Ποντιακά έθιμα Χριστουγέννων

Ποντιακά έθιμα Χριστουγέννων

Οι Γιορτινές προετοιμασίες του χειμερινού κύκλου ξεκινούσαν τον Δεκέμβρη, στη γιορτή της Αγίας Βαρβάρας. Οι νοικοκυρές έφτιαχναν μελόπιτες και βαρβάρα με σιτάρι, καλαμπόκι και φασόλια και τα μοίραζαν σε γείτονες και παιδιά. Τις μελόπιτες τις ετοίμαζε κάποιος ηλικιωμένος από την οικογένεια με μέλι, σιτάρι, καρύδια, και αλεύρι, προσφορά της γειτονιάς. Σύμφωνα με το έθιμο, με το μέλι της πίτας σχημάτιζαν σταυρό στην πόρτα του σπιτιού.

Στις 15 του Δεκέμβρη, στις αγροτικές περιοχές γιόρταζαν τα « Αλώα» στους αγρούς για τη ευόδωση των καρπών της γης, ένα έθιμο που σήμερα έχει εκλείψει.

Για τα Χριστούγεννα, σε πολλά μέρη του Πόντου, οι νοικοκυρές συνήθιζαν να παρασκευάζουν πίτες από καλαμποκάλευρο, αλευροχαλβά, κατμέρια και τον «πουρμά», ένα σιροπιαστό γλυκό που θύμιζε το σαραϊγλί. Στην Τραπεζούντα τις παραμονές των Χριστουγέννων οι νοικοκυρές απαραιτήτως ζύμωναν κουλούρια για το σπίτι και τα ζώα. Επίσης ζύμωναν τα χριστόψωμα τα οποία περιείχαν καρύδια και όταν ψήνονταν τα περίχυναν με μέλι. Πάνω στο χριστόψωμο κεντούσαν με αμύγδαλα τη γέννηση του Χριστού. Στόλιζαν ένα τραπέζι δίπλα στο Χριστουγεννιάτικο δένδρο, με διάφορα γιορτινά καλούδια κι ένα εικόνισμα, αφιερωμένο στην Παναγία, το « Τραπέζι της Παναγίας». Στην Ινέπολη του νομού Κασταμονής, οι νοικοκυρές ετοίμαζαν για τα Χριστούγεννα τα παραδοσιακά γλυκά « κετέ», «ιτσλί» και «κατμέρια». Στην Αμάσεια, τα βασικά γιορτινά εδέσματα ήταν το κεσκέκι, το σουμπορεγί και το τζεβιζλί τσορέκ. Διαδεδομένο υλικό για τις πίτες ήταν το χασισόλαδο και οι χασισόσποροι τους οποίους επεξεργαζόταν όπως τους κόκκους του καφέ. Καβουρντίζανε τους σπόρους σ' ένα τηγάνι χωρίς λάδι ώσπου να πάρουν μαύρο χρώμα και να βγάλουν το λάδι τους .

Τη νύχτα της 24ης Δεκεμβρίου, παραμονή των Χριστουγέννων, «εθύμιζαν» τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα με λύρα και με νταούλ, ζουρνά. Γύριζαν όλα τα σπίτια του χωριού παρέα με τους μωμόγερους, αψηφώντας το τσουχτερό κρύο και με αραιούς πυροβολισμούς και ψάλλοντας τα κάλαντα θύμιζαν τη γένεση του θεανθρώπου. Στα ορεινά του Πόντου λέγανε τα κάλαντα και την ημέρα γιατί οι καιρικές συνθήκες ήταν συχνα απαγορευτικές για έξοδο την νύχτα. Οι "καλαντάδες" εκτός από τη συνοδεία της λύρας, φρόντιζαν να φέρουν μαζί τους και ένα στολισμένο καράβι, φτιαγμένο από χαρτόνι και λεπτό σανίδι για να εντυπωσιάσουν τους νοικοκυραίους. Συνήθως φώτιζαν τα καραβάκια τους με κεριά, ενώ κάθε ομάδα προσπαθούσε να φτιάξει το πιο όμορφο και φανταχτερά στολισμένο, εν είδη συναγωνισμού. Προτού αρχίσουν να ψάλλουν, ένας της παρέας έλεγε μεγαλόφωνα τον πολυχρονισμό, αρχίζοντας από τον αρχηγό της οικογένειας και τελειώνοντας και στο πιο μικρό παιδί και σ' αυτούς τους ξενιτεμένους: «Ο Θεός να πολυχρονίζ' τον κύριο τάδε...και στη συνέχεια έψαλλαν:
«Καλημέρα σας και πολλούς χρόνους
ύγειαν και χαρά στον νοικοκύρη
ύγειαν και χαρά στα παλικάρια.

Έξω στην αυλή και στο παλάτι
στέκουν θυμίζουν τα παλικάρια,
στέκουν θυμίζουν εσένα, αφέντη.

