχισαν να αισθάνονται αφόρητη την κατάσταση της αδικίας. Νέα fun club σχηματίστηκαν και προκάλεσαν απολύτως τίποτε. Νέα κέντρα διασκέδασης ,νέα γήπεδα και νέοι ναοί υψώθηκαν προς τιμή των ειδώλων. Στην Ελλάδα κανένας δεν υποχρέωνε κανέναν στο προσκύνημα. Η αυτογελειοποίηση ,η αυτολοβοτομή και ο αυτοιδεατισμός ήταν μερικές μόνο από τις ψυχοπαθολογικές καταστάσεις ,στις οποίες η μάζα βυθίζονταν οικειοθελώς όσο προχωρούσε η επανάσταση.
Στην Ελλάδα πριν την επανάσταση επικρατούσε το κυβερνητικό σύστημα της απόλυτης κοινοβουλευτικής τρομοκρατίας. Λιμοί καταποντισμοί και πυρηνικός όλεθρος περίμενε ,όποιον τολμούσε να αμφισβητήσει με την ψήφο του. Φυλακές βασανιστήρια στημένες κατηγορίες απολύσεις ,όποιον τολμούσε να αμφισβητήσει με το κορμί του. Ο πρωθυπουργός με λίγους ανώτερους υπουργούς, που τους διάλεγε ο ίδιος, νομοθετούσε, όριζε τους φόρους και μοίραζε σε τσέπες όπως του άρεσε το δημόσιο χρήμα. Οι διαφωνούντες διαπομπεύονταν από τα φιλικά προσκείμενα ΜΜΕ και έπαιρναν τον πούλο για να ξαναεπιστρέψουν όποτε παρίστατο η ανάγκη. Στην Ελλάδα της επανάστασης,ο πρωθυπουργός με λίγους ανώτερους υπουργούς, που τους διάλεγε ο ίδιος, νομοθετούσε, όριζε τους φόρους και μοίραζε σε τσέπες όπως του άρεσε το δημόσιο χρήμα.
Οι κάτοικοι της Ελλάδας διακρίνονταν στους προνομιούχους άρχοντες ,τον κοινό λαό που έβγαζε ακόμα καλά λεφτά και τον κοινό λαό που έβγαζε “θησαυρούς” από τα σκουπίδια για να επιβιώσει. Οι προνομιούχοι μια ελάχιστη μειοψηφία , κατείχαν τη γη τους δρόμους τις τράπεζες τα καράβια τα αεροπλάνα τα δημοσιογραφικά συγκροτήματα τα εργοστάσια , ζούσαν μια τρομερά σπάταλη και πλούσια ζωή και κυβερνούσαν τον τόπο. Δεν ήταν μισητοί σχεδόν σε κανέναν. Όσοι έβγαζαν ακόμα καλά λεφτά τους συναντούσαν στα μπουζούκια και τα πολυκαταστήματα,τους φιλούσαν το χέρι,τους φύλαγαν σαν πιστά σκυλιά και τους έκαναν εικονίσματα για την επόμενη γενιά. Όσοι δεν έβγαζαν και τόσο καλά λεφτά ,τους κουβαλούσαν τα ψώνια με αντάλλαγμα λίγο έλεος. Σχεδόν κανένας, αν και όπως απεδείχθη οι άρχοντες συσσώρευαν κεφάλαια μέσω των ληστρικών φόρων που πλήρωναν όλοι οι υπόλοιποι, δεν έτρεφε αισθήματα μίσους γιατί το μίσος προς τους άρχοντες ήταν απαγορευμένο συναίσθημα.
Το φορολογικό σύστημα ήταν κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των αρχόντων. Από μια πλειάδα αιματηρών φόρων ήταν απαλλαγμένοι με νόμους, νόμιμα ,νοικοκυρεμένα και ηθικά.
Πριν την επανάσταση το χρέος του Ελληνικού κράτους αυξήθηκε σημαντικά, σε σημείο να κινδυνεύσει η Ελλάδα με χρεωκοπία. Η μνημονιακή υποστήριξη των Ευρωπαϊκών τεχνοκρατικών στρατευμάτων ήταν δώρο Θεού για την Ελληνική οικονομία,χωρίς να φέρει κανένα επιβαρυντικό αποτέλεσμα στους άρχοντες παρά μόνο την υπερδιόγκωση του χρέους ,που έτσι κι αλλιώς η αποπληρωμή του ήταν το μόνο απαράβατο προνόμιο της μάζας.
Επιπλέον, η τρομερά σπάταλη και πολυτελής ζωή στα αχανή ανάκτορα των ακριβών συνοικιών κατανάλωνε το άγνωστο% του ελληνικού προϋπολογισμού σε τόκους πανωτόκια και αχαλίνωτες σπατάλες. Τα ρεβεγιόν ,οι δεξιώσεις και τα πανάκριβα ρούχα ήταν εις βάρος της ελληνικής οικονομίας αλλά και της φτωχής μάζας που πέθαινε ή αυτοκτονούσε. Οι πλαστικοποιημένες μούμιες των αρχόντων, ξόδευαν πολλά κλεμμένα χιλιάρικα τον μήνα σε κοσμήματα, κομμώσεις ,lifestyle και προβολή στα κανάλια.
Ως ξεκίνημα της Επανάστασης ισχύει η κατάληψη του κέντρου όπου τραγουδούσε ο Λαϊκός βάρδος Ν. Σφακιανάκης στις 9/12/2013. Το ουσιαστικό ξεκίνημα της Επανάστασης έλαβε χώρα μερικές εβδομάδες πιο μπροστά, με το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές. Επειδή οι “όσοι έβγαζαν ακόμα καλά λεφτά” δεν είχαν ποτέ πριν την δυνατότητα να κατεβούν για ψώνια τις Κυριακές, κατενθουσιάστηκαν με το μέτρο αυτό .Το όνειρο να κυκλοφορούν κρατώντας επώνυμες σακούλες και τις Κυριακές ,τους προκάλεσε δάκρυα. Η επανάσταση βρίσκονταν προ των πυλών υποσχόμενη τελικά να διευκολύνει τα ψώνια των καταναλωτών. Η αλλαγή που επιζητούσαν οι περισσότεροι ,ήρθε και μάλιστα χωρίς να σπάσει ούτε ένα τζάμι.
Η Ελληνική Επανάσταση σηματοδοτεί την κοινωνική μετάλλαξη από την δημοκρατία των ψώνιων ,σε αυτή των ψωνισμένων ψώνιων . Το σοβιετικό ταμπού να επιθυμείς ένα ζευγάρι γόβες, ή ένα σετ καλλυντικών, ή έστω ένα ταμπλετ για να κάνεις την δουλειά σου σαν άνθρωπος την Κυριακή ώρα 1.45 μμ, κατέρρευσε και από τα ερείπια του χτίστηκε η 4η ελληνική δημοκρατία των πολιτών ΖΜΠΟΥΤΣΑΜ.
Με την πάροδο της Επανάστασης ο Μέγας Αυτοκράτορας Αντώνιος Σαμαράς ο ΣΤ μαζί με το κυβερνητικό του επιτελείο, καθαιρέθηκαν των αξιωμάτων τους. Για τιμωρία αυτοεξορίστηκαν σε Εκάλη και Ψυχικό. Κάποιοι την έκαναν για Ελβετία και κάποιοι κατέληξαν για ένα τρίμηνο στη Μύκονο. Μερικοί μπήκαν βγήκαν στη φυλακή. Άλλοι επέστρεψαν το 0,1% των κλεμμένων. Οι συνελεύσεις των γενικών τάξεων συνεχίστηκαν κανονικά στα γήπεδα, στις εκκλησίες και τα εμπορικά κέντρα.
Τα ελικόπτερα με τα οποία θα το έσκαγαν βράδυ οι άρχοντες, σκούριασαν και εν τέλει πωλήθηκαν για ανταλλακτικά.
Paganeli
Τι είναι το χρήμα;
Τι είναι στ’ αλήθεια το χρήμα;
Γιατί όλοι ασχολούνται μ’ αυτό;
Γιατί το ποθούν όλοι οι άνθρωποι απ’ αιώνων τώρα και γιατί ονομάστηκε «άδικος μαμμωνάς» από τον Ιησού Χριστό;
Τι «κρύβεται» στ’ αλήθεια πίσω του και γιατί όλο το…
σύγχρονο οικοδόμημα των κοινωνιών και κρατών στηρίζεται σ’ αυτό, αν θα υπάρχει, αν θα στερέψει, αν θα τελειώσει, αν θα εξαφανιστεί;
«Γιατί» τρέμουν τα χρηματιστήρια και ανεβοκατεβαίνουν οι τιμές σε κάθε τράνταγμα, φήμη, πληροφορία, θεομηνία, μείωση τιμών καυσίμων κλπ;
Γιατί όλοι αναφέρονται στις τράπεζες, ιδιαίτερα δε στις
Κεντρικές Τράπεζες, ως οι θεμέλιοι λίθοι όλης της οικονομίας; Γιατί είναι έμμονη ιδέα σε δισεκατομμύρια ανθρώπους όλων των εποχών και κοινωνιών;
Μια περιεκτική και απλουστευμένη -για όλους- εξήγηση και ανάλυση, πλην όμως εκ βάθους, του «άδικου μαμμωνά», ίσως ρίξει φως στο θέμα που ταλανίζει την ανθρωπότητα αιώνες τώρα!
Δεν πρόκειται να δημοσιευθεί τόμος ολόκληρος ή οικονομική εγκυκλοπαίδεια, ούτε είμαστε ειδικοί οικονομολόγοι, αλλά η αλήθεια ίσως πονέσει και πρέπει ....
....να βγει στο φως.
Μέσα από την ανάγνωση, θα αναδύονται ανεπαίσθητα τα βαθύτερα μυστικά και νοήματα του σύγχρονου οικονομικού συστήματος… Προσέξτε τα και διαφυλάξτε τα όταν σας αποκαλύπτονται…
Αναμείνατε γιατί αυτό που θα δείτε ίσως γκρεμίσει όλη τη ζωή σας και αυτά που πιστεύατε ως τώρα, ίσως τραβήξει το χαλί κάτω απ’ τα πόδια σας και…
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ, ΑΡΓΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΑΜΕΝΑ, ΜΕΛΕΤΗΣΤΕ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΟΕΙΣΤΕ ΣΕ ΒΑΘΟΣ αυτά που θα διαβάσετε, μεταδώστε τα αν θέλετε στους δικούς σας, ειδικά σε «οικονομικούς» ή «τραπεζίτες», το θέμα προκαλεί και γεννά πολλές συζητήσεις, αλλά η αλήθεια είμαι ΜΙΑ!
Το Χρήμα Μιλάει!
Money Talks, Money Makes the World Go
Round!
Το χρήμα είναι από εκείνα τα πράγματα στη ζωή που κρατά τον εγκέφαλο των περισσοτέρων ανθρώπων απασχολημένο, όσο τίποτ’ άλλο στον κόσμο!
Πολύ λίγα πράγματα έχουν εξίσου ανάλογη επιρροή όπως το χρήμα, εκτός ίσως από τις ανθρώπινες σχέσεις, τη γνήσια αγάπη και τη φυσική εκδήλωση -μέσω του σώματος- κάποιων από αυτών των σχέσεων…
Αν ρωτήσετε τυχαία κάποιον ή κάποια, ποια θα ήταν η μεγαλύτερη επιθυμία του/της, οι πιθανότητες να απαντήσει: «Την κατοχή ενός τεράστιου ποσού χρημάτων», είναι πολύ αυξημένες.
Αν ρωτήσετε τυχαία κάποιον ή κάποια, τι είν’ αυτό που του/της λείπει περισσότερο στη ζωή, οι πιθανότητες να απαντήσει: «Το χρήμα», είναι πολύ αυξημένες.
Το χρήμα αποτελεί ευαίσθητο σημείο για πολλούς, θέμα που αγγίζει ευαίσθητες χορδές στην ψυχή εκατομμυρίων ανθρώπων.
Όταν οι συζητήσεις περιστρέφονται γύρω απ’ αυτό, πολλοί αλλάζουν θέμα, άλλοι κοκκινίζουν, μερικοί νιώθουν άβολα, κάποιοι «αρρωσταίνουν» ενώ άλλοι εξιτάρονται, κάποιοι το ονειρεύονται και σχεδιάζουν πάνω σ’ αυτό, κάποιοι άλλοι το κυνηγούν ανελέητα δίχως οίκτο στους συνανθρώπους τους!
Άλλοι το μίσησαν, άλλοι το αγάπησαν, κάποιοι το έλκυσαν πάνω τους χωρίς δυσκολίες, κάποιοι άλλοι το κυνηγούν μια ζωή αλλά αυτό φεύγει απ’ αυτούς…
Οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι, πράγματι, το παλιό ρητό «Το χρήμα μιλάει», έχει ιδιαίτερη ισχύ στην εποχή μας- ή τουλάχιστον, έτσι φαίνεται-, πολύ περισσότερο από άλλες περιόδους της ιστορίας…
Εν τούτοις, παρά το σημαντικό ρόλο που προφανώς έχουν τα χρήματα στη σύγχρονη ζωή, λίγοι άνθρωποι έχουν συνειδητοποιήσει την πραγματική φύση του χρήματος.
Στην πραγματικότητα, σχεδόν όλοι οι άνθρωποι δε γνωρίζουν τι είναι το χρήμα, συνεπώς, σχεδόν όλοι έχουν περί τούτου περιορισμένη αντίληψη. Νομίζουν ότι υπάρχει συγκεκριμένος αριθμός χρημάτων παγκοσμίως ή στη χώρα τους…
Αυτή η αντίληψη όμως πηγάζει από περιορισμένες και λανθασμένες θεωρίες, σε ένα φαινόμενο αυτοεκπληρούμενο ή τρόπον τινά, «φαύλο κύκλο»!
Κατ’ ουσίαν, η έλλειψη χρημάτων είναι σκέτη ουτοπία, που προέρχεται από την περιορισμένη αντίληψη της πραγματικότητας και της ελλιπούς γνώσης του οικονομικού συστήματος.
Εν ολίγοις, δεν μπορεί να υπάρξει περιορισμός χρημάτων, το χρήμα υποχρεούται από τη φύση του να είναι απεριόριστο και ατελείωτο!
Το θέμα είναι σοβαρό και χρήζει ενδελεχούς και πλήρους κατανόησης για ν’ αποφεύγονται παρερμηνείες και παρεξηγήσεις, ειδικά στον «χρηματοκρατούμενο» αιώνα μας.
Θα πρέπει όμως, πρωτίστως, ο καθένας να προσπαθήσει να αλλάξει τις αντιλήψεις του, να ανοίξει τους ορίζοντές του και να αποδεχτεί κάποιες αρχές.
Επειδή η συνειδητοποίηση του φαινομένου του χρήματος είναι υψίστης σημασίας, θα πρέπει όλοι να προβούμε ΤΩΡΑ σε αναψηλάφηση των δεδομένων που είχαμε μέχρι σήμερα, να γκρεμίσουμε παλιές αντιλήψεις και να κατανοήσουμε με ανοιχτό πνεύμα τα νέα δεδομένα, που, δυστυχώς ή ευτυχώς, επηρεάζουν σε μέγιστο βαθμό και την οικονομική μας κατάσταση!