Έ αφέντη μας, μα μη κοιμάσαι΄.
Οψεζνί βραδύ καλή βραδύ έν,
οψεζνί βραδύ Χριστός γεννέθεν,
οψές γεννέθεν και αύριο εστάθεν,
γράφει γράμματα, βαστά βαγγέλια,
γράφει γράμματα και πάλ' εγνώθι,
αρχοντόπουλο και καλαμιόνι,
μύρος έτουνε και μυροϊδόνι
και μυρόδισεν όλον τον κόσμον,
εμυρόδισε κ' εσένα, αφέντη.

Έ αφέντη μας, να μη κοιμάσαι,
άψο το κερί κι έλα σήν πόρτα.»

Με τον τελευταίο στίχο «άψο το κερί κι έλα σήν πόρτα», ο νοικοκύρης, με αναμμένο κερί στο χέρι, θ' ανοίξει την πόρτα και θα υποδεχτεί όλους χαρούμενος και γελαστός.

Οι νοικοκυρές, χαρούμενες και γελαστές, πρόσφερναν άφθονα καρύδια, μήλα, τσίρα και ούβας σ' όλους. Ο αρχηγός της οικογένειας με την κανάτα γεμάτη κρασί στο χέρι, κερνούσε κρασι. Μετά το κρασοπότι, η Σχολική Επιτροπή, από τους γεροντότερους του χωριού, εισέπραττε ό,τι πρόσφερναν σ' αυτήν υπέρ του σχολείου, χρήματα, νήμα κανναβένιο, καλαμπόκι, φασόλια, καννάβι, ακατέργαστο κ.ά.

Στο χωριό Ζησινώ ψαλλόταν και το εξής τροπάριο:

«Ιδού ο χρόνος πέρασε
και ήρθεν η ημέρα
της του Χριστού γεννήσεως
και ταύτη τη εσπέρα.

Χριστός γεννάται σήμερον
εν Βηθλεέμ τη πόλει,
οι ουρανοί αγάλλονται,
χαίρει η κτήσις όλη.

Εντός της φάτνης τίκτεται
υπό σπηλαίου θόλου
ο βασιλεύς των ουρανών
και ποιητής των όλων.

Τρεις μαγιδώους έτρεφε
μια Συρία χώρα,
βαστούσαν σμύρναν και χρυσόν
και λίβανον ως δώρα.

Χοροί αγγέλων ψάλλουσι
το δόξα εν υψίστοις
και υπό ποιμένων άδεται
του Σύμπαντος ο κτίστης.

Ως οδηγόν υπέρλαμπρον
αστέρα ακολουθούσι.
Ελθόντες εις το σπήλαιον
το βρέφος προσκυνούσιν.»

Τα Ποντιακά Κάλαντα των Χριστουγέννων, που είναι και τα πιο διαδεδομένα, περιέχουν όλη τη ζωή του θεανθρώπου, από τη στιγμή της Γέννησης του, μέχρι τη στιγμή της Σύλληψης του, χωρίς όμως να προχωρούν και στη Σταύρωση του, γεγονός που θα ερχόταν σε αντίθεση με το χαρμόσυνο γεγονός των Χριστουγέννων.

Χριστός γεννέθεν χαράν σον κόσμον
χα! καλή ώρα, καλή σ΄ μέρα
χα! καλόν παιδίν οψέ γεννέθεν

οψέ γεννέθεν ουρανοστάθεν
τον εγέννεσεν η Παναγία
τον ενέστεσεν αε παρθένος

Εκαβάλκεψεν χρυσόν πουλάρι
κι εκατήβεν σο στραυροδρόμι
σταυροδρόμι και μυροδρόμι.

Ερπαξάν ατόν οι χιλ Εβραίοι
χιλ Εβραίοι και μύρι Εβραίοι
χιλ Εβραίοι και μύρι Εβραίοι.

Α σ ακροντικά κι α σην καρδίαν
αίμα έσταξεν χολήν κι εφάνθεν
ούμπαν έσταξεν και μύρος έτον
μύρος έτον και μυρωδία.

Εμυρίστεν ατό ο κόσμος όλον
για μυρίστ ατό κι εσύ αφένταμ
συ αφένταμ καλέμ αφένταμ.
Ερθαν τη Χριστού τα παλικάρια
και θυμίζνε τον νοικοκύρην
νοικοκύρην και βασιλέαν.

Δέβα σο ταρέζ κι έλα σην πόρταν
δος μας ούβας και λεφτοκάρα
κι αν ανιοιείς μας χαρά σην πόρτα σ.

Ελλήνων Παράδοση

 

Χριστουγιεννιάτικα Ποντιακά κάλαντα

Χριστός γεννέθεν, χαρά σον κόσμον
χα, καλή ώρα, καλή σ' ημέρα
Χα, καλόν παιδίν οψές γεννέθεν
οψές γεννέθεν, το βράδ' αργάτε.

Το εγέννεσεν η Παναΐα
Το ανάθρεψεν αεί Παρθένος.
Εκαβάλκεψεν χρυσόν πουλάρι
εκατήβε ν σο σταυροδρόμι.

Έπιασαν άτόν' οι σκύλ' Εβραίοι
χίλ' Εβραίοι και μίλ' Εβραίοι.
Ασ' ακρέντικα κι άσ' στην καρδίαν
γαίμα έσταξεν, χολήν κι εφάνη.
γαίμα έσταξε, εμυροστάθεν.

Εμυρίστεν ατ' ο κόσμον όλον
για μυρίστ' άτό και σύ αφέντα.

Σύ αφέντα, καλέ μ' αφέντα
έμπα σο νουντάν κι ελά σην πόρταν.
Φέρ ουβάς και λεφτοκάρυα.
Κι αν ανοί'ς μας χαρά σην πόρτα'ς.

Όρκοι των Αρχαίων Ελλήνων Πολεμιστών

Ὅρκος Ἀθηναίων ἐφήβων
…πλείω δὲ καὶ ἀρείῳ…

Κρατώντας τὰ ὅπλα ποὺ τοῦ ἐμπιστευόνταν ἡ Πατρίδα, ὁ Ἀθηναῖος ἔφηβος μπροστὰ στὸ ναὸ τῆς Ἀγραύλου ἔδιδε τὸν παρακάτω ὅρκο:


Οὐ καταισχυνῶ τὰ ὅπλα, οὐδ᾿ ἐγκαταλείψω τὸν προστάτην ὢ ἂν στοίχῳ, ἀμυνῶ δὲ καὶ ὑπὲρ ἱερῶν καὶ ὁσίων, καὶ μόνος καὶ μετὰ πολλῶν, καὶ τὴν πατρίδα οὐκ ἐλάττω παραδώσω, πλείω δὲ καὶ ἀρείῳ ὅσης ἂν παραδέξωμαι.

Καὶ συνήσω τῶν….ἀεὶ κρινόντων, καὶ τοῖς θεσμοῖς τοῖς ἱδρυμένοις πείσομαι, καὶ οὓς τίνας ἄλλους ἱδρύσεται τὸ πλῆθος ἐμφρόνως. Καὶ ἂν τὶς ἀναιρεῖ τοὺς θεσμοὺς ἣ μὴ πείθηται οὐκ ἐπιτρέψω, ἀμυνῶ δὲ καὶ μόνος καὶ μετὰ πάντων. Καὶ τὰ ἱερὰ τὰ πάτρια τιμήσω. Ἵστορες θεοὶ Ἄγραυλος, Ἐνυάλιος, Ἄρης, Ζεύς, Θαλλώ, Αὐξώ, Ἡγεμόνη

(Δὲ θὰ ντροπιάσω τὰ ὄπλα μου, οὔτε θὰ ἐγκαταλείψω τὸν συμπολεμιστή μου ὅπου κι ἂν ταχθῶ νὰ πολεμήσω, θὰ ὑπερασπίζω τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια, καὶ μόνος καὶ μὲ πολλούς, καὶ τὴν πατρίδα δὲν θὰ παραδώσω μικρότερη, ἀλλὰ μεγαλύτερη καὶ μαχητικότερη ἀπ᾿ ὅση θὰ μοῦ παραδοθεῖ. Θὰ πιστεύω στοὺς Θεοὺς καὶ στοὺς ἰσχύοντες νόμους θὰ ὑπακούω, καὶ σὲ ὅσους ἄλλους νόμιμα θεσπισθοῦν. Κι ἂν κάποιος ἀναιρέσει τοὺς θεσμοὺς ἢ ἀμφισβητήσει, δὲν θὰ τὸ ἐπιτρέψω, θὰ τὸν πολεμήσω εἴτε μόνος εἴτε μὲ ὅλους. Καὶ τὶς ἱερὲς παρακαταθῆκες τῶν πατέρων θὰ τιμήσω. Μάρτυρές μου οἱ θεοὶ Ἄγραυλος, Ἐνυάλιος, Ἄρης, Ζεύς, Θαλλῶ, Αὐξώ, Ἡγεμόνη.)

Παιᾶν Σπαρτιατῶν
Βαδίζοντας προς τη μάχη, οι σπαρτιάτες πολεμιστές έψαλλαν τον παιάνα…

Ἄγετ᾿, ὢ Σπάρτας εὐάνδρω κῶροι πατέρων πολιατᾶν λαιᾷ μὲν ἴτυν προβάλεσθε, δόρυ δ᾿ εὐτόλμως ἄνχεσθε, μὴ φειδόμενοι τὰς ζωάς· οὐ γὰρ πάτριον τᾷ Σπάρτᾳ!

Ἐμπρὸς ὢ τῆς εὐάνδρου Σπάρτης τέκνα πατέρων πολιτῶν, διὰ τῆς ἀριστερᾶς χειρὸς τὴν ἀσπίδαν προβάλετε, διὰ δὲ τῆς δεξιᾶς μὲ τόλμη τὸ δόρυ ὑψώσατε, μὴ φειδόμενοι τὴν ζωὴ γιατὶ αὐτὸ δὲν εἶναι πατροπαράδοτον στὴν Σπάρτη!