Όταν πιστεύεις και νιώθεις ότι «κάτι δεν είναι αρκετό», τότε αυτή θα είναι η πραγματικότητά σου!
Θα δημιουργήσεις μια πραγματικότητα όπου τίποτα δε θα είναι αρκετό.
Αν συνειδητοποιούσες ότι τίποτα δεν είναι περιορισμένο αλλά άφθονο, αν συνειδητοποιούσες ότι τα πάντα στη Δημιουργία αυτή είναι άφθονα, θα βουτούσες στην πηγή (!) ναι ή όχι;
Για το λόγο αυτό, θα πρέπει να είμαστε όλοι προετοιμασμένοι για την αλήθεια, όταν αυτή καταδειχθεί με αποδείξεις και πειθώ.
Μπορεί να μην μας αρέσει η αλήθεια αλλά θα πρέπει να είμαστε όλοι προετοιμασμένοι και γι’ αυτό. Οφείλουμε όμως να γνωρίζουμε ότι μόνο η αλήθεια μπορεί να μας ελευθερώσει, όλους μας, από τα προβλήματά μας, τις δεισιδαιμονίες, την άγνοια και τις περιορισμένες αντιλήψεις μας.
Ήδη υπάρχουν στον κόσμο αρκετές ιστορίες και ανακρίβειες που δε βοηθούν αλλά παραπλανούν. Αυτές οι ιστορίες, ή θεωρίες κατ’ άλλους (οικονομικής φύσης πρωτίστως και δευτερευόντως κοινωνικής), ίσως φαντάζουν αληθινές και δελεαστικές σε πολλούς από εμάς.
Αν, για παράδειγμα, «ειδικός» οικονομολόγος αναπτύξει οικονομικές θεωρίες στα βραδινά δελτία ειδήσεων περί της κρίσης που μαστίζει τη χώρα, πάρα πολλοί από εμάς θα τον πιστέψουμε χωρίς αμφιβολία! Εφόσον είναι «ειδικός», θα ξέρει. Κι επειδή είναι «ειδικός», θα τον πιστέψουμε σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ’ ό,τι θα καταδειχθεί με το παρόν!
Αλλά, πρέπει να καταλάβουμε όλοι ότι η αλήθεια δεν είναι πάντα ευχάριστη στην αρχή και τούτο επιτυγχάνεται με την πλήρη «διάνοιξη» του νου μας, κατά τη γνωστή ρήση: «Το ανθρώπινο μυαλό είναι σαν το αλεξίπτωτο, για να λειτουργήσει πρέπει να ανοίξει».
Πάντως, όταν μπει το «φως», το παιχνίδι του χρήματος θ’ αρχίσει να φαίνεται πιο διασκεδαστικό, θα παίζετε κι εσείς ίσως με τους δικούς σας όρους!
Αν νομίζετε ότι δε μπορείτε ν’ αντέξετε την αλήθεια, καλύτερα να σταματήσετε να διαβάζετε ΤΩΡΑ.
Αν όμως θέλετε να συνεχίσετε κι αν φτάσατε μέχρι εδώ, είναι κρίμα να σταματήσετε…
Πολλοί άνθρωποι παραιτούνται εύκολα από καθετί επιφανειακά βαρετό, άσχετο ή δύσκολο. Η κοινωνία μας βρίθει από μισοτελειωμένες προσπάθειες. Αναφορικά με το χρήμα, κι επειδή συνήθως σχετίζεται με αριθμούς, μαθηματικά, εξισώσεις ή αξιώματα, λίγοι είν’ αυτοί που προχωρούν και βρίσκουν την αλήθεια! Τα μαθηματικά είναι η θεμέλιος επιστήμη του σύμπαντος, όλες οι επιστήμες γεννήθηκαν μέσα από αυτά, μέσα σε αυτά ή έχουν άμεση-έμμεση σχέση με αυτά…
Η διαχείριση των οικονομικών του, λένε κάποιοι σοφοί, είναι σοβαρή ένδειξη της προσωπικότητας ενός ανθρώπου. Τα οικονομικά όμως περιλαμβάνουν αριθμούς και οι αριθμοί είναι συνήθως απωθητικοί για τεράστιο αριθμό ανθρώπων, είναι ψυχροί και άκαρδοι, ορθολογιστικοί και κρύοι για πολλούς. Έτσι αφήνουν το θέμα στους άλλους, δεν ασχολούνται με αυτό, το αφήνουν στους ειδικούς, στους λογιστές, στους χρηματιστές, τους τραπεζίτες, δεν ασχολούνται με οικονομικές θεωρίες, αριθμολογίες, στατιστικά διαγράμματα…
Είναι βαρετά όλ’
αυτά, δεν είναι;
Οι κατέχοντες όμως τα μυστικά του χρήματος και του, σε ισχύ, οικονομικού συστήματος, γνωρίζουν άριστα τις κοινωνικές τάσεις και επιθυμίες, τις χειρίζονται ακόμη καλύτερα και τις χρησιμοποιούν αν αγνοία μας, πριν από μας για μας!
Έτσι, περιβάλλουν το όλο θέμα με βαρετές αριθμολογίες, ανούσιες οικονομικές εξισώσεις, διαγράμματα, αέρινες θεωρίες στατιστικών κ.ο.κ. για να τους αφήνουμε ήσυχους.
Κι εμείς τους αφήνουμε ήσυχους… αλλά αυτοί κυβερνούν ουσιαστικά όλη τη γη!
Προειδοποιείστε ξανά ότι, η παρούσα ανάλυση είναι απλουστευμένη αλλά περιέχει νοήματα που σοκάρουν!
Είναι η ιστοριούλα της κοκκινοσκουφίτσας περιβεβλημένη με νοήματα που προκαλούν ανατριχίλα…
Ευχής έργο θα ήταν να αναλυθεί από μικρούς και μεγάλους…
Να διαβαστεί και μελετηθεί στα σχολεία, γυμνάσια και λύκεια, αλλά και σε όλα τα πανεπιστήμια.
Αν λοιπόν είστε έτοιμοι να προχωρήσετε και προετοιμασμένοι να δεχθείτε την αλήθεια, ας διαλύσουμε μαζί τους μύθους του χρήματος, ας ανακαλύψουμε την πραγματική φύση των χρημάτων, ας διαλύσουμε τα οικονομικά φαντάσματα που επισκιάζουν εκατοντάδες χρόνια τώρα άτομα, λαούς και κοινωνίες…
Τι είναι το χρήμα;
Προκειμένου να κατανοήσουμε πλήρως την έννοια του χρήματος, θα ήταν χρήσιμο να αναλύσουμε πρώτα τις απαρχές του οικονομικού συστήματος ή του «παιχνιδιού χρημάτων», όπως χαρακτηριστικά ονομάζεται, που παίζεται σήμερα.
Αυτό που πρόκειται να περιγραφεί είναι μια σύντομη σύνοψη του τρόπου γεννέσεως του σύγχρονου οικονομικού συστήματος και της λειτουργίας του.
Το σύστημα γεννήθηκε στην αρχαιότητα και ωρίμασε στην Βαβυλώνα, στην αρχαία Αίγυπτο, στην αρχαία Ελλάδα και Ρώμη. Όλη η θεωρία όμως μεταφέρθηκε στο μεσαίωνα όπου τέθηκαν και οι βάσεις του «σύγχρονου» τραπεζικού συστήματος.
Σε γενικές γραμμές, η Βιομηχανική Επανάσταση ήταν αυτή που έθεσε τα θεμέλια, καθώς η αυξανόμενη μεταφορά κεφαλαίων και συνεχόμενη ζήτηση εργατικού δυναμικού και πρώτων υλών ώθησαν τους τραπεζίτες της εποχής να οργανωθούν. Επίσης, οι πρώτες κοινωνίες αποίκων (από την Ευρώπη) στις ΗΠΑ, συνέβαλλαν τα μέγιστα στην οργάνωση του τραπεζικού συστήματος.
Με απλουστευμένους όρους, οι άνθρωποι των καιρών εκείνων, κατέθεταν τον χρυσό και το ασήμι τους σε χρυσοχόους και άλλους σχετικούς «χρηματιστές», για ασφάλεια (γέννηση τραπεζών κυρίως σε ΗΠΑ και Αγγλία).
Σε αντάλλαγμα, έπαιρναν στα χέρια τους ένα χαρτί -ένα πιστοποιητικό αν θέλετε- ως απόδειξη της κατάθεσης, πάνω στο οποίο αναγράφονταν το ποσό της κατάθεσης. Το χαρτί εκείνο λοιπόν αποδείκνυε την αξία του χρυσού και ασημιού που κατατέθηκε από τους πελάτες…
Καθώς όλο και περισσότεροι πήγαιναν να καταθέσουν τον χρυσό και το ασήμι τους, οι «χρηματιστές» συνειδητοποίησαν ότι, πρακτικά, ο χρυσός και το ασήμι έμεναν εκεί σ’ αυτούς όλο το χρόνο, δηλαδή, πάντα.
Οι άνθρωποι δεν προέβαιναν πολύ συχνά σε «ανάληψη» των καταθέσεών τους σε χρυσό.
Έτσι, οι «χρηματιστές» (οι τράπεζες της εποχής εν τη γενέσει τους) ανακάλυψαν ότι είχαν τη δυνατότητα να εκδίδουν περισσότερα «αποδεικτικά» χαρτιά ή πιστοποιητικά, παραπάνω από την αξία του υπάρχοντος -κατατιθέμενου σε αυτούς- χρυσού!
Στην πραγματικότητα, εφόσον γνώριζαν ότι οι άνθρωποι δε θα κάνουν ανάληψη και δε θα πάρουν πίσω τον χρυσό τους, μπορούσαν (οι τράπεζες) να κυκλοφορήσουν περισσότερα «χαρτιά» με μεγαλύτερη, συνεπώς, αξία απ’ ό,τι άξιζαν στην πραγματικότητα ο χρυσός και το ασήμι που είχε κατατεθεί!
Εν ολίγοις, αν έχω 10 € (με σημερινά δεδομένα), μπορώ να δανείσω πολλά περισσότερα από 10 €!
Ας το ξεκαθαρίσουμε και σκεφτείτε το διπλά και τριπλά, είναι πολύ σημαντικό.
Υποθέτουμε ότι 100 άνθρωποι καταθέτουν το
χρυσό τους.
Ο καθένας απ’ αυτούς, καταθέτει χρυσό βάρους 2 κιλών. Σε αντάλλαγμα για την κατάθεση χρυσού βάρους 2 κιλών, όλοι αυτοί παίρνουν το «χαρτί» τους (ή πιστοποιητικό) που αντιπροσωπεύει αυτήν την αξία.
Συνολικά δηλαδή ως τώρα έχουμε: 100 x 2 κιλά = 200 κιλά χρυσού που κατατέθηκε, ως αποθεματικό (με σημερινή ορολογία, αρχικό κεφάλαιο) στην τράπεζα.
Οι περισσότεροι απ’ αυτούς τους 100 ήταν ευχαριστημένοι μ’ αυτή την κατάσταση. Είχαν στα χέρια τους ένα πιστοποιητικό, έτσι ήξεραν ότι μπορούσαν να αναλήψουν τον χρυσό τους όποτε ήθελαν. Γνώριζαν επίσης ότι μπορούσαν να αφήσουν το χρυσό τους εκεί, ως έχει, για πολύ καιρό και με ασφάλεια.
Εξάλλου, «γιατί να δυσκολεύεις τη ζωή και να μεταφέρεις τον χρυσό σου όλη την ώρα; Εκεί που βρίσκεται είναι ασφαλής, έτσι όλα είναι καλά»!
Για παράδειγμα, όταν θα ήθελαν ν’ αγοράσουν κάτι, ας πούμε ένα άλογο, δεν ήταν αναγκαίο να δώσουν στον πωλητή του αλόγου το χρυσάφι τους, αλλά θα του έδιναν το χάρτινο πιστοποιητικό που αντιπροσώπευε την αξία του χρυσού. Ο πωλητής του αλόγου με τη σειρά του, θα μπορούσε τώρα να πάει στην αποθήκη χρυσού («τράπεζα»), να εξαργυρώσει το πιστοποιητικό και να λάβει στα χέρια του τον χρυσό που αντιπροσώπευε το χαρτί. Αλλά μπορούσε να κρατήσει κι αυτός το πιστοποιητικό με τη σειρά του και να το δώσει σε άλλον, όταν θα αγόραζε κάτι απ’ αυτόν. Πολύ πιο εύκολος τρόπος συναλλαγής, έτσι δεν είναι;
Κι επιπλέον, γιατί να μπαίνουμε σε όλη αυτή τη διαδικασία να τραβήξουμε τον χρυσό και μετά να τον δίνουμε στον πωλητή, ο οποίος, προφανώς θα τον κατέθετε με αντάλλαγμα ένα άλλο χάρτινο πιστοποιητικό;
Αυτό ακριβώς θα σκέφτονταν και το άλλο άτομο!
Γιατί να μεταφέρει όλο αυτό το χρυσάφι παντού; Αφού μπορείς ανά πάσα στιγμή να προβείς σε ανάληψή του με την παρουσίαση του χάρτινου πιστοποιητικού.
Όταν ήθελες δε, να αγοράσεις π.χ. μια αγελάδα, η οποία κόστιζε 2 κιλά χρυσού, γιατί να πας να τραβήξεις το χρυσό σου πρώτα; Μπορείς να δώσεις άνετα το πιστοποιητικό που αντιπροσωπεύει 2 κιλά χρυσού στον αγρότη που σου πουλάει την αγελάδα και, κατόπιν, ο αγρότης θα πάει ο ίδιος να πάρει τον χρυσό αυτό.
Αλλά φυσικά κι αυτός θα έκανε το ίδιο, θα αντάλλασε το πιστοποιητικό του με κάποιον άλλον, γιατί είναι πολύ ευκολότερη και απλούστερη διαδικασία απ’ το να μεταφέρεις παντού και ανταλλάσεις τον χρυσό σου, έτσι δεν είναι;
Παρομοίως και στις αγορές, υπήρχαν «ανταλλακτήρια χρημάτων» όπου βασικά γίνονταν το ίδιο πράγμα. Μάζευαν χρυσό και ασημένια νομίσματα από ανθρώπους και τους έδιναν έντυπα (χάρτινα πιστοποιητικά), τα οποία μπορούσαν να εξαργυρωθούν σε χρυσό και ασημένια νομίσματα, σε διάφορες άλλες περιπτώσεις.
Ήταν πολύ πιο εύκολο και βολικό πάντως να ανταλλάσουν τα χάρτινα πιστοποιητικά αντί να τα εξαργυρώνουν σε νομίσματα, μετά να τα δίνουν σε κάποιον άλλο, ο οποίος πάλι θα κατέθετε τα νομίσματά του και θα έπαιρνε σε αντάλλαγμα χάρτινο πιστοποιητικό…
Η ουσία της υπόθεσης πάντως ήταν μία, ότι ο χρυσός και τα νομίσματα δεν έφευγαν ποτέ από την αποθήκη τους! Κανείς δεν έκανε ανάληψη!
Έμεναν εκεί στους «χρηματιστές», στους χρυσοχόους και στα «ανταλλακτήρια». Συνεπώς, μετά από λίγο οι «χρηματιστές» συνειδητοποίησαν ότι, μπορούσαν να σχεδιάσουν και προγραμματίσουν για τους δύσκολους καιρούς, αν όχι για κάτι άλλο μεγαλύτερο.
Γιατί όλοι ασχολούνται μ’ αυτό;
Γιατί το ποθούν όλοι οι άνθρωποι απ’ αιώνων τώρα και γιατί ονομάστηκε «άδικος μαμμωνάς» από τον Ιησού Χριστό;
Τι «κρύβεται» στ’ αλήθεια πίσω του και γιατί όλο το…
σύγχρονο οικοδόμημα των κοινωνιών και κρατών στηρίζεται σ’ αυτό, αν θα υπάρχει, αν θα στερέψει, αν θα τελειώσει, αν θα εξαφανιστεί;
«Γιατί» τρέμουν τα χρηματιστήρια και ανεβοκατεβαίνουν οι τιμές σε κάθε τράνταγμα, φήμη, πληροφορία, θεομηνία, μείωση τιμών καυσίμων κλπ;
Γιατί όλοι αναφέρονται στις τράπεζες, ιδιαίτερα δε στις
Κεντρικές Τράπεζες, ως οι θεμέλιοι λίθοι όλης της οικονομίας; Γιατί είναι έμμονη ιδέα σε δισεκατομμύρια ανθρώπους όλων των εποχών και κοινωνιών;
Μια περιεκτική και απλουστευμένη -για όλους- εξήγηση και ανάλυση, πλην όμως εκ βάθους, του «άδικου μαμμωνά», ίσως ρίξει φως στο θέμα που ταλανίζει την ανθρωπότητα αιώνες τώρα!
Δεν πρόκειται να δημοσιευθεί τόμος ολόκληρος ή οικονομική εγκυκλοπαίδεια, ούτε είμαστε ειδικοί οικονομολόγοι, αλλά η αλήθεια ίσως πονέσει και πρέπει ....
....να βγει στο φως.
Μέσα από την ανάγνωση, θα αναδύονται ανεπαίσθητα τα βαθύτερα μυστικά και νοήματα του σύγχρονου οικονομικού συστήματος… Προσέξτε τα και διαφυλάξτε τα όταν σας αποκαλύπτονται…
Αναμείνατε γιατί αυτό που θα δείτε ίσως γκρεμίσει όλη τη ζωή σας και αυτά που πιστεύατε ως τώρα, ίσως τραβήξει το χαλί κάτω απ’ τα πόδια σας και…
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ, ΑΡΓΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΑΜΕΝΑ, ΜΕΛΕΤΗΣΤΕ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΟΕΙΣΤΕ ΣΕ ΒΑΘΟΣ αυτά που θα διαβάσετε, μεταδώστε τα αν θέλετε στους δικούς σας, ειδικά σε «οικονομικούς» ή «τραπεζίτες», το θέμα προκαλεί και γεννά πολλές συζητήσεις, αλλά η αλήθεια είμαι ΜΙΑ!
Το Χρήμα Μιλάει!
Money Talks, Money Makes the World Go
Round!
Το χρήμα είναι από εκείνα τα πράγματα στη ζωή που κρατά τον εγκέφαλο των περισσοτέρων ανθρώπων απασχολημένο, όσο τίποτ’ άλλο στον κόσμο!
Πολύ λίγα πράγματα έχουν εξίσου ανάλογη επιρροή όπως το χρήμα, εκτός ίσως από τις ανθρώπινες σχέσεις, τη γνήσια αγάπη και τη φυσική εκδήλωση -μέσω του σώματος- κάποιων από αυτών των σχέσεων…
Αν ρωτήσετε τυχαία κάποιον ή κάποια, ποια θα ήταν η μεγαλύτερη επιθυμία του/της, οι πιθανότητες να απαντήσει: «Την κατοχή ενός τεράστιου ποσού χρημάτων», είναι πολύ αυξημένες.
Αν ρωτήσετε τυχαία κάποιον ή κάποια, τι είν’ αυτό που του/της λείπει περισσότερο στη ζωή, οι πιθανότητες να απαντήσει: «Το χρήμα», είναι πολύ αυξημένες.
Το χρήμα αποτελεί ευαίσθητο σημείο για πολλούς, θέμα που αγγίζει ευαίσθητες χορδές στην ψυχή εκατομμυρίων ανθρώπων.
Όταν οι συζητήσεις περιστρέφονται γύρω απ’ αυτό, πολλοί αλλάζουν θέμα, άλλοι κοκκινίζουν, μερικοί νιώθουν άβολα, κάποιοι «αρρωσταίνουν» ενώ άλλοι εξιτάρονται, κάποιοι το ονειρεύονται και σχεδιάζουν πάνω σ’ αυτό, κάποιοι άλλοι το κυνηγούν ανελέητα δίχως οίκτο στους συνανθρώπους τους!
Άλλοι το μίσησαν, άλλοι το αγάπησαν, κάποιοι το έλκυσαν πάνω τους χωρίς δυσκολίες, κάποιοι άλλοι το κυνηγούν μια ζωή αλλά αυτό φεύγει απ’ αυτούς…
Οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι, πράγματι, το παλιό ρητό «Το χρήμα μιλάει», έχει ιδιαίτερη ισχύ στην εποχή μας- ή τουλάχιστον, έτσι φαίνεται-, πολύ περισσότερο από άλλες περιόδους της ιστορίας…
Εν τούτοις, παρά το σημαντικό ρόλο που προφανώς έχουν τα χρήματα στη σύγχρονη ζωή, λίγοι άνθρωποι έχουν συνειδητοποιήσει την πραγματική φύση του χρήματος.Στην πραγματικότητα, σχεδόν όλοι οι άνθρωποι δε γνωρίζουν τι είναι το χρήμα, συνεπώς, σχεδόν όλοι έχουν περί τούτου περιορισμένη αντίληψη. Νομίζουν ότι υπάρχει συγκεκριμένος αριθμός χρημάτων παγκοσμίως ή στη χώρα τους…
Αυτή η αντίληψη όμως πηγάζει από περιορισμένες και λανθασμένες θεωρίες, σε ένα φαινόμενο αυτοεκπληρούμενο ή τρόπον τινά, «φαύλο κύκλο»!
Κατ’ ουσίαν, η έλλειψη χρημάτων είναι σκέτη ουτοπία, που προέρχεται από την περιορισμένη αντίληψη της πραγματικότητας και της ελλιπούς γνώσης του οικονομικού συστήματος.
Εν ολίγοις, δεν μπορεί να υπάρξει περιορισμός χρημάτων, το χρήμα υποχρεούται από τη φύση του να είναι απεριόριστο και ατελείωτο!
Το θέμα είναι σοβαρό και χρήζει ενδελεχούς και πλήρους κατανόησης για ν’ αποφεύγονται παρερμηνείες και παρεξηγήσεις, ειδικά στον «χρηματοκρατούμενο» αιώνα μας.
Θα πρέπει όμως, πρωτίστως, ο καθένας να προσπαθήσει να αλλάξει τις αντιλήψεις του, να ανοίξει τους ορίζοντές του και να αποδεχτεί κάποιες αρχές.
Επειδή η συνειδητοποίηση του φαινομένου του χρήματος είναι υψίστης σημασίας, θα πρέπει όλοι να προβούμε ΤΩΡΑ σε αναψηλάφηση των δεδομένων που είχαμε μέχρι σήμερα, να γκρεμίσουμε παλιές αντιλήψεις και να κατανοήσουμε με ανοιχτό πνεύμα τα νέα δεδομένα, που, δυστυχώς ή ευτυχώς, επηρεάζουν σε μέγιστο βαθμό και την οικονομική μας κατάσταση!
Όταν πιστεύεις και νιώθεις ότι «κάτι δεν είναι αρκετό», τότε αυτή θα είναι η πραγματικότητά σου!
Θα δημιουργήσεις μια πραγματικότητα όπου τίποτα δε θα είναι αρκετό.
Αν συνειδητοποιούσες ότι τίποτα δεν είναι περιορισμένο αλλά άφθονο, αν συνειδητοποιούσες ότι τα πάντα στη Δημιουργία αυτή είναι άφθονα, θα βουτούσες στην πηγή (!) ναι ή όχι;
Για το λόγο αυτό, θα πρέπει να είμαστε όλοι προετοιμασμένοι για την αλήθεια, όταν αυτή καταδειχθεί με αποδείξεις και πειθώ.
Μπορεί να μην μας αρέσει η αλήθεια αλλά θα πρέπει να είμαστε όλοι προετοιμασμένοι και γι’ αυτό. Οφείλουμε όμως να γνωρίζουμε ότι μόνο η αλήθεια μπορεί να μας ελευθερώσει, όλους μας, από τα προβλήματά μας, τις δεισιδαιμονίες, την άγνοια και τις περιορισμένες αντιλήψεις μας.
Ήδη υπάρχουν στον κόσμο αρκετές ιστορίες και ανακρίβειες που δε βοηθούν αλλά παραπλανούν. Αυτές οι ιστορίες, ή θεωρίες κατ’ άλλους (οικονομικής φύσης πρωτίστως και δευτερευόντως κοινωνικής), ίσως φαντάζουν αληθινές και δελεαστικές σε πολλούς από εμάς.
Αν, για παράδειγμα, «ειδικός» οικονομολόγος αναπτύξει οικονομικές θεωρίες στα βραδινά δελτία ειδήσεων περί της κρίσης που μαστίζει τη χώρα, πάρα πολλοί από εμάς θα τον πιστέψουμε χωρίς αμφιβολία! Εφόσον είναι «ειδικός», θα ξέρει. Κι επειδή είναι «ειδικός», θα τον πιστέψουμε σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ’ ό,τι θα καταδειχθεί με το παρόν!
Αλλά, πρέπει να καταλάβουμε όλοι ότι η αλήθεια δεν είναι πάντα ευχάριστη στην αρχή και τούτο επιτυγχάνεται με την πλήρη «διάνοιξη» του νου μας, κατά τη γνωστή ρήση: «Το ανθρώπινο μυαλό είναι σαν το αλεξίπτωτο, για να λειτουργήσει πρέπει να ανοίξει».
Πάντως, όταν μπει το «φως», το παιχνίδι του χρήματος θ’ αρχίσει να φαίνεται πιο διασκεδαστικό, θα παίζετε κι εσείς ίσως με τους δικούς σας όρους!
Αν νομίζετε ότι δε μπορείτε ν’ αντέξετε την αλήθεια, καλύτερα να σταματήσετε να διαβάζετε ΤΩΡΑ.
Αν όμως θέλετε να συνεχίσετε κι αν φτάσατε μέχρι εδώ, είναι κρίμα να σταματήσετε…
Πολλοί άνθρωποι παραιτούνται εύκολα από καθετί επιφανειακά βαρετό, άσχετο ή δύσκολο. Η κοινωνία μας βρίθει από μισοτελειωμένες προσπάθειες. Αναφορικά με το χρήμα, κι επειδή συνήθως σχετίζεται με αριθμούς, μαθηματικά, εξισώσεις ή αξιώματα, λίγοι είν’ αυτοί που προχωρούν και βρίσκουν την αλήθεια! Τα μαθηματικά είναι η θεμέλιος επιστήμη του σύμπαντος, όλες οι επιστήμες γεννήθηκαν μέσα από αυτά, μέσα σε αυτά ή έχουν άμεση-έμμεση σχέση με αυτά…
Η διαχείριση των οικονομικών του, λένε κάποιοι σοφοί, είναι σοβαρή ένδειξη της προσωπικότητας ενός ανθρώπου. Τα οικονομικά όμως περιλαμβάνουν αριθμούς και οι αριθμοί είναι συνήθως απωθητικοί για τεράστιο αριθμό ανθρώπων, είναι ψυχροί και άκαρδοι, ορθολογιστικοί και κρύοι για πολλούς. Έτσι αφήνουν το θέμα στους άλλους, δεν ασχολούνται με αυτό, το αφήνουν στους ειδικούς, στους λογιστές, στους χρηματιστές, τους τραπεζίτες, δεν ασχολούνται με οικονομικές θεωρίες, αριθμολογίες, στατιστικά διαγράμματα…
Είναι βαρετά όλ’ αυτά, δεν είναι;
Οι κατέχοντες όμως τα μυστικά του χρήματος και του, σε ισχύ, οικονομικού συστήματος, γνωρίζουν άριστα τις κοινωνικές τάσεις και επιθυμίες, τις χειρίζονται ακόμη καλύτερα και τις χρησιμοποιούν αν αγνοία μας, πριν από μας για μας!
Έτσι, περιβάλλουν το όλο θέμα με βαρετές αριθμολογίες, ανούσιες οικονομικές εξισώσεις, διαγράμματα, αέρινες θεωρίες στατιστικών κ.ο.κ. για να τους αφήνουμε ήσυχους.
Κι εμείς τους αφήνουμε ήσυχους… αλλά αυτοί κυβερνούν ουσιαστικά όλη τη γη!
Προειδοποιείστε ξανά ότι, η παρούσα ανάλυση είναι απλουστευμένη αλλά περιέχει νοήματα που σοκάρουν!
Είναι η ιστοριούλα της κοκκινοσκουφίτσας περιβεβλημένη με νοήματα που προκαλούν ανατριχίλα…
Ευχής έργο θα ήταν να αναλυθεί από μικρούς και μεγάλους…
Να διαβαστεί και μελετηθεί στα σχολεία, γυμνάσια και λύκεια, αλλά και σε όλα τα πανεπιστήμια.
Αν λοιπόν είστε έτοιμοι να προχωρήσετε και προετοιμασμένοι να δεχθείτε την αλήθεια, ας διαλύσουμε μαζί τους μύθους του χρήματος, ας ανακαλύψουμε την πραγματική φύση των χρημάτων, ας διαλύσουμε τα οικονομικά φαντάσματα που επισκιάζουν εκατοντάδες χρόνια τώρα άτομα, λαούς και κοινωνίες…
Τι είναι το χρήμα;
Προκειμένου να κατανοήσουμε πλήρως την έννοια του χρήματος, θα ήταν χρήσιμο να αναλύσουμε πρώτα τις απαρχές του οικονομικού συστήματος ή του «παιχνιδιού χρημάτων», όπως χαρακτηριστικά ονομάζεται, που παίζεται σήμερα.
Αυτό που πρόκειται να περιγραφεί είναι μια σύντομη σύνοψη του τρόπου γεννέσεως του σύγχρονου οικονομικού συστήματος και της λειτουργίας του.
Το σύστημα γεννήθηκε στην αρχαιότητα και ωρίμασε στην Βαβυλώνα, στην αρχαία Αίγυπτο, στην αρχαία Ελλάδα και Ρώμη. Όλη η θεωρία όμως μεταφέρθηκε στο μεσαίωνα όπου τέθηκαν και οι βάσεις του «σύγχρονου» τραπεζικού συστήματος.