Ὅρκος Ἑλλήνων στὶς Πλαταιές:
Οὐ ποιήσομαι περὶ πλειονος τὸ ζῆν τῆς ἐλευθερίας. 

Οὐδὲ ἐγκαταλείψω τοὺς ἡγεμόνας, οὔτε ζῶντας, οὔτε ἀποθανόντας. ἀλλὰ τοὺς ἐν τῇ μάχῃ τελευτήσαντας τῶν συμμάχων ἁπάντας θάψω. καὶ κρατήσας τῷ πολέμῳ τοὺς βάρβαρους,τῶν μὲν μαχεσαμένων ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος πόλεων οὐδεμίαν ἀνάστατον ποιήσω. τὰς δὲ τὰ τοῦ βάρβαρου προελομένας ἅπασας δεκατεύσω. καὶ τῶν ἱερῶν ἐμπρησθέντων καὶ καταβληθέντων ὑπὸ τῶν βάρβαρων οὐδὲν ἀνοικοδομήσω παντάπασιν. ἀλλὰ ὑπόμνημα τοῖς ἐπιγιγνομένοις ἐάσω καταλείπεσθαι τῆς τῶν βάρβαρων ἀσεβείας.

(Δὲν θὰ ἐκλάβω ὡς πολυτιμότερη τὴ ζωὴ ἀπὸ τὴν ἐλευθερία. οὔτε θὰ ἐγκαταλείψω στὴ μάχη κανέναν ἀπὸ τοὺς ἡγέτες μας, οὔτε ζωντανό, μὰ οὔτε καὶ νεκρό. ἀλλὰ καὶ τοὺς πεσόντες στὴ μάχη ἀπὸ τοὺς συμμάχους μας ὅλους θὰ ἐνταφιάσω. καὶ ἀφοῦ ἐπικρατήσουμε στὸν πόλεμο κατὰ τῶν βάρβαρων, ἀπὸ τὶς πόλεις ποὺ ἔδωσαν μάχη ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος καμία νὰ μὴν καταστρέψω. ὅσες ὅμως στὴ μάχη συνετάχθησαν μὲ τοὺς βάρβαρους ὅλες νὰ ἀποδεκατίσω. καὶ ἀπὸ τοὺς ναοὺς ποὺ πυρπολήθηκαν καὶ κατεδαφίστηκαν ἀπὸ τοὺς βαρβάρους, κανέναν καθόλου νὰ μὴν ανοικοδομήσω. ἀλλὰ ὡς ὑπενθύμιση στὶς ἐπερχόμενες γενεὲς νὰ ἐπιτρέψω νὰ ἀφεθοῦν, τῆς τῶν βάρβαρων ἀσεβείας.)


Αρχαία Ελληνικά

ΞΥΠΝΑ ΑΝΘΡΩΠΕ...

Ξύπνα  άνθρωπε!!!

 

Σκοτώνουν  εσένα  και  τα  παιδιά  σου…

Είσαι  σε  πόλεμο…

Ξύπνα  και  εντόπισε τον  εχθρό  σου…

 

Τον Ιανουάριο δεν άκουσες πολυβόλα - Σου έκοψαν όμως το μισθό!

Τον Φεβρουάριο δεν ήχησαν σειρήνες - Έκοψαν όμως τη σύνταξη της μάνας σου!

Τον Μάρτιο είχε ησυχία - Αύξησαν όμως το ΦΠΑ!

Τον Απρίλιο δεν μετακινήθηκαν στρατεύματα - Δεν είχες όμως να πληρώσεις την  ασφάλειά  σου!

Τον Μάιο δεν ακούστηκε ο ξερός κρότος των πολυβόλων 

 - Άρχισες όμως να εργάζεσαι 3 ημέρες με ακόμα λιγότερα χρήματα!

Τον Ιούνιο δεν μετακινήθηκαν πολεμικά πλοία- Το αφεντικό σου όμως σε απέλυσε!

 

 Τον Ιούλιο δεν είδες στρατιώτες στους δρόμους - Είδες όμως ανθρώπους  να  αυτοκτονούν!

Τον Αύγουστο καμία μάχη δεν σου στέρησε τις διακοπές - 

 Τα παιδιά σου όμως έκλαιγαν στο σπίτι!
 

Τον Σεπτέμβριο δεν είδες καμία φαιοπράσινη στολή στους δρόμους - Είδες όμως συσσίτια και  ανθρώπους  να  υποφέρουν!
 

 

Τον Οκτώβριο δεν πέταξαν πολεμικά αεροπλάνα για να τρομάξουν τα παιδιά σου  - Δεν είχες όμως να πάρεις στο παιδί σου ένα ρούχο  που σου ζήτησε!