Σε γενικές γραμμές, η Βιομηχανική Επανάσταση ήταν αυτή που έθεσε τα θεμέλια, καθώς η αυξανόμενη μεταφορά κεφαλαίων και συνεχόμενη ζήτηση εργατικού δυναμικού και πρώτων υλών ώθησαν τους τραπεζίτες της εποχής να οργανωθούν. Επίσης, οι πρώτες κοινωνίες αποίκων (από την Ευρώπη) στις ΗΠΑ, συνέβαλλαν τα μέγιστα στην οργάνωση του τραπεζικού συστήματος.
Με απλουστευμένους όρους, οι άνθρωποι των καιρών εκείνων, κατέθεταν τον χρυσό και το ασήμι τους σε χρυσοχόους και άλλους σχετικούς «χρηματιστές», για ασφάλεια (γέννηση τραπεζών κυρίως σε ΗΠΑ και Αγγλία).
Σε αντάλλαγμα, έπαιρναν στα χέρια τους ένα χαρτί -ένα πιστοποιητικό αν θέλετε- ως απόδειξη της κατάθεσης, πάνω στο οποίο αναγράφονταν το ποσό της κατάθεσης. Το χαρτί εκείνο λοιπόν αποδείκνυε την αξία του χρυσού και ασημιού που κατατέθηκε από τους πελάτες…
Καθώς όλο και περισσότεροι πήγαιναν να καταθέσουν τον χρυσό και το ασήμι τους, οι «χρηματιστές» συνειδητοποίησαν ότι, πρακτικά, ο χρυσός και το ασήμι έμεναν εκεί σ’ αυτούς όλο το χρόνο, δηλαδή, πάντα.
Οι άνθρωποι δεν προέβαιναν πολύ συχνά σε «ανάληψη» των καταθέσεών τους σε χρυσό.
Έτσι, οι «χρηματιστές» (οι τράπεζες της εποχής εν τη γενέσει τους) ανακάλυψαν ότι είχαν τη δυνατότητα να εκδίδουν περισσότερα «αποδεικτικά» χαρτιά ή πιστοποιητικά, παραπάνω από την αξία του υπάρχοντος -κατατιθέμενου σε αυτούς- χρυσού!
Στην πραγματικότητα, εφόσον γνώριζαν ότι οι άνθρωποι δε θα κάνουν ανάληψη και δε θα πάρουν πίσω τον χρυσό τους, μπορούσαν (οι τράπεζες) να κυκλοφορήσουν περισσότερα «χαρτιά» με μεγαλύτερη, συνεπώς, αξία απ’ ό,τι άξιζαν στην πραγματικότητα ο χρυσός και το ασήμι που είχε κατατεθεί!
Εν ολίγοις, αν έχω 10 € (με σημερινά δεδομένα), μπορώ να δανείσω πολλά περισσότερα από 10 €!
Ας το ξεκαθαρίσουμε και σκεφτείτε το διπλά και τριπλά, είναι πολύ σημαντικό.
Υποθέτουμε ότι 100 άνθρωποι καταθέτουν το
χρυσό τους.
Ο καθένας απ’ αυτούς, καταθέτει χρυσό βάρους 2 κιλών. Σε αντάλλαγμα για την κατάθεση χρυσού βάρους 2 κιλών, όλοι αυτοί παίρνουν το «χαρτί» τους (ή πιστοποιητικό) που αντιπροσωπεύει αυτήν την αξία.
Συνολικά δηλαδή ως τώρα έχουμε: 100 x 2 κιλά = 200 κιλά χρυσού που κατατέθηκε, ως αποθεματικό (με σημερινή ορολογία, αρχικό κεφάλαιο) στην τράπεζα.
Οι περισσότεροι απ’ αυτούς τους 100 ήταν ευχαριστημένοι μ’ αυτή την κατάσταση. Είχαν στα χέρια τους ένα πιστοποιητικό, έτσι ήξεραν ότι μπορούσαν να αναλήψουν τον χρυσό τους όποτε ήθελαν. Γνώριζαν επίσης ότι μπορούσαν να αφήσουν το χρυσό τους εκεί, ως έχει, για πολύ καιρό και με ασφάλεια.
Εξάλλου, «γιατί να δυσκολεύεις τη ζωή και να μεταφέρεις τον χρυσό σου όλη την ώρα; Εκεί που βρίσκεται είναι ασφαλής, έτσι όλα είναι καλά»!
Για παράδειγμα, όταν θα ήθελαν ν’ αγοράσουν κάτι, ας πούμε ένα άλογο, δεν ήταν αναγκαίο να δώσουν στον πωλητή του αλόγου το χρυσάφι τους, αλλά θα του έδιναν το χάρτινο πιστοποιητικό που αντιπροσώπευε την αξία του χρυσού. Ο πωλητής του αλόγου με τη σειρά του, θα μπορούσε τώρα να πάει στην αποθήκη χρυσού («τράπεζα»), να εξαργυρώσει το πιστοποιητικό και να λάβει στα χέρια του τον χρυσό που αντιπροσώπευε το χαρτί. Αλλά μπορούσε να κρατήσει κι αυτός το πιστοποιητικό με τη σειρά του και να το δώσει σε άλλον, όταν θα αγόραζε κάτι απ’ αυτόν. Πολύ πιο εύκολος τρόπος συναλλαγής, έτσι δεν είναι;
Κι επιπλέον, γιατί να μπαίνουμε σε όλη αυτή τη διαδικασία να τραβήξουμε τον χρυσό και μετά να τον δίνουμε στον πωλητή, ο οποίος, προφανώς θα τον κατέθετε με αντάλλαγμα ένα άλλο χάρτινο πιστοποιητικό;
Αυτό ακριβώς θα σκέφτονταν και το άλλο άτομο!
Γιατί να μεταφέρει όλο αυτό το χρυσάφι παντού; Αφού μπορείς ανά πάσα στιγμή να προβείς σε ανάληψή του με την παρουσίαση του χάρτινου πιστοποιητικού.
Όταν ήθελες δε, να αγοράσεις π.χ. μια αγελάδα, η οποία κόστιζε 2 κιλά χρυσού, γιατί να πας να τραβήξεις το χρυσό σου πρώτα; Μπορείς να δώσεις άνετα το πιστοποιητικό που αντιπροσωπεύει 2 κιλά χρυσού στον αγρότη που σου πουλάει την αγελάδα και, κατόπιν, ο αγρότης θα πάει ο ίδιος να πάρει τον χρυσό αυτό.
Αλλά φυσικά κι αυτός θα έκανε το ίδιο, θα αντάλλασε το πιστοποιητικό του με κάποιον άλλον, γιατί είναι πολύ ευκολότερη και απλούστερη διαδικασία απ’ το να μεταφέρεις παντού και ανταλλάσεις τον χρυσό σου, έτσι δεν είναι;
Παρομοίως και στις αγορές, υπήρχαν «ανταλλακτήρια χρημάτων» όπου βασικά γίνονταν το ίδιο πράγμα. Μάζευαν χρυσό και ασημένια νομίσματα από ανθρώπους και τους έδιναν έντυπα (χάρτινα πιστοποιητικά), τα οποία μπορούσαν να εξαργυρωθούν σε χρυσό και ασημένια νομίσματα, σε διάφορες άλλες περιπτώσεις.
Ήταν πολύ πιο εύκολο και βολικό πάντως να ανταλλάσουν τα χάρτινα πιστοποιητικά αντί να τα εξαργυρώνουν σε νομίσματα, μετά να τα δίνουν σε κάποιον άλλο, ο οποίος πάλι θα κατέθετε τα νομίσματά του και θα έπαιρνε σε αντάλλαγμα χάρτινο πιστοποιητικό…
Η ουσία της υπόθεσης πάντως ήταν μία, ότι ο χρυσός και τα νομίσματα δεν έφευγαν ποτέ από την αποθήκη τους! Κανείς δεν έκανε ανάληψη!
Έμεναν εκεί στους «χρηματιστές», στους χρυσοχόους και στα «ανταλλακτήρια». Συνεπώς, μετά από λίγο οι «χρηματιστές» συνειδητοποίησαν ότι, μπορούσαν να σχεδιάσουν και προγραμματίσουν για τους δύσκολους καιρούς, αν όχι για κάτι άλλο μεγαλύτερο.
Ιδού λοιπόν τι εφηύραν…
Είχαν, επί παραδείγματι, 200 κιλά χρυσού σε αποθεματικό από 100 ανθρώπους (ο καθένας των οποίων είχε καταθέσει 2 κιλά χρυσό).
Αλλά οι 90 εξ’ αυτών ποτέ δε θα έκαναν ανάληψη του χρυσού τους! Συνέχιζαν τη ζωή τους με ανταλλαγή των χάρτινων πιστοποιητικών γιατί έτσι το θεωρούσαν πιο βολικό…
Οι άλλοι 10 τώρα, προέβαιναν σε ανάληψη του χρυσού τους πότε-πότε, ίσως γιατί ήθελαν να τον αγγίζουν ή για κάποιον άλλο προσωπικό λόγο…
Εδώ όμως βρίσκεται και το κλειδί της υπόθεσης που εφηύραν οι «χρηματιστές».
Τι σημαίνει όλο αυτό; Σημαίνει ότι, τον περισσότερο καιρό, ο χρυσός των 90 ανθρώπων πάντα παρέμενε εκεί στάσιμος. Δεν έφευγε ούτε μια στιγμή!
Αυτό πάλι σημαίνει ότι: 90 x 2 κιλά = 180 κιλά χρυσού έμεναν εκεί σ’ αυτούς χωρίς να γίνεται τίποτα. Το υπόλοιπο του χρυσού (τα 20 κιλά των άλλων 10 ανθρώπων) έφευγε που και που αλλά αποτελούσε μηδαμινή και ανάξια ανησυχίας ποσότητα σε σύγκριση με τα άλλα 180 κιλά.
Έτσι, καθώς τα 180 κιλά χρυσού έμεναν εκεί πάντα, οι «χρηματιστές» συνειδητοποίησαν ότι, μπορούσαν να τα χρησιμοποιήσουν ως αντίκρισμα και να βγάλουν προς τα έξω περισσότερα χάρτινα πιστοποιητικά στους ανθρώπους που χρειάζονταν χρυσό αλλά δεν τον είχαν.
Βασικά, αυτοί που τον «χρειάζονταν» (είχαν ανάγκες), θα δανείζονταν ένα συγκεκριμένο ποσό «αξίας χρυσού» με τη μορφή χάρτινων πιστοποιητικών (και όχι το χρυσό καθεαυτό).
Κατόπιν, αυτοί οι άνθρωποι θα πλήρωναν οτιδήποτε ήθελαν να αγοράσουν με αυτά τα πιστοποιητικά ενώ μετέπειτα ο πωλητής, θα πήγαινε να εξαργυρώσει την ποσότητα χρυσού που αντιπροσωπεύονταν στα πιστοποιητικά που κρατούσε, όταν θα είχε κι αυτός ανάγκες αγοράς. (Αλλά πάλι, πιθανότατα δε θα το έκανε, καθώς η ανταλλαγή χαρτιών είναι πιο βολική. Σε περίπτωση δε που κάποιος αποφάσιζε να κάνει ανάληψη χρυσού, πάντα θα υπήρχε πολύ περισσότερο στις «αποθήκες» επειδή οι περισσότεροι των ανθρώπων ποτέ δεν κάνουν ανάληψη τον χρυσό τους!).
Επιπρόσθετα, οι «χρηματιστές-τραπεζίτες», ως ανταλλαγή με τους πελάτες που τους «επέτρεπαν» να δανειστούν χάρτινα πιστοποιητικά συγκεκριμένης αξίας χρυσού, χρέωναν τόκο στο «δάνειο», κάτι που σημαίνει πολύ απλά ότι, στο τέλος, οι «δανειστές» κατέληγαν με πολύ περισσότερο χρυσό απ’ ό,τι είχαν αρχικά.
Αν τώρα το άτομο-πελάτης αδυνατούσε να ξεπληρώσει το χρέος του, οι «δανειστές» θα ξεπληρώνονταν με άλλο υλικό είδος, που θα έπαιρναν ως αποζημίωση.
Αυτό λοιπόν που ανακάλυψαν και συνειδητοποίησαν πλήρως οι «χρηματιστές» (δηλαδή οι τράπεζες) ήταν ότι, για κάθε κιλό χρυσού που είχαν εκεί στη διάθεσή τους να μένει σταθερός και στάσιμος, αυτοί μπορούσαν να τυπώσουν και κυκλοφορήσουν χάρτινα πιστοποιητικά αξίας περίπου 10 φορές παραπάνω από την αξία του στάσιμου χρυσού!
Εξάλλου, ξαναλέμε, πολύ λίγοι άνθρωποι θα εμφανίζονταν ποτέ να κάνουν ανάληψη τον χρυσό τους. Έτσι πάντα υπήρχε πολύ περισσότερο χρυσάφι απ’ ό,τι χρειάζονταν οι ίδιοι, για να καλύψουν τις αναλήψεις αυτών των λίγων πελατών που ήθελαν να κάνουν ανάληψη του χρυσού τους…
Αφού κάλυπταν λοιπόν τις ανάγκες αυτών των λίγων πελατών, είχαν στη διάθεσή τους πολύ περισσότερο χρυσό να μένει εκεί σ’ αυτούς στάσιμος…
Επιπλέον δε, με τη χρέωση τόκων επί της «αξίας» του χρυσού που δάνειζαν, είχαν εξασφαλίσει απόθεμα για καιρούς κρίσεων με την κατοχή πολύ περισσότερου χρυσού ή άλλων υλικών ειδών, απ’ ό,τι είχαν αρχικά ξεκινήσει…
Αν έχω 10 €, μπορώ να σου δανείσω 10 €. Αλλά αυτό που ανακάλυψαν οι συγκεκριμένοι τραπεζίτες είναι ότι, για κάθε 10 € σε χρυσό που είχαν, μπορούσαν να τυπώσουν χάρτινα πιστοποιητικά που αντιπροσώπευαν την αξία 100 € χρυσού.
Με άλλα λόγια, μπορούσαν να χορηγήσουν «δάνεια» η αξία των οποίων υπερέβαινε και ξεπερνούσε κατά πολύ την πραγματική αξία του αποθεματικού τους σε χρυσό!
Μπορούσαν να δανείζουν πολλά περισσότερα απ’ ό,τι είχαν!
Αυτή η αρχή τραπεζικών δοσοληψιών ισχύει και σήμερα στην εποχή μας.
Πρόκειται περί του επτασφράγιστου και διαβόητου «Fractional Reserve Banking», ελληνιστί «Κλασματικό Αποθεματικό Τραπεζικό Σύστημα».
Αλλά το σύγχρονο παιχνίδι του χρήματος έχει αναβιβάσει το κλασματικό τραπεζικό αποθεματικό σε άλλο επίπεδο, για το οποίο θα ενημερωθείτε παρακάτω…
Τώρα, αυτό που πρέπει να κατανοήσετε με τα παραπάνω είναι ότι, τα χάρτινα πιστοποιητικά αντιπροσωπεύουν αυτό που σήμερα ονομάζουμε «χρήμα». Είναι εξίσου σημαντικό το γεγονός ότι, αυτά τα χάρτινα πιστοποιητικά δεν είχαν εγγενή αξία αυτά καθ’ εαυτά, ήταν σκέτο κομμάτι χαρτί.
Πως λοιπόν θα καθορίζατε την αξία ενός κομματιού χαρτιού;
Δύσκολη σκέψη και… παράλογη, πόσο να αξίζει ένα κομμάτι χαρτιού δηλαδή; Άρα, δεν πρόκειται για την αξία του χαρτιού καθεαυτού αλλά για την αξία που αυτά τα χαρτιά αντιπροσωπεύουν και μεταφέρουν επάνω τους.
Με άλλα λόγια, πρόκειται για την… πίστη και εμπιστοσύνη που άνθρωποι όπως εσύ κι εγώ, όπως όλοι μας, οι κοινοί θνητοί (!) δηλαδή, είχαμε και έχουμε σ’ αυτό που αντιπροσωπεύουν αυτά τα χαρτιά!
Πάνω απ’ όλα, αυτό που είναι πάρα πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε όλοι είναι: Αυτοί οι τραπεζίτες εξέδιδαν δάνεια αξίας ασυγκρίτως μεγαλύτερης από την αξία του χρυσού που είχαν ως αντίκρισμα, πολύ παραπάνω από την αξία του χρυσού που είχαν στην κατοχή τους (δηλαδή την αξία του υπάρχοντος χρυσού σε απόθεμα).
Εξέδιδαν δάνεια, η αξία των οποίων -αν αθροίζονταν όλα μαζί- θα ξεπερνούσε κατά πολύ τη συνολική αξία των αποθεμάτων τους σε χρυσό!
Ακόμη κι έτσι όμως, οι άνθρωποι πίστευαν στην αξία αυτών των χάρτινων πιστοποιητικών γιατί, θεωρούσαν ότι αν εμφάνιζαν αυτά τα πιστοποιητικά θα μπορούσαν να συλλέξουν τον χρυσό που αντιπροσώπευαν αυτά τα πιστοποιητικά.
Όμως, στην υποτιθέμενη περίπτωση που ΟΛΟΙ οι κάτοχοι πιστοποιητικών πήγαιναν να εμφανίσουν τα χάρτινα πιστοποιητικά τους για να κάνουν ανάληψη τον χρυσό τους, τα αποθέματα χρυσού δε θα ήταν αρκετά καθόλου για να καλύψουν όλες αυτές τις αιτήσεις ανάληψης!
Κι αυτό συμβαίνει διότι -επαναλαμβάνεται ξανά!-, όλα τα χάρτινα πιστοποιητικά που ήταν σε κυκλοφορία, αθροιζόμενα όλα μαζί ξεπερνούσαν πέρα από κάθε φαντασία την πραγματική αξία του χρυσού που είχε κατατεθεί και που -υποτίθεται- ήταν το πραγματικό αντίκρισμα αυτών των πιστοποιητικών!
Οι τράπεζες θα αδυνατούσαν πλήρως να επιστρέψουν τον χρυσό στους πελάτες τους, γιατί πολύ απλά δεν έφτανε για όλους, δεν υπήρχε τόσο μεγάλη υπαρκτή ποσότητα χρυσού στα αποθέματά τους! Είχαν εκδοθεί δηλαδή πολλά περισσότερα δάνεια σε σύγκριση με την πραγματική αξία του υπάρχοντος κατατιθέμενου χρυσού.
Παρόλ’ αυτά, οι τραπεζίτες μπορούσαν να βάλουν σε εφαρμογή τα σχέδια τους γιατί γνώριζαν πολύ καλά ότι αυτή η περίπτωση ποτέ δε θα υπήρχε, δηλαδή να έρθουν όλοι ταυτόχρονα και να ζητήσουν το χρυσό τους επί τη εμφανίσει των χάρτινων πιστοποιητικών τους…!
Κατ’ αυτόν τον τρόπο, αν και αυτά τα χάρτινα πιστοποιητικά που κυκλοφορούσαν δεν «υποστηρίζονταν» και δεν είχαν αντίκρισμα σε χρυσό διότι απλά δεν υπήρχε τόσο πολύ χρυσάφι σε απόθεμα, οι τραπεζίτες μπορούσαν -για πολλά χρόνια- να τυπώνουν και κυκλοφορούν χάρτινα πιστοποιητικά και να δίνουν δάνεια.
Τα χάρτινα πιστοποιητικά είναι αυτό που αποκαλούμε σήμερα «χρήμα».
Κοντολογίς, αυτό που έκαναν οι τραπεζίτες ήταν να εκδίδουν χρήμα από σκέτο αέρα, με το να τυπώνουν ένα χάρτινο πιστοποιητικό το οποίο όμως δεν είχε πραγματικό αντίκρισμα σε χρυσό, αλλά ούτε και σε τίποτ’ άλλο!
Δημιουργούσαν χρήμα από σκέτο αέρα και έπαιζαν ένα παιχνίδι εμπιστοσύνης και πεποιθήσεων.
Κι αυτό στην ουσία είναι η μετεξέλιξη του χρήματος…
Η εμπιστοσύνη ή πίστη ή πεποίθησή μας στην αξία κάποιου αντικειμένου, το οποίο όμως δε βρίσκεται εκεί με τη «φυσική» του μορφή. Κι αυτό είναι που ανακάλυψαν μέσω της ψυχολογίας ατόμων και μαζών και που εκμεταλλεύτηκαν και εκμεταλλεύονται και σήμερα, με περισσή μαεστρία και τέχνη, χωρίς να τους παίρνουμε χαμπάρι καθόλου!
Οι τραπεζίτες «ξέρουν» ότι το χρήμα δεν τελειώνει ποτέ, αφού είναι ενέργεια και παράγεται όποτε θελήσουν αυτοί από σκέτο αέρα. Ως γνωστόν, η ενέργεια δεν τελειώνει ποτέ, δε στερεύει, δε φθείρεται, απλά αλλάζει χέρια και τόπους αποθήκευσης.
Aυτό είναι το επτασφράγιστο μυστικό των αιώνων, ή μάλλον του καιρού μας, καθώς, φρόντισαν όλοι οι επικυρίαρχοι να θωρακίσουν με νόμους τις Κεντρικές Τράπεζές τους ώστε να έχουν το μοναδικό προνόμιο τύπωσης και κυκλοφορίας νέου χρήματος, αυτές και κανείς άλλος!
Μέγιστο παράδειγμα η (προπολεμική) ιστορία εκείνου του μικρού Αυστριακού χωριού όπου ο δήμαρχός του εξέδωσε εσωτερικό χρήμα, η οικονομία του χωριού άνθισε αλλά το «κράτος» απαγόρευσε κάθε τέτοια δραστηριότητα και το γκρέμισε ξανά στα τάρταρα της ανεργίας, της κατάθλιψης και μιζέριας…
Υπάρχει κι άλλο όμως…Είχαν, επί παραδείγματι, 200 κιλά χρυσού σε αποθεματικό από 100 ανθρώπους (ο καθένας των οποίων είχε καταθέσει 2 κιλά χρυσό).
Αλλά οι 90 εξ’ αυτών ποτέ δε θα έκαναν ανάληψη του χρυσού τους! Συνέχιζαν τη ζωή τους με ανταλλαγή των χάρτινων πιστοποιητικών γιατί έτσι το θεωρούσαν πιο βολικό…
Οι άλλοι 10 τώρα, προέβαιναν σε ανάληψη του χρυσού τους πότε-πότε, ίσως γιατί ήθελαν να τον αγγίζουν ή για κάποιον άλλο προσωπικό λόγο…
Εδώ όμως βρίσκεται και το κλειδί της υπόθεσης που εφηύραν οι «χρηματιστές».
Τι σημαίνει όλο αυτό; Σημαίνει ότι, τον περισσότερο καιρό, ο χρυσός των 90 ανθρώπων πάντα παρέμενε εκεί στάσιμος. Δεν έφευγε ούτε μια στιγμή!
Αυτό πάλι σημαίνει ότι: 90 x 2 κιλά = 180 κιλά χρυσού έμεναν εκεί σ’ αυτούς χωρίς να γίνεται τίποτα. Το υπόλοιπο του χρυσού (τα 20 κιλά των άλλων 10 ανθρώπων) έφευγε που και που αλλά αποτελούσε μηδαμινή και ανάξια ανησυχίας ποσότητα σε σύγκριση με τα άλλα 180 κιλά.
Έτσι, καθώς τα 180 κιλά χρυσού έμεναν εκεί πάντα, οι «χρηματιστές» συνειδητοποίησαν ότι, μπορούσαν να τα χρησιμοποιήσουν ως αντίκρισμα και να βγάλουν προς τα έξω περισσότερα χάρτινα πιστοποιητικά στους ανθρώπους που χρειάζονταν χρυσό αλλά δεν τον είχαν.
Βασικά, αυτοί που τον «χρειάζονταν» (είχαν ανάγκες), θα δανείζονταν ένα συγκεκριμένο ποσό «αξίας χρυσού» με τη μορφή χάρτινων πιστοποιητικών (και όχι το χρυσό καθεαυτό).
Κατόπιν, αυτοί οι άνθρωποι θα πλήρωναν οτιδήποτε ήθελαν να αγοράσουν με αυτά τα πιστοποιητικά ενώ μετέπειτα ο πωλητής, θα πήγαινε να εξαργυρώσει την ποσότητα χρυσού που αντιπροσωπεύονταν στα πιστοποιητικά που κρατούσε, όταν θα είχε κι αυτός ανάγκες αγοράς. (Αλλά πάλι, πιθανότατα δε θα το έκανε, καθώς η ανταλλαγή χαρτιών είναι πιο βολική. Σε περίπτωση δε που κάποιος αποφάσιζε να κάνει ανάληψη χρυσού, πάντα θα υπήρχε πολύ περισσότερο στις «αποθήκες» επειδή οι περισσότεροι των ανθρώπων ποτέ δεν κάνουν ανάληψη τον χρυσό τους!).
Επιπρόσθετα, οι «χρηματιστές-τραπεζίτες», ως ανταλλαγή με τους πελάτες που τους «επέτρεπαν» να δανειστούν χάρτινα πιστοποιητικά συγκεκριμένης αξίας χρυσού, χρέωναν τόκο στο «δάνειο», κάτι που σημαίνει πολύ απλά ότι, στο τέλος, οι «δανειστές» κατέληγαν με πολύ περισσότερο χρυσό απ’ ό,τι είχαν αρχικά.
Αν τώρα το άτομο-πελάτης αδυνατούσε να ξεπληρώσει το χρέος του, οι «δανειστές» θα ξεπληρώνονταν με άλλο υλικό είδος, που θα έπαιρναν ως αποζημίωση.
Αυτό λοιπόν που ανακάλυψαν και συνειδητοποίησαν πλήρως οι «χρηματιστές» (δηλαδή οι τράπεζες) ήταν ότι, για κάθε κιλό χρυσού που είχαν εκεί στη διάθεσή τους να μένει σταθερός και στάσιμος, αυτοί μπορούσαν να τυπώσουν και κυκλοφορήσουν χάρτινα πιστοποιητικά αξίας περίπου 10 φορές παραπάνω από την αξία του στάσιμου χρυσού!
Εξάλλου, ξαναλέμε, πολύ λίγοι άνθρωποι θα εμφανίζονταν ποτέ να κάνουν ανάληψη τον χρυσό τους. Έτσι πάντα υπήρχε πολύ περισσότερο χρυσάφι απ’ ό,τι χρειάζονταν οι ίδιοι, για να καλύψουν τις αναλήψεις αυτών των λίγων πελατών που ήθελαν να κάνουν ανάληψη του χρυσού τους…
Αφού κάλυπταν λοιπόν τις ανάγκες αυτών των λίγων πελατών, είχαν στη διάθεσή τους πολύ περισσότερο χρυσό να μένει εκεί σ’ αυτούς στάσιμος…
Επιπλέον δε, με τη χρέωση τόκων επί της «αξίας» του χρυσού που δάνειζαν, είχαν εξασφαλίσει απόθεμα για καιρούς κρίσεων με την κατοχή πολύ περισσότερου χρυσού ή άλλων υλικών ειδών, απ’ ό,τι είχαν αρχικά ξεκινήσει…
Αν έχω 10 €, μπορώ να σου δανείσω 10 €. Αλλά αυτό που ανακάλυψαν οι συγκεκριμένοι τραπεζίτες είναι ότι, για κάθε 10 € σε χρυσό που είχαν, μπορούσαν να τυπώσουν χάρτινα πιστοποιητικά που αντιπροσώπευαν την αξία 100 € χρυσού.
Με άλλα λόγια, μπορούσαν να χορηγήσουν «δάνεια» η αξία των οποίων υπερέβαινε και ξεπερνούσε κατά πολύ την πραγματική αξία του αποθεματικού τους σε χρυσό!
Μπορούσαν να δανείζουν πολλά περισσότερα απ’ ό,τι είχαν!
Αυτή η αρχή τραπεζικών δοσοληψιών ισχύει και σήμερα στην εποχή μας.
Πρόκειται περί του επτασφράγιστου και διαβόητου «Fractional Reserve Banking», ελληνιστί «Κλασματικό Αποθεματικό Τραπεζικό Σύστημα».
Αλλά το σύγχρονο παιχνίδι του χρήματος έχει αναβιβάσει το κλασματικό τραπεζικό αποθεματικό σε άλλο επίπεδο, για το οποίο θα ενημερωθείτε παρακάτω…
Τώρα, αυτό που πρέπει να κατανοήσετε με τα παραπάνω είναι ότι, τα χάρτινα πιστοποιητικά αντιπροσωπεύουν αυτό που σήμερα ονομάζουμε «χρήμα». Είναι εξίσου σημαντικό το γεγονός ότι, αυτά τα χάρτινα πιστοποιητικά δεν είχαν εγγενή αξία αυτά καθ’ εαυτά, ήταν σκέτο κομμάτι χαρτί.
Πως λοιπόν θα καθορίζατε την αξία ενός κομματιού χαρτιού;
Δύσκολη σκέψη και… παράλογη, πόσο να αξίζει ένα κομμάτι χαρτιού δηλαδή; Άρα, δεν πρόκειται για την αξία του χαρτιού καθεαυτού αλλά για την αξία που αυτά τα χαρτιά αντιπροσωπεύουν και μεταφέρουν επάνω τους.
Με άλλα λόγια, πρόκειται για την… πίστη και εμπιστοσύνη που άνθρωποι όπως εσύ κι εγώ, όπως όλοι μας, οι κοινοί θνητοί (!) δηλαδή, είχαμε και έχουμε σ’ αυτό που αντιπροσωπεύουν αυτά τα χαρτιά!
Πάνω απ’ όλα, αυτό που είναι πάρα πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε όλοι είναι: Αυτοί οι τραπεζίτες εξέδιδαν δάνεια αξίας ασυγκρίτως μεγαλύτερης από την αξία του χρυσού που είχαν ως αντίκρισμα, πολύ παραπάνω από την αξία του χρυσού που είχαν στην κατοχή τους (δηλαδή την αξία του υπάρχοντος χρυσού σε απόθεμα).
Εξέδιδαν δάνεια, η αξία των οποίων -αν αθροίζονταν όλα μαζί- θα ξεπερνούσε κατά πολύ τη συνολική αξία των αποθεμάτων τους σε χρυσό!
Ακόμη κι έτσι όμως, οι άνθρωποι πίστευαν στην αξία αυτών των χάρτινων πιστοποιητικών γιατί, θεωρούσαν ότι αν εμφάνιζαν αυτά τα πιστοποιητικά θα μπορούσαν να συλλέξουν τον χρυσό που αντιπροσώπευαν αυτά τα πιστοποιητικά.