Τον Νοέμβριο κανένα υποβρύχιο δεν μετακινήθηκε – Δεν  είχες  όμως  λεφτά  για  πετρέλαιο!

Τον  Δεκέμβριο δεν σε βομβάρδισαν  - Δεν πλήρωσες όμως χαράτσι στη ΔΕΗ και σου έκοψαν το ρεύμα... και τα παιδιά σου κρύωναν στο παγωμένο σπίτι!

 

 

ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ

 

ΜπρόΚωλα

Ευτυχώς που υπάρχουν και οι υποψήφιοι άνεργοι του δημοσίου για να καλύπτουν τον υπόλοιπο του πολύτιμου και πανάκριβου τηλεοπτικού χρόνου των τηλεοράσεων. Τα προγράμματα που έχουν φθηνή παραγωγή και που κρατάνε το κοινό στις οθόνες αλλά και που αποδίδουν χοντρά κέρδη σήμερα είναι τέσσερα: 

 

α) Εκπομπές μαγειρικής. Τρεις κατσαρόλες, δύο μπρόκολα και ο ταλαντούχος τηλεμάγειρας κατά προτίμηση λαϊφσταλίστας να σε μαθαίνει πώς να βράζεις το νερό. 

 

β)Εκπομπές τηλεξεκωλιασμού. Από τα βαθιά χαράματα μέχρι τα βαθιά μεσάνυχτα ανάμεσα σε “σοβαρούς” δημοσιογράφους και πολιτικούς θα πεταχτεί και το απαραίτητο βυζόκωλο. Εκτός των καθαρά τηλεοπτικών προαγωγών που ξεκινάνε μετά την πρωινή σου εξημέρωση. Κόστος βυζόκωλου χαμηλότερη από το μπρόκολο ή το σέλερι Ιεροσολύμων, για να είμαστε και στο πνεύμα. 

 

γ) Τούρκικα σήριαλ. Από όλα έχει ο μπαξές. Ξεκινώντας από “ιστορικά” γεγονότα μέχρι την φτωχή γειτονοπούλα που της έκλεψε την μπουγάδα η γειτόνισσα. 

 

δ) Δημόσιοι υπάλληλοι σε υστερία! Κάθε μέρα το πανηγυράκι στήνεται ανάμεσα σε όλα τα προαναφερόμενα με υποψηφίους προς απόλυση υπαλλήλους του δημοσίου να κλαίνε, να παρακαλάνε και ενίοτε να απειλούν με λεονταρισμούς ότι “θα χυθεί αίμα” αν δεν τους μετατάξουν σε άλλη υπηρεσία. 

 

Για τα τρία πρώτα, εκτός από την φθήνια που προσφέρουν συντελώντας στην ύπνωση του λαού, υπάρχει μία εξήγηση. Πάντα η τηλεόραση σου κάλυπτε τα κενά της ζωής αναπληρώνοντας τις στερήσεις σου ή τις επιθυμίες σου βασισμένη στους πρωτεργάτες της τηλεόρασης. “Ζήσε το αμερικανικό όνειρο”. Έτσι λοιπόν στην εποχή της κρίσης στην Ελλάδα χορταίνεις την πείνα σου με τον τηλεμάγειρα, συνουσιάζεσαι με το τηλεοπτικό βυζόκωλο δια χειρός και πάνω που πλαντάζεις για την δυστυχία της Φατμαγκιούλ νιώθεις σουλτάνος Σουλεϊμάν που εξουσιάζεις τον κόσμο. Ζωή και κότα μέχρι εδώ. 

 

Αλλά στις εποχές που ζούμε, ανάμεσα στην χόρταση που σου προσφέρουν οι τηλεπροαγωγοί, υπάρχει η οργή, ο θυμός, η αδικία, το “μπορεί να χυθεί αίμα”. Έτσι εξηγείται η τέταρτη κατηγορία τηλεοπτικών θεαμάτων στην οποία συμμετέχουν αποκλειστικά δημόσιοι υπάλληλοι. Έχουν την εντύπωση οι δημόσιοι υπάλληλοι ότι οι τηλεπροαγωγοί τους λυπούνται; Τους δίνουν χρόνο για να λύσουν το πρόβλημά τους; Τους αφήνουν να σουλατσάρουν στις οθόνες τηρώντας τον κανόνα της ελευθερίας του λόγου και της δημοσιοποίησης της πραγματικής ζωής; Τεχνηέντως όλες οι θυμωμένες φωνές ακούγονται αφού δείξουν πρώτα το ξύλο που τρώνε από τους φρουρούς της δημοκρατίας τους. 