Όμως, στην υποτιθέμενη περίπτωση που ΟΛΟΙ οι κάτοχοι πιστοποιητικών πήγαιναν να εμφανίσουν τα χάρτινα πιστοποιητικά τους για να κάνουν ανάληψη τον χρυσό τους, τα αποθέματα χρυσού δε θα ήταν αρκετά καθόλου για να καλύψουν όλες αυτές τις αιτήσεις ανάληψης!
Κι αυτό συμβαίνει διότι -επαναλαμβάνεται ξανά!-, όλα τα χάρτινα πιστοποιητικά που ήταν σε κυκλοφορία, αθροιζόμενα όλα μαζί ξεπερνούσαν πέρα από κάθε φαντασία την πραγματική αξία του χρυσού που είχε κατατεθεί και που -υποτίθεται- ήταν το πραγματικό αντίκρισμα αυτών των πιστοποιητικών!
Οι τράπεζες θα αδυνατούσαν πλήρως να επιστρέψουν τον χρυσό στους πελάτες τους, γιατί πολύ απλά δεν έφτανε για όλους, δεν υπήρχε τόσο μεγάλη υπαρκτή ποσότητα χρυσού στα αποθέματά τους! Είχαν εκδοθεί δηλαδή πολλά περισσότερα δάνεια σε σύγκριση με την πραγματική αξία του υπάρχοντος κατατιθέμενου χρυσού.
Παρόλ’ αυτά, οι τραπεζίτες μπορούσαν να βάλουν σε εφαρμογή τα σχέδια τους γιατί γνώριζαν πολύ καλά ότι αυτή η περίπτωση ποτέ δε θα υπήρχε, δηλαδή να έρθουν όλοι ταυτόχρονα και να ζητήσουν το χρυσό τους επί τη εμφανίσει των χάρτινων πιστοποιητικών τους…!
Κατ’ αυτόν τον τρόπο, αν και αυτά τα χάρτινα πιστοποιητικά που κυκλοφορούσαν δεν «υποστηρίζονταν» και δεν είχαν αντίκρισμα σε χρυσό διότι απλά δεν υπήρχε τόσο πολύ χρυσάφι σε απόθεμα, οι τραπεζίτες μπορούσαν -για πολλά χρόνια- να τυπώνουν και κυκλοφορούν χάρτινα πιστοποιητικά και να δίνουν δάνεια.
Τα χάρτινα πιστοποιητικά είναι αυτό που αποκαλούμε σήμερα «χρήμα».
Κοντολογίς, αυτό που έκαναν οι τραπεζίτες ήταν να εκδίδουν χρήμα από σκέτο αέρα, με το να τυπώνουν ένα χάρτινο πιστοποιητικό το οποίο όμως δεν είχε πραγματικό αντίκρισμα σε χρυσό, αλλά ούτε και σε τίποτ’ άλλο!
Δημιουργούσαν χρήμα από σκέτο αέρα και έπαιζαν ένα παιχνίδι εμπιστοσύνης και πεποιθήσεων.
Κι αυτό στην ουσία είναι η μετεξέλιξη του χρήματος…
Η εμπιστοσύνη ή πίστη ή πεποίθησή μας στην αξία κάποιου αντικειμένου, το οποίο όμως δε βρίσκεται εκεί με τη «φυσική» του μορφή. Κι αυτό είναι που ανακάλυψαν μέσω της ψυχολογίας ατόμων και μαζών και που εκμεταλλεύτηκαν και εκμεταλλεύονται και σήμερα, με περισσή μαεστρία και τέχνη, χωρίς να τους παίρνουμε χαμπάρι καθόλου!
Οι τραπεζίτες «ξέρουν» ότι το χρήμα δεν τελειώνει ποτέ, αφού είναι ενέργεια και παράγεται όποτε θελήσουν αυτοί από σκέτο αέρα. Ως γνωστόν, η ενέργεια δεν τελειώνει ποτέ, δε στερεύει, δε φθείρεται, απλά αλλάζει χέρια και τόπους αποθήκευσης.
Aυτό είναι το επτασφράγιστο μυστικό των αιώνων, ή μάλλον του καιρού μας, καθώς, φρόντισαν όλοι οι επικυρίαρχοι να θωρακίσουν με νόμους τις Κεντρικές Τράπεζές τους ώστε να έχουν το μοναδικό προνόμιο τύπωσης και κυκλοφορίας νέου χρήματος, αυτές και κανείς άλλος!
Μέγιστο παράδειγμα η (προπολεμική) ιστορία εκείνου του μικρού Αυστριακού χωριού όπου ο δήμαρχός του εξέδωσε εσωτερικό χρήμα, η οικονομία του χωριού άνθισε αλλά το «κράτος» απαγόρευσε κάθε τέτοια δραστηριότητα και το γκρέμισε ξανά στα τάρταρα της ανεργίας, της κατάθλιψης και μιζέριας…
Οι οικονομίες των κρατών του πλανήτη, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, λειτουργούν σύμφωνα με το Fractional Reserve Banking.
Τα πάντα στη ζωή μας πλέον «ελέγχονται» από το εν λόγω οικονομικό σύστημα. Άμεσα ή έμμεσα, όλα είναι συνδεδεμένα με το σύστημα αυτό.
Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει άγνοια τεραστίων διαστάσεων στους ανθρώπους περί τούτου!
Μεγάλος αριθμός αποφοίτων οικονομικών σχολών και πανεπιστημίων δεν έχουν ιδέα για το πως πραγματικά λειτουργεί αυτό το σύστημα. Αν είχαν ιδέα, θα είχαν επαναστατήσει!
Όσοι έχουν γνώση του συστήματος όμως και δεν επαναστατούν είναι είτε γιατί έχουν τεράστια συμφέροντα, είτε γιατί το αποδέχονται σαν καλογρασαρισμένο γρανάζι της δημοκρατίας, καθώς κατάφερε -μετά από αγώνες δεκαετιών από τους τραπεζίτες- να είναι πλήρως νόμιμο!
Ρωτώντας έναν τυχαίο οικονομολόγο να εξηγήσει τι ακριβώς είναι το Fractional Reserve Banking, είναι πολύ πιθανό να σας βομβαρδίσει με ανούσιες οικονομικές θεωρίες, ορολογίες και εξισώσεις. Αυτό από μόνο του απωθεί τον κοινό νου και το ξέρουν καλά οι γνωρίζοντες τα μυστικά.
Αλλά με απλά μαθηματικά, Fractional Reserve Banking σημαίνει: Από κάθε, περίπου, 1.000 € αποθεματικών κεφαλαίων μιας τράπεζας, το τραπεζικό σύστημα (μπορεί και) δημιουργεί, περίπου, 100.000 € ζεστό χρήμα!
Εξίσου πολύ σημαντικό:
Αν, για παράδειγμα, η τράπεζα έχει 100 € ως αποθεματικό κεφάλαιο, μπορεί να δανείζει -σύμφωνα με το Κλασματικό Αποθεματικό Τραπεζικό Σύστημα- 1000 € σε δάνεια. Απ’ αυτά τα 1000 € σε δάνεια, λαμβάνει πίσω κι επιπρόσθετους τόκους. Δηλαδή, αν υποθετικά οι τόκοι είναι 300 €, η τράπεζα λαμβάνει πίσω 1000 + 300 = 1300 €, άρα, «πλουτίζει» συνεχώς κάθε φορά που για κάθε 100 € δανείζει 1000 € και της «επιστρέφονται» 1300 € από τόκους, επιτόκια, πανωτόκια, παραπανωτόκια κλπ!
«Φαινομενικά» λοιπόν, η τράπεζα πλουτίζει ασταμάτητα και εσαεί, θα «έπρεπε» υποθετικά να έχει στα ταμεία της αμέτρητα δισεκατομμύρια ευρώ, αλλά στην πραγματικότητα δεν… ΕΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ!
Το διανοείστε;;;
(Εκείνα τα διαβόητα υψηλά και παχυλά bonus των τραπεζικών στελεχών και managers, από πού προέρχονται άραγε;;)
Αφού όλα ήταν και είναι «αέρας», πως είναι δυνατόν να πλουτίζει από επιστρεφόμενο συσσωρευμένο αέρα;
Αγανακτήσατε μήπως;
Τι πραγματικά είναι το χρήμα…
Όπως εξηγήσαμε παραπάνω, το «Κλασματικό Aποθεματικό Τραπεζικό Σύστημα» (Fractional Reserve Banking), έχει αναβιβαστεί σε εντελώς νέο επίπεδο στην εποχή μας.
Πρώτ’ απ’ όλα, το όλο φαινόμενο του «παιχνιδιού του χρήματος» έχει, προϊόντος του χρόνου, εξαπλωθεί ευρέως σε παγκόσμια κλίμακα.
Πολύ περισσότερο και αμέτρητο «χρήμα» κυκλοφόρησε καθώς όλος ο κόσμος άρχισε να παίζει το παιχνίδι αυτό και ο πληθυσμός αυξήθηκε. Κατ’ επέκταση και σε πολύ γενικά πλαίσια, έχουν εκδοθεί πολλά περισσότερα δάνεια, ξεπερνώντας την αξία του υπάρχοντος χρυσού (των εθνικών αποθεμάτων χρυσού όλων των κρατών!) κατά πολύ περισσότερο από την εποχή που ξεκίνησε το σύστημα, απλά και μόνο με την αύξηση των μεγεθών.
Συν τοίς άλλοις, όλη η ιδέα του «χρήματος» έχει γίνει πολύ περισσότερο εικονική και γίνεται ολοένα και πιο εικονική στην εποχή μας. Σήμερα, δεν πληρώνουμε καν με «χρήμα» για υλικά αγαθά, αλλά πληρώνουμε για υλικά αγαθά με «εικονικές πιστωτικές μονάδες».
Εμπλεκόμαστε σε οικονομικές δοσοληψίες που γίνονται πλήρως με ηλεκτρονική μορφή. Υπάρχει όλο και λιγότερο «φυσικό χρήμα» στις μέρες μας…
Αυτό που συμβαίνει ουσιαστικά είναι ότι, συνεχώς μεταφέρουμε και ανταλλάσουμε πιστωτικές μονάδες που δεν μπορούμε ν’ αγγίξουμε στη «φυσική» τους μορφή, οι οποίες αντιπροσωπεύουν «χρήμα», το οποίο δεν έχει εγγενή αξία εκτός από αυτή των χαρτιών και μετάλλων (νομισμάτων), το οποίο πάλι με τη σειρά του αντιπροσωπεύει κάτι που στην πραγματικότητα δεν υπάρχει σε «φυσική μορφή»!
Κάποιος πηγαίνει, για παράδειγμα, στην τράπεζα για να πάρει δάνειο ή άλλη μορφή τραπεζικής εξυπηρέτησης.
Όταν όμως εγκρίνεται το δάνειο, η τράπεζα δεν τυπώνει νέα τραπεζογραμμάτια (χάρτινα πιστοποιητικά), αλλά ούτε και καινούργια μεταλλικά νομίσματα (κέρματα).
Αντιθέτως, η τράπεζα πληκτρολογεί έναν αριθμό σε έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή.
Ας πούμε ότι δανείζεσαι ποσό 10.000 €…
Η τράπεζα απλά σου πληκτρολογεί ένα νούμερο 10.000 πιστωτικών μονάδων, το οποίο αίφνης εμφανίζεται στον τραπεζικό σου λογαριασμό. Δεν έχει εκτυπωθεί ούτε ένα τραπεζογραμμάτιο (χάρτινο πιστοποιητικό) και δεν έχει κατασκευασθεί κανένα καινούργιο νόμισμα (κέρματα).
10.000 νέες «πιστωτικές μονάδες» (ευρώ) μόλις κυκλοφόρησαν στην αγορά!
10.000 νέες «πιστωτικές μονάδες» (ευρώ) δημιουργήθηκαν από σκέτο αέρα!
Η τράπεζα σου δάνεισε κάτι που δεν κατείχε σε αρχική φάση. Αναλογιστείτε τώρα τι συμβαίνει σε εθνική ή παγκόσμια κλίμακα και πόσο χρήμα δημιουργήθηκε σε οθόνες υπολογιστών ή τραπεζικούς λογαριασμούς!
Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο, το συνολικό χρήμα σε κυκλοφορία σήμερα, αντιπροσωπεύει μια αξία η οποία ξεπερνά -ασύλληπτα- την ποσότητα χρυσού, η οποία υποτίθεται «υποστηρίζει» αυτό το κυκλοφορούμενο χρήμα και, θεωρητικά (!), βρίσκεται στα εθνικά θησαυροφυλάκια όλων των κρατών της γης.
Εξ ου και η σημασία που αποδίδεται στο χρυσό των κρατών ως κρατικά αποθέματα, αλλά και ως μέσο συναλλαγών στα διάφορα χρηματιστήρια παγκοσμίως.
Ας φέρει ο αναγνώστης στη μνήμη του το πρόσφατο σκάνδαλο με τον Ντομινίκ Στρός Καν, όταν «ανακάλυψε» ότι δεν υπήρχε χρυσός (!) στα αποθεματικά κρατικά ταμεία των ΗΠΑ, κάτι που φέρεται να είναι -μεταξύ άλλων- η αιτία της βίαιης απομάκρυνσής του από το ΔΝΤ…
Επαναλαμβάνεται λοιπόν το φαινόμενο για να γίνει κατανοητό: Κάθε φορά που παίρνεις δάνειο από οποιαδήποτε τράπεζα, ουσιαστικά δημιουργεί (η τράπεζα) ζεστό χρήμα από σκέτο κοπανιστό αέρα, το οποίο καλείσαι μετά να αποπληρώσεις με τοκογλυφικό επιτόκιο.
Αν πιστεύετε ότι η τράπεζα σας δανείζει χρήματα που έχει στην αποθήκη της ή από καταθέσεις άλλων, τότε πλανάσθε πλάνην οικτρά!
Συνεχίζετε να είστε οικτρά πλανεμένοι αν νομίζετε ότι οι κυβερνήσεις δημιουργούν το χρήμα που έχετε στους τραπεζικούς σας λογαριασμούς…
Μέγιστη ειρωνεία αποτελούν και τα «κόλπα και νάζια» που κάνουν οι τράπεζες στη διαδικασία έγκρισης δανείου σε κάποιον ιδιώτη.
«Εξετάζουν» δήθεν τα δικαιολογητικά με λεπτομέρεια αν δύναται ο δανειολήπτης να αποπληρώσει το δάνειο μακροχρόνια, αν έχει αξιόπιστη και σταθερή δουλειά (δημόσιος υπάλληλος, ιατρός, στρατιωτικός, πυροσβέστης, εκπαιδευτικός κλπ.), παρατείνουν εντέχνως την αναμονή έγκρισης (ψυχολογικός παράγοντας που επιφέρει σύγχυση-αγωνία και ενισχύει ενδόμυχα και υποσυνείδητα στον δανειολήπτη και τους πολίτες την ισχύ των τραπεζών και τη δυνατότητά τους να… δίνουν χρήμα!), αν έχει άλλα εισοδήματα, αν, αν, αν,…
Γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι θα δανείσουν «αέρα» κοπανιστό στον εκάστοτε δανειολήπτη αλλά του βγάζουν την πίστη με παράβολα, συμβολαιογράφους, δικηγόρους, συμφωνητικά, εγγυήσεις, βεβαιώσεις κλπ.