 

Οι ιδιωτικοί υπάλληλοι, εργάτες, οικοδόμοι, ελεύθεροι επαγγελματίες που είναι στον πάτο του Καιάδα αυτή την στιγμή τεχνηέντως απουσιάζουν εντελώς. Γιατί; Πολύ απλά πίσω από κάθε δημόσιο υπάλληλο που απολύεται υπάρχουν άλλοι εκατό δημόσιοι υπάλληλοι που πρέπει να φοβηθούν βλέποντας τον συνάδελφό τους να χάνει την αξιοπρέπειά του στην τηλεοπτική οθόνη. Ο του ιδιωτικού τομέα υπάλληλος ή ελεύθερος επαγγελματίας είναι από χέρι σφαγμένος. Δεν υπάρχουν μετατάξεις και κινητικότητες γι' αυτόν. Έτσι δεν πουλάει στην οθόνη, πέραν του ότι μπορεί να βρεθεί κανένας που να μην αρθρώνει συνδικαλιστικό λόγο και να δούμε live το “θα χυθεί αίμα”. 

 

Το να μετατρέπονται οι δημόσιοι υπάλληλοι σε Φατμαγκιούλ της επανάστασης βοηθάει μόνο το σύστημα και τον πανάκριβο τηλεοπτικό χρόνο. Εκτός από το μηδενισμό της αξιοπρέπειας τους συμβάλουν και στην τρομοκράτηση των συναδέλφων τους που αργά ή γρήγορα θα έρθουν στην ίδια μοίρα. Αν δεν αλλάξουν μορφές αγώνων αναζητώντας το δίκαιο τους, η αξιοπρέπειά τους δεν θα παραμείνει στην τιμή του μπρόκολου και του βυζόκωλου αλλά θα πέσει παρακάτω. Θα είναι μία νέα κατηγορία τηλεοπτικών προϊόντων για prime time ζώνες με τίτλο “Η οργή του ΜπρόΚωλου”.-

 

του Γάννη Λαζάρου

 

Στον Τοίχο

 

Ο ΦΡΑΚΤΗΣ ΚΑΙ Η ΓΕΦΥΡΑ

Μια φορά κι έναν καιρό, μάλωσαν δύο αδέλφια που ζούσαν σε γειτονικές φάρμες. Ήταν το πρώτο σοβαρό ρήγμα στη σχέση τους. Για 40 χρόνια, εργάζονταν μαζί ως γεωργοί, μοιράζονταν χωρίς κανένα πρόβλημα τα γεωργικά μηχανήματα, και συνεργάζονταν αρμονικά για την εμπορία των προϊόντων τους.

Τα «νέα κόλπα» για να σας κλέψουν στο ATM– Οδηγός επιβίωσης

Η φαντασία και η επινοητικότητα των κλεφτών δεν σταματά. Ο κίνδυνος να σας αφαιρέσουν χρήματα την ώρα που εσείς θα προσπαθείτε να κάνετε ανάληψη από το ATMγια να περάσετε Χριστούγεννα ή Πρωτοχρονιά μεγαλώνει. Δείτε τον οδηγό επιβίωσης, όπως συντάχθηκε με τη βοήθεια τραπεζικών στελεχών τα μάτια των οποίων έχουν δει πολλά

Της Έφης Καραγεώργου.

Προσοχή στις αναλήψεις από τα ΑΤΜ, οι επιτήδειοι καιροφυλακτούν. Και στήνουν παγίδες για να «διαβάσουν» το ΡΙΝ και με συσκευές  και την μαγνητική επιφάνεια της κάρτας, ενώ με  ειδικές μεταλλικές τάπες μπλοκάρουν την έξοδο των χρημάτων. Οι απάτες στα ΑΤΜ αυξάνονται και οι τράπεζες ζητούν από τους πελάτες τους να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί, ειδικά αν πρόκειται να ταξιδέψουν για τις γιορτές  σε κάποιο δημοφιλή χειμερινό προορισμό. Μάλιστα τα τραπεζικά στελέχη εξηγούν πως σε πολλούς από τους δημοφιλείς προορισμούς τα ΑΤΜ είναι «αφύλακτα» καθώς βρίσκονται εκτός τραπεζικών καταστημάτων, και μπορούν εύκολα να «παγιδευτούν» από τους επιτήδειους.

Σημειώνουν πως λόγω κρίσης, αυξάνεται ο αριθμός των κρουσμάτων απάτης, αφού οι «σπείρες» αναζητούν τρόπους να αποσπάσουν χρήματα και ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα (όπως είναι τα ΡΙΝ και τα στοιχεία της μαγνητικής επιφάνειας). Ακόμα συμβουλεύουν ότι καλό είναι όσοι χρειαστεί να κάνουν ανάληψη τις νυχτερινές ώρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί.  Στην Ελλάδα η ετήσια λεία από ηλεκτρονικές απάτες είναι της τάξης των 7 με 8εκατ ευρώ, ωστόσο εμφανίζει ανοδική τάση, ενώ διαρκώς νέα «κόλπα» εφαρμόζουν οι σπείρες των επιτηδείων.