Στόχος; Nα συντηρείται η… πίστη και πεποίθηση του κόσμου στην «ύπαρξη» χρήματος, στη δυνατότητα χορήγησής του από τις τράπεζες, στην αγωνία να εξασφαλίσει τα χρήματα κατοπινά ο δανειολήπτης για να ξεπληρώσει, να εργάζεται αγχωμένα νυχθημερόν για τη δόση, να διαιωνίζεται εν τέλει και να τρέφεται το Κλασματικό Αποθεματικό Τραπεζικό Σύστημα!
Λοιπόν, τι λέτε; To είχατε συνειδητοποιήσει αυτό ποτέ;
Τι σημαίνει όμως περαιτέρω;
Σημαίνει ότι, το «χρήμα» αυτό καθεαυτό δεν είναι πραγματικό με τη γενική έννοιά που χρησιμοποιούμε να ερμηνεύσουμε τη λέξη «πραγματικό».
Αυτό που ονομάζουμε «χρήμα» δεν είναι τίποτ’ άλλο από την πίστη μας στην αξία που αυτό αντιπροσωπεύει.
[Ακόμη κι όταν μιλάμε για τον χρυσό, το υλικό που υποτίθεται «υποστηρίζει» όλο το χρήμα που κυκλοφορεί (κάτι που δε γίνεται ούτε κατά διάνοια), γιατί θεωρούμε τον χρυσό τόσο πολύτιμο; Επειδή είναι πανέμορφος και ελκυστικός στην όψη; Ποιος ή ποιοί αποφάσισαν ότι ο χρυσός έχει περισσότερη αξία από το σίδηρο ή άλλο μέταλλο; Συλλογίζεστε τώρα γιατί ο χρυσός αποτελεί το σκληρότερο και σπουδαιότερο στοιχείο της οικονομίας, και ΟΧΙ το πετρέλαιο, ή το φυσικό αέριο, ή ο σίδηρος, ή οι ακίνητες περιουσίες; Μπορείτε να διακρίνετε τώρα γιατί εξαφανίζεται ο χρυσός σταδιακά και συσσωρεύεται στις αποθήκες κάποιων;]
Πρόκειται λοιπόν περί παιχνιδιού, ένα θέμα της πίστης μας σε κάτι που μας κάνει κόλπα.
Άρα λοιπόν, επειδή το «χρήμα» ή «πιστωτικές μονάδες» δεν υπάρχουν αλλά θεωρούνται ότι έχουν αξία απλά και μόνο της συλλογικής πίστης μας (όλων των ανθρώπων), τι στ’ αλήθεια είναι το χρήμα;
Ιδού η απάντηση:
Το χρήμα είναι μια μορφή ενέργειας. Είναι μια μορφή πίστης, ένα αίσθημα, μια ενέργεια.
Μόλις το συνειδητοποιήσετε, απαιτείται να υιοθετήσετε ένα εντελώς νέο πρίσμα κοσμοθεώρησης και προσέγγισης στη ζωή σας.
HELLAS NOW
Τετάρτη 8 Ιανουαρίου 2014
ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΠΟΤΕ ΤΟ ΛΕΓΑΝΕ........
Κάποτε ο χρόνος, είχε 4 εποχές.Τώρα έχει 2.
Κάποτε δουλεύαμε 8 ώρες, τώρα χάσαμε το μέτρημα.
Κάποτε είχαμε χρόνο να κοιτάξουμε τον ουρανό, να δούμε το χρώμα του, τώρα κοιτάμε μόνο τηλεόραση.
Κάποτε παίζαμε ποδόσφαιρο στις αλάνες, τώρα παίζουμε play station.
Κάποτε κοιτάγαμε τον άλλον στα μάτια και λέγαμε ΣΥΓΝΩΜΗ. Τώρα στέλνουμε sms.
Κάποτε αγοράζαμε ένα παντελόνι και το είχαμε 2 χρόνια, τώρα σε 2 μήνες το έχουμε βαρεθεί.
Κάποτε είχαμε 2 κανάλια και βρίσκαμε κάτι ενδιαφέρον να δούμε, τώρα έχουμε 100 και άντε να αξίζει 1.
Κάποτε είχαμε την λεβεντιά να λέμε «έκανα λάθος», τώρα λέμε ,«αυτός φταίει».
Κάποτε κοιτούσαμε τους ανθρώπους στα μάτια, τώρα στην τσέπη.
Κάποτε δουλεύαμε για να ζήσουμε, τώρα ζούμε για να δουλεύουμε.
Κάποτε είχαμε χρόνο για τον εαυτό μας, τώρα δεν έχουμε για κανέναν.
ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΠΟΤΕ ΤΟ ΛΕΓΑΝΕ ΖΩΗ....:
Τρίτη 17 Δεκεμβρίου 2013
ΜπρόΚωλα
Ευτυχώς που υπάρχουν και οι υποψήφιοι άνεργοι του δημοσίου για να καλύπτουν τον υπόλοιπο του πολύτιμου και πανάκριβου τηλεοπτικού χρόνου των τηλεοράσεων. Τα προγράμματα που έχουν φθηνή παραγωγή και που κρατάνε το κοινό στις οθόνες αλλά και που αποδίδουν χοντρά κέρδη σήμερα είναι τέσσερα:
α) Εκπομπές μαγειρικής. Τρεις κατσαρόλες, δύο μπρόκολα και ο ταλαντούχος τηλεμάγειρας κατά προτίμηση λαϊφσταλίστας να σε μαθαίνει πώς να βράζεις το νερό.
β)Εκπομπές τηλεξεκωλιασμού. Από τα βαθιά χαράματα μέχρι τα βαθιά μεσάνυχτα ανάμεσα σε “σοβαρούς” δημοσιογράφους και πολιτικούς θα πεταχτεί και το απαραίτητο βυζόκωλο. Εκτός των καθαρά τηλεοπτικών προαγωγών που ξεκινάνε μετά την πρωινή σου εξημέρωση. Κόστος βυζόκωλου χαμηλότερη από το μπρόκολο ή το σέλερι Ιεροσολύμων, για να είμαστε και στο πνεύμα.
γ) Τούρκικα σήριαλ. Από όλα έχει ο μπαξές. Ξεκινώντας από “ιστορικά” γεγονότα μέχρι την φτωχή γειτονοπούλα που της έκλεψε την μπουγάδα η γειτόνισσα.
δ) Δημόσιοι υπάλληλοι σε υστερία! Κάθε μέρα το πανηγυράκι στήνεται ανάμεσα σε όλα τα προαναφερόμενα με υποψηφίους προς απόλυση υπαλλήλους του δημοσίου να κλαίνε, να παρακαλάνε και ενίοτε να απειλούν με λεονταρισμούς ότι “θα χυθεί αίμα” αν δεν τους μετατάξουν σε άλλη υπηρεσία.
Για τα τρία πρώτα, εκτός από την φθήνια που προσφέρουν συντελώντας στην ύπνωση του λαού, υπάρχει μία εξήγηση. Πάντα η τηλεόραση σου κάλυπτε τα κενά της ζωής αναπληρώνοντας τις στερήσεις σου ή τις επιθυμίες σου βασισμένη στους πρωτεργάτες της τηλεόρασης. “Ζήσε το αμερικανικό όνειρο”. Έτσι λοιπόν στην εποχή της κρίσης στην Ελλάδα χορταίνεις την πείνα σου με τον τηλεμάγειρα, συνουσιάζεσαι με το τηλεοπτικό βυζόκωλο δια χειρός και πάνω που πλαντάζεις για την δυστυχία της Φατμαγκιούλ νιώθεις σουλτάνος Σουλεϊμάν που εξουσιάζεις τον κόσμο. Ζωή και κότα μέχρι εδώ.
Αλλά στις εποχές που ζούμε, ανάμεσα στην χόρταση που σου προσφέρουν οι τηλεπροαγωγοί, υπάρχει η οργή, ο θυμός, η αδικία, το “μπορεί να χυθεί αίμα”. Έτσι εξηγείται η τέταρτη κατηγορία τηλεοπτικών θεαμάτων στην οποία συμμετέχουν αποκλειστικά δημόσιοι υπάλληλοι. Έχουν την εντύπωση οι δημόσιοι υπάλληλοι ότι οι τηλεπροαγωγοί τους λυπούνται; Τους δίνουν χρόνο για να λύσουν το πρόβλημά τους; Τους αφήνουν να σουλατσάρουν στις οθόνες τηρώντας τον κανόνα της ελευθερίας του λόγου και της δημοσιοποίησης της πραγματικής ζωής; Τεχνηέντως όλες οι θυμωμένες φωνές ακούγονται αφού δείξουν πρώτα το ξύλο που τρώνε από τους φρουρούς της δημοκρατίας τους.
Οι ιδιωτικοί υπάλληλοι, εργάτες, οικοδόμοι, ελεύθεροι επαγγελματίες που είναι στον πάτο του Καιάδα αυτή την στιγμή τεχνηέντως απουσιάζουν εντελώς. Γιατί; Πολύ απλά πίσω από κάθε δημόσιο υπάλληλο που απολύεται υπάρχουν άλλοι εκατό δημόσιοι υπάλληλοι που πρέπει να φοβηθούν βλέποντας τον συνάδελφό τους να χάνει την αξιοπρέπειά του στην τηλεοπτική οθόνη. Ο του ιδιωτικού τομέα υπάλληλος ή ελεύθερος επαγγελματίας είναι από χέρι σφαγμένος. Δεν υπάρχουν μετατάξεις και κινητικότητες γι' αυτόν. Έτσι δεν πουλάει στην οθόνη, πέραν του ότι μπορεί να βρεθεί κανένας που να μην αρθρώνει συνδικαλιστικό λόγο και να δούμε live το “θα χυθεί αίμα”.
Το να μετατρέπονται οι δημόσιοι υπάλληλοι σε Φατμαγκιούλ της επανάστασης βοηθάει μόνο το σύστημα και τον πανάκριβο τηλεοπτικό χρόνο. Εκτός από το μηδενισμό της αξιοπρέπειας τους συμβάλουν και στην τρομοκράτηση των συναδέλφων τους που αργά ή γρήγορα θα έρθουν στην ίδια μοίρα. Αν δεν αλλάξουν μορφές αγώνων αναζητώντας το δίκαιο τους, η αξιοπρέπειά τους δεν θα παραμείνει στην τιμή του μπρόκολου και του βυζόκωλου αλλά θα πέσει παρακάτω. Θα είναι μία νέα κατηγορία τηλεοπτικών προϊόντων για prime time ζώνες με τίτλο “Η οργή του ΜπρόΚωλου”.-
του Γάννη Λαζάρου
Κυριακή 30 Ιουνίου 2013
Το τέρας μέσα μας: Το πείραμα του Μίλγκραμ
Το πείραμα του Μίλγκραμ είναι ένα από τα πιο γνωστά αντιδεοντολογικά πειράματα της ψυχολογίας, ουσιαστικά μια «φάρσα» που ξεγύμνωσε την ανθρώπινη ψυχή.
Το 1961, ο είκοσι εφτάχρονος Στάνλει Μίλγκραμ, επίκουρος καθηγητής ψυχολογίας στο Γέιλ, αποφάσισε να μελετήσει την υπακοή στην εξουσία. Είχαν περάσει λίγα μόνο χρόνια από τα φρικτά εγκλήματα των Ναζί και γινόταν μια προσπάθεια κατανόησης της συμπεριφοράς των απλών στρατιωτών και αξιωματικών των SS, οι οποίοι είχαν εξολοθρεύσει εκατομμύρια αμάχων. Η ευρέως αποδεκτή εξήγηση –πριν το πείραμα του Μίλγκραμ- ήταν η αυταρχική τευτονική διαπαιδαγώγηση και η καταπιεσμένη –κυρίως σεξουαλικά- παιδική ηλικία των Γερμανών. Όμως ο Μίλγκραμ ήταν κοινωνικός ψυχολόγος και πίστευε ότι αυτού του είδους η υπακοή –που οδηγεί στο έγκλημα- δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα μόνο της προσωπικότητας, αλλά περισσότερο των πιεστικών συνθηκών. Και το απέδειξε κάνοντας τη «φάρσα» του.
Τρίτη 11 Δεκεμβρίου 2012
Ο «Μεγάλος Αδελφός» είναι εδώ και… e-παρακολουθεί τους Έλληνες!!!
Τίποτα δεν είναι ασφαλές.
Χιλιάδες Έλληνες χρήστες του διαδικτύου είναι υπό την παρακολούθηση των Ελληνικών αρχών του «Μεγάλου Αδελφού» λίγο πριν την εκπνοή του 2012!!
Το BriefingNews κατ’ αποκλειστικότητα σας αποκαλύπτει ότι, στις εταιρείες που παρέχουν υπηρεσίες τηλεφωνίας και διαδικτυακής πρόσβασης οι Ελληνικές Αρχές στέλνουν καθημερινά εκατοντάδες αιτήματα για να παραλάβουν στοιχεία σχετικά με τις IP (Internet Protocol) διευθύνσεις χιλιάδων χρηστών, ελλήνων πολιτών που για κάποιο λόγο θεωρούν… επικίνδυνους. Μάλιστα δεν τα ζητούν απλώς, τα απαιτούν επιτακτικά με συνέπειες για όποιον αντισταθεί!!
Θα πρέπει να δοθούν επαρκείς εξηγήσεις για ποιο λόγο χρειάζεται η παρακολούθηση και ο εντοπισμός χρηστών.
Τι ιεραρχούν ως ύποπτο και για ποιο λόγο ζητούν να συλλέξουν στοιχεία περί των «διαδικτυακών ταυτοτήτων» χιλιάδων χρηστών.
Αξίζει να σημειωθεί ότι, μέχρι πριν από λίγο καιρό τα αιτήματα αυτά των αρχών ήταν σπάνια και αφορούσαν σε θέματα εθνικής σημασίας με την ΕΥΠ να είναι αυτή κυρίως που τα υποβάλλει.
To BriefingNews σας μεταφέρει τη δήλωση υψηλόβαθμου στελέχους συγκεκριμένης εταιρείας. Υπό το καθεστώς της ανωνυμίας το στέλεχος έμπειρο στα θέματα των τηλεπικοινωνιών κάνει λόγο «για μια πραγματική εκτροπή που δεν έχει προηγούμενο, καθώς τα αιτήματα έρχονται στις εταιρείες με καταιγιστικό ρυθμό και χιλιάδες χρήστες του διαδικτύου έρχονται αντιμέτωποι με το ‘’τέρας’’ της λογοκρισίας και έναν τρομακτικό έλεγχο άλλων εποχών.»
Καταπατώντας κάθε έννοια προστασίας των προσωπικών δεδομένων φαίνεται να έχει απλωθεί ένα τεράστιο δίχτυ πάνω από όλους τους Έλληνες, που χρησιμοποιούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και το internet προκειμένου να εκφράσουν την αντίδρασή τους σε ό,τι συμβαίνει στη χώρα και το λαό της.