Πρόσφατα μία σπείρα που εξαρθρώθηκε χρησιμοποιούσε  μεταλλικές τάπες με τις οποίες «παγίδευε» την σχισμή εξόδου των χρημάτων του ΑΤΜ.  Ο πελάτης έκανε κανονικά τη συναλλαγή, άκουγε και τον «ήχο του χρήματος» όταν μέτραγε τα χαρτονομίσματα το ΑΤΜ, όμως δεν τα έπαιρνε στα χέρια του. Τα χρήματα έμεναν μπλοκαρισμένα στην μεταλλική υποδοχή. Μόλις ο πελάτης-θύμα  απομακρυνόταν από το ΑΤΜ,  οι άνθρωποι της σπείρας αφαιρούσαν την μεταλλική τάπα και έπαιρναν το ρευστό.

Και φυσικά, οι επιτήδειοι εξακολουθούν να εφαρμόζουν τα παλιότερα κόλπα, που είναι η τοποθέτηση μικροσυσκευής στην υποδοχή της κάρτας για να διαβάσουν την μαγνητική ταινία, και η τοποθέτηση μικροκάμερας, ή διάφανης μεμβράνης στο πληκτρολόγιο  για να διαβάσουν το ΡΙΝ. Όμως μηχανισμούς «προστασίας» έχουν στήσει και οι τράπεζες προκειμένου να περιορίσουν τις e- απάτες.  Με τους μηχανισμούς αυτούς μπορούν να παρακολουθούν  όλες τις ύποπτες συναλλαγές και να μπλοκάρουν τις κάρτες. Για παράδειγμα «ύποπτη» είναι η συναλλαγή, που εμφανίζει την κάρτα πελάτη να χρησιμοποιείται για ανάληψη μετρητών στην Αθήνα και μετά από 1 ώρα στην Λάρισα. Στην περίπτωση αυτή η κάρτα μπλοκάρεται αυτομάτως και ειδοποιείται ο κάτοχος  τηλεφωνικά.

Τα βασικά σημεία προστασίας που πρέπει να τηρούν με ευλάβεια όλοι οι χρήστες καρτών είναι:

• Ποτέ δεν γράφουμε στην   κάρτα το ΡΙΝ.

 

• Κάνουμε αναλήψεις από ΑΤΜ που βρίσκονται σε εσωτερικούς χώρους τραπεζών.

 

• Πριν προχωρήσουμε στην πληκτρολόγηση του ΡΙΝ ελέγχουμε ότι δεν μας παρακολουθεί κανείς.

 

• Καλύπτουμε πάντα το πληκτρολόγιο με το χέρι μας ή με ένα χαρτί κλπ.

 

• Σε περίπτωση προβλήματος –πχ το ΑΤΜ μας κράτησε την κάρτα- ειδοποιούμε άμεσα την τράπεζα.

 

• Μην τσιμπήσετε το δόλωμα αν κάποιος σας πει «σας έπεσαν χρήματα» ενώ βρίσκεστε μπροστά στο ΑΤΜ, και ελέγξτε ότι έχετε στα χέρια σας τη «δική» σας κάρτα.    

 

Financial Press

 

Τηλεσκουπίδια, ξέκωλα, δημαγωγοί και βίζιτες, το παζλ μιας κοινωνίας σε κρίση - Της δικιάς σου κοινωνίας!

Τηλεσκουπίδια, ξέκωλα, βίζιτες, δημαγωγοί και φτηνοί πολιτικοί απατεώνες συνθέτουν το παζλ μιας κοινωνίας -και όχι «απρόσωπα» χώρας- σε βαθιά κρίση. Γιατί η κρίση που μας μαστίζει είναι πρωτίστως πολιτισμική - πολιτική, τα άλλα, τα οικονομικά, είναι απλώς παράγωγα της ολοκληρωτικής παρακμής.

Μιας παρακμής που την ονόμασαν «πρόοδο», «εκσυγχρονισμό», «μεταρρύθμιση».

Το σχέδιό τους ξεκίνησε να εφαρμόζεται στις αρχές της «άγριας» δεκαετίας του 1990 για να περάσει στην τελική του φάση 20 χρόνια μετά, με τους Κωστάκηδες, τους Γιωργάκηδες, τους Αντωνάκηδες και τα μνημόνια.

Σ΄αυτά τα είκοσι χρόνια έκαναν τα πάντα για να ξεχάσεις ποιος είσαι:

 α) Σου είπαν ότι έννοιες όπως πατρίδα είναι «κακό» πράγμα, ξεπερασμένες, δύσοσμες όπως οι παρατημένες βιβλιοθήκες.

 β) Σου είπαν ότι με την πολιτική ασχολούνται μόνο οι άχρηστοι και σε έπεισαν σε τέτοιο βαθμό που άφησες, εσύ άφησες, την πολιτική στους άχρηστους. 

γ) Σου έδωσαν μια πιστωτική κάρτα και σε αμόλυσαν να ζήσεις το «Sex & The City», το «Beverly Hills» και κάθε άλλη μυθοπλασία με δανεικά λεφτά, σκοπός τους δεν ήταν να τα επιστρέψεις, αλλά να τους χρωστάς για πάντα.