Υπενθυμίζεται ότι, έχουν ήδη προηγηθεί η σύλληψη νεαρού για ανάρτησή του στο Facebook, όπως και η προσαγωγή στελέχους εταιρείας, που αρνήθηκε να παράσχει τις IP διευθύνσεις χρηστών επικαλούμενος τον σεβασμό στην προστασία των προσωπικών δεδομένων.
Καλό θα ήταν οι ελληνικές αρχές να πάρουν θέση σε αυτό το μείζονος σημασίας θέμα που άπτεται εν τέλει στον σεβασμό προς τη Δημοκρατία.
BriefingNews
Δευτέρα 12 Νοεμβρίου 2012
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ ΣΟΥ
Δεν υπάρχουν πιο απελπιστικά σκλαβωμένοι από αυτούς που πιστεύουν εσφαλμένα ότι είναι ελεύθεροι.
Ένα από τα σημαντικότερα βίντεο που έχετε δει ποτέ.
Η ωμή αλήθεια γύρω από την εκμετάλλευση των ανθρώπινων κοινωνιών από τους εξουσιαστές που, μεσα στους αιώνες, αυτοπροσδιορίζονται ως "ιδιοκτήτες της ανθρωπότητας" (χωρίς αυτό να αποτελεί κανενός είδους υπερβολή).
Μια σύντομη αφήγηση της εξέλιξης των ανθρώπινων κοινωνιών, δοσμένη με τρόπο τέτοιο, ώστε να καταφέρει να "αφυπνίσει¨ ακόμα και τον πιο πειθήνιο και "δουλικό" υπηρέτη του συστήματος.
Ακούστε με μεγάλη προσοχή αυτά που αναφέρονται στο βίντεο και διαδώστε το..
Πρωτότυπο βίντεο: "the story of your enslavement" - http://www.youtube.com/user/stefbot
ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ
Σημείωση ΜΠΟΧΑΣ: Για να ενεργοποιήσετε τους ελληνικούς υπότιτλους πατήστε το δεύτερο κουμπί απο αριστερά στην κάτω δεξιά πλευρά της οθόνης.
Τετάρτη 31 Οκτωβρίου 2012
O βιασμός της ελληνικής κοινωνίας
Στο παρόν άρθρο δε θα μιλήσουμε για τους πολιτικούς, δε θα πούμε για τους υπαίτιους της κατάντιας της χώρας. Έχουμε γράψει τόσες πολλές φορές για τους φταίχτες, για τα λάθη, για τις ευθύνες των κομμάτων και των πολιτών, για το μεταπολιτευτικό σύστημα. Η ιστορία θα τους κρίνει και θα μας κρίνει όλους. Τι νόημα έχει πλέον να γράφουμε για τον Παπανδρέου, τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο, τον Κουβέλη και κάθε άλλο πολιτικό που παίζει με τις ζωές μας και το μέλλον μας.
Αυτό που έχει σημασία να αναδείξουμε σήμερα είναι αυτή η βίαιη ανατροπή που λαμβάνει χώρα στην ελληνική κοινωνία. Κι αν εδώ και δύο χρόνια η λιτότητα που υποστήκαμε ήταν το… προκαταρκτικό, τα όσα θα ακολουθήσουν είναι σαφέστατα το κυρίως μενού. Επιδόρπιο δεν έχει, διότι δε θα έχει μείνει και κανείς για να το γευτεί.
Τα προαπαιτούμενα της τρόικας που έχουν φτάσει κοντά τα 200 και δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι. Το πακέτο δημοσιονομικών μέτρων 13,5 δις, που μπορεί να είναι απλός αριθμός αλλά σημαίνει ότι από τις τσέπες των Ελλήνων θα φύγουν αυτά τα λεφτά.
Τα εργασιακά μέτρα που ανατρέπουν και εκθεμελιώνουν κάθε έννοια εργασιακού δικαιώματος στη χώρα αυτή. Αλλά και όλα τα κρυφά μέτρα που έρχονται και ούτε που ξέρουμε πότε ψηφίζονται, δημιουργούν μια βίαιη προσαρμογή της ελληνικής κοινωνίας σε ένα ζοφερό μέλλον.
Πράγματι, η Ελλάδα είναι ένα απίστευτο χάλι, με τεράστια προβλήματα.
Πράγματι, οι Έλληνες πολιτικοί έστησαν ένα τρελό πάρτι και έφαγαν δισεκατομμύρια, δίνοντας και ορισμένα ψίχουλα στους πολίτες.
Πράγματι, όλοι εμείς καλομάθαμε σε μια κοινωνία ευημερίας που βασίστηκε σε δανεικά λεφτά. Όλα αυτά ας τα αποδεχθούμε.
Όμως, αυτό που επιχειρείται από τους ξένους δεν υπάρχει τρόπος να χαρακτηριστεί. Μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα ζητούν από τους Έλληνες όχι απλά να ξεχάσουν τις κακές συνήθειές τους αλλά και να υποστούν μια απίστευτη ανατροπή που ίσως δεν υπάρχει προηγούμενη σε όλο τον πλανήτη.
Ποτέ κανένας λαός δεν εξαναγκάστηκε σε μια τόσο τρομερή και σύντομη αλλαγή του τρόπου ζωής του. Και μάλιστα χωρίς να υπάρχει μια σχετική προετοιμασία για κάτι τέτοιο.
Καλούνται 11 εκατ. Έλληνες να αλλάξουν μέσα σε λίγες εβδομάδες τη ζωή τους χωρίς όμως από την άλλη να αλλάζει η χώρα. Δηλαδή με πετσοκομμένους μισθούς και συντάξεις, με απίστευτους φόρους, με διάλυση των ασφαλιστικών ταμείων και με ανεργία στο 25% η ανατροπή στην ελληνική κοινωνία ολοκληρώνεται.
Την ίδια στιγμή, όμως, το ίδιο το κράτος δεν προσαρμόζεται. Οι τιμές συνεχίζουν να είναι υψηλές, ανάπτυξη και δουλειές έστω και με χαμηλό μισθό δεν υπάρχει, τα δάνεια των τραπεζών δεν κουρεύονται, η εφορία είναι πιο σκληρή από ποτέ.
Αυτό ο βιασμός της ελληνικής κοινωνίας τόσο άγρια και τόσο γρήγορα είναι σίγουρο ότι θα δημιουργήσει αντίδραση. Η βία φέρνει βία αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Και η βία είναι μαμή της ιστορίας. Αυτή τη στιγμή ζούμε μια ιστορική φάση της χώρας. Δεν έχει σημασία αν περάσουν τα μέτρα από τη Βουλή. Σημασία έχει ότι η βίαιη ανατροπή που συντελείται κάποια στιγμή θα δημιουργήσει τυφώνα μεγαλύτερο από αυτόν που έπληξε την Νέα Υόρκη. Και θα πάρει μαζί της τα πάντα.
Οι κήνσορες του λαϊκού συμφέροντος θα είναι οι πρώτοι που θα σαρωθούν. Μαζί με τους ψεύτες και τους άρπαγες των ονείρων όλων μας για μια καλύτερη ζωή.
Αριστερός Ψάλτης
antinews
Κυριακή 28 Οκτωβρίου 2012
Πόσο θα μειωθεί ο μισθός μου το 2013; Τα δέκα...ψαλίδια του μνημονίου
Οι μισθοί όλων θα μειωθούν από το 2013. Μην έχετε καμία
αμφιβολία. Είτε εργάζεστε στο δημόσιο, είτε στον ιδιωτικό τομέα, ο
πέλεκυς θα πέσει βαρύς. Οι μειώσεις θα γίνουν απευθείας ή και έμμεσα
μέσω αύξησης φόρων και εισφορών. Το fpress.gr απαριθμεί
τους 10 λόγους για τους οποίους θα μειωθούν τα χρήματα που θα βάζουμε
στην τσέπη μας. Σε λίγες ημέρες, όταν θα ψηφιστεί και το τελικό πακέτο
μέτρων, θα ξέρουμε και το ακριβές ποσό του…λογαριασμού. Α. Δημόσιος και ιδιωτικός τομέας
Οι έμμεσες μειώσεις σε κάποιες περιπτώσεις θα είναι μεγαλύτερες από τις άμεσες. Θα επηρεάσουν δε τόσο τους δημοσίους όσο και τους ιδιωτικούς υπαλλήλους. Οι έμμεσες μειώσεις, έχουν ως εξής:
- Καταργείται το αφορολόγητο των παιδιών στην κλίμακα φορολογίας εισοδήματος
- Αλλάζει η φορολογική κλίμακα
- Αυξάνονται οι ασφαλιστικές εισφορές για τους πριν την 1/1/1993
- Προσαρμογή της έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης
Αποκλειστικά ιδιωτικός τομέας
- Κατάργηση του επιδόματος γάμου
Δημόσιος τομέας
- Πλαφόν 1900 ευρώ μεικτά στις ΔΕΚΟ
- Αναδρομική μείωση σε όσους αμείβονται με τα ειδικά μισθολόγια
- Κάτω από 1000 ευρώ:- 2%
- 1000-1500 ευρώ: -10%
- 1500-2500 ευρώ:- 20%
- 2500-4000 ευρώ: - 30%
- Πάνω από 4000 ευρώ: -35%
- Κατάργηση δώρων στον δημόσιο τομέα
- Περιστολή μισθολογικής αμοιβής στους δήμους
- Καταργούνται τα επιδόματα επίτευξης δημοσιονομικών στόχων και απόδοσης των δημοσίων υπαλλήλων
Fpress
Σχόλιο ΜΠΟΧΑΣ: Προλαβαίνουμε να αλλάξουμε τίποτα ή ... είναι πλέον αργά;
Πως θα...πεθαίνουμε από εδώ και στο εξής
Α. Διαδικασία γνωστοποίησης θανάτου
Ο συγγενής, το γραφείο τελετών ή ο εκπρόσωπος της οικογένειας επισκέπτεται το γραφείο του συμβολαιογράφου της επιλογής του, προσκομίζοντας:
Ιατρικό πιστοποιητικό θανάτου,
το Βιβλιάριο Υγείας η αποδεικτικό ΑΜΚΑ του θανόντος,
Αποδεικτικό ΑΦΜ του θανόντος.
Ο συμβολαιογράφος:
Πιστοποιεί την ορθότητα των στοιχείων ΑΦΜ/ΑΜΚΑ.
Συντάσσει Πράξη Εμφάνισης και Δήλωσης
Καταχωρεί τα στοιχεία του Θανόντος στο Σύστημα
Θεωρεί το ιατρικό πιστοποιητικό θανάτου με την ένδειξη «καταχωρήθηκε».
Εν συνεχεία, ο συγγενής, το γραφείο τελετών ή ο εκπρόσωπος της οικογένειας προσκομίζει στο Δημοτικό κατάστημα την πράξη Εμφάνισης και Δήλωσης και το Θεωρημένο ιατρικό πιστοποιητικό και λαμβάνει ληξιαρχική πράξη θανάτου και άδεια ταφής.
Για την περίπτωση που εξαιρετικές συνθήκες (ειδικές σπάνιες περιπτώσεις) δεν επιτρέπουν την έκδοση Ληξιαρχικής Πράξης προ της ταφής, εκδίδεται η άδεια ταφής υπάρχει ειδική διαδικασία, που θα αποτυπωθεί ειδικά στο νόμο
Β. Διαδικασία γνωστοποίησης Γάμου
Μετά την έκδοση της άδειας γάμου το ζευγάρι επισκέπτεται το γραφείο του συμβολαιογράφου της επιλογής του, προσκομίζοντας:
Άδεια Γάμου και αγγελία γάμου,
Τα Βιβλιάρια Υγείας ή άλλα αποδεικτικά των ΑΜΚΑ,
Αποδεικτικά ΑΦΜ.
Ο συμβολαιογράφος :
Πιστοποιεί την ορθότητα των στοιχείων ΑΦΜ/ΑΜΚΑ.
Συντάσσει Πράξη Εμφάνισης και Δήλωσης
Καταχωρεί τα στοιχεία των μελλόνυμφων στο Σύστημα
Θεωρεί την Άδεια Γάμου με την ένδειξη καταχωρήθηκε.
Εν συνεχεία, το ζευγάρι προσκομίζει στον Θρησκευτικό λειτουργό ή στο Δημοτικό κατάστημα την πράξη Εμφάνισης και Δήλωσης και τη Θεωρημένη άδεια γάμου και λαμβάνει πιστοποιητικό τέλεσης γάμου μετά την τελετή.
Γ. Διαδικασία γνωστοποίησης Συμφώνου Συμβίωσης
Κατά τη σύνταξη του συμφώνου συμβίωσης ο συμβολαιογράφος καταχωρεί τα υποχρεωτικά προσκομιζόμενα στοιχεία ΑΦΜ/ΑΜΚΑ των συμβαλλομένων στο σύστημα και κάνει υποχρεωτικά αναφορά στον αριθμό καταχώρησης στο σύστημα Αριάδνη.
Δ. Διαδικασία γνωστοποίησης Διαζυγίου
Η εισαγγελική διάταξη - παραγγελία για την πνευματική λύση του γάμου προς την αρμόδια Εκκλησιαστική Αρχή , για δε την διοικητική λύση του γάμου στον αρμόδιο Ληξίαρχο , συνοδευόμενη από κυρωμένο αντίγραφο της δικαστικής απόφασης και του αντίστοιχου πιστοποιητικού τελεσιδικίας , προσκομίζεται από οποιονδήποτε των διαζευγμένων συζύγων ή τους ειδικούς εντολοδόχους τους σε Συμβολαιογράφο
2ο Στάδιο: Ενέργειες συμβολαιογράφων
Μετά την γνωστοποίηση κάποιου από τα παραπάνω γεγονότα οι συμβολαιογράφοι υποχρεούνται αμελητί να καταχωρήσουν στο κεντρικό σύστημα, που τηρείται στο συντονιστικό των συμβολαιογραφικών συλλόγων, τις δηλώσεις στοιχείων των εμφανιζόμενων σε αυτούς πολιτών.
3ο Στάδιο: Ενέργειες συντονιστικού συμβολαιογραφικών συλλόγων
Ο διαχειριστής του κεντρικού συστήματος στο συντονιστικό των συμβολαιογραφικών συλλόγων αποστέλλει ηλεκτρονικά δύο φορές την εβδομάδα στα Ασφαλιστικά Ταμεία, στην ΗΔΙΚΑ στον ΟΑΕΔ, στον ΕΟΠΥΥ και στην ΓΓΠΣ συγκεντρωτικό πίνακα με τα στοιχεία για τις τρέχουσες μεταβολές ασφαλισμένων.
4ο Στάδιο: Ενέργειες ασφαλιστικών οργανισμών και λοιπών φορέων
Η υπηρεσιακή δομή στην οποία υπάγεται το μητρώο των ασφαλισμένων και αναβαθμίζεται με τον προωθούμενο νόμο σε υπηρεσία Μητρώου και διαπίστωσης ληξιαρχικών μεταβολών ασφαλισμένων υποχρεούται αμελητί να σημειώνει την μεταβολή των στοιχείων των ασφαλισμένων και να διακόπτει άμεσα τις σχετικές παροχές.
Fpress
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
LinkWithin