Τον έρωτα και τα συναισθήματα στα «δίδαξαν» ως παλιομοδίτικα, οι παρτούζες, τα όργια, τα μπρος και πίσω «κρέας μπαίνει, κρέας βγαίνει», οι ηδονές και τα ά-λογα πάθη ήταν η «δημοσιογραφία» του Cosmopolitan, του ΚΛΙΚ (και όλης αυτής της «σχολής») που «δημιούργησε» ο κάθε σεξουαλικά καταπιεσμένος και κομπλεξικός χωριάτης που ήρθε στην Αθήνα να γίνει εκδότης και να διαφθείρει μια ολόκληρη κοινωνία για να μην είναι μόνος στο βούρκο του!

Κι ενώ σε βύθιζαν στην απληστία της κατανάλωσης και του αχαλίνωτου σεξ, στο γιαπισμό και σε κάθε είδους ανηθικότητα (δημόσια και ιδιωτική), την ίδια ώρα είχαν ενεργοποιήσει την ωρολογιακή βόμβα που θα έσκαγε ως «οικονομική κρίση» για να σε μετατρέψουν από «Ευρωπαίο», όπως σου έλεγαν ότι έπρεπε να γίνεις, σε τριτοκοσμικό δούλο τους, σε ένα ανδράποδο!

Χάσαμε τους εαυτούς μας, χάσαμε το Μέτρο, χάσαμε τις ψυχές μας…

Παραφουσκωμένοι από απληστία και ύβρη (αλαζονεία) σαν μπαλόνι μας άφησαν να πάμε ψηλά και τώρα, στην ελεύθερη πτώση μας ακόμα δεν έχουμε βρει πάτο!

Διαπιστώσεις, θα μου πείτε και θα ζητήσετε λύσεις…

Αυτοκριτική θα σας πω και σε ό,τι αφορά τις λύσεις; Αυτές είναι γραμμένες στα βιβλία των φιλοσόφων, των προγόνων σας, όσοι ακόμα μπορείτε να διαβάσετε ελληνικά (γιατί και τη γλώσσα μας φρόντισαν να καταστρέψουν) ψάξτε να τις βρείτε. Κανένας δεν θα σας σώσει, «ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη», κι αν όντως θέλετε να ελευθερωθείτε αυτό πρώτα πρέπει να το πετύχετε μέσα στα συγχυσμένα και θολωμένα από την άγνοια και την απαιδευσιά (του σύγχρονου «εκπαιδευτικού» μας συστήματος) μυαλά σας.

Αλλιώς, όσες λύσεις σας πω εγώ ή όποιος άλλος, στο βρόντο θα πάνε… Γιατί τόσο εγώ, όσο και ο όποιος άλλος, που δεν έχουμε τη δυνατότητα να σας «λύσουμε» τα προβλήματα όπως σας έμαθαν τόσο καιρό, με ρουσφέτια και λαμογιές, με κομπίνες και επιχορηγήσεις - επιδοτήσεις, θα σας είμαστε εντελώς άχρηστοι εάν εσείς δεν ξαναγίνετε άνθρωποι και Έλληνες, Έλληνες της ημετέρας Παιδείας μετέχοντες…

Στέφανος Μυτιληναίος

tsantiri

ΑντιΝεοΤαξίτης
 

Παράνομο και το μαρούλι που θα φυτέψεις σε γλάστρα

 

  ΕΞΩΦΡΕΝΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ ΣΠΟΡΑΣ ΣΤΗΝ Ε.Ε.!

 

Του ΦΙΛΗ ΚΑΪΤΑΤΖΗ

 

Φωνές από Βορρά και Νότο προσπαθούν να ευαισθητοποιήσουν συναδέλφους τους στην Ευρωβουλή να καταψηφιστεί διακομματικά η νομοθετική πρόταση που υποχρεώνει τους αγρότες της Ε.Ε. να μην αναπαράγουν τους σπόρους αλλά να τους αγοράζουν μόνο από πολυεθνικές. 

Η έγκριση του κανονισμού θα σημάνει το τέλος τοπικών ποικιλιών Η εμπορική αξία της παγκόσμιας αγοράς σπόρων εκτιμάται σε περίπου 45 δισ. δολ. 


Φραγμό στη μονοπώληση του ελέγχου της παραγωγής και εμπορίας των τροφίμων προσπαθούν να βάλουν ευρωβουλευτές από διαφορετικές πολιτικές ομάδες συμπαρατασσόμενοι απέναντι στην πρόταση κανονισμού που έχει καταθέσει η επιτροπή Υγείας της Ε.Ε. Βάσει της πρότασης, επιβάλλονται γραφειοκρατικά εμπόδια στους γεωργο-κτηνοτρόφους, αν δεν προσφεύγουν στις βιομηχανίες σπόρων. 


Η αιτιολογία που προβάλλει η επιτροπή μέσω της γενικής γραμματείας της που έχει την αρμοδιότητα ελέγχου των φυτών είναι ότι απλοποιεί τη νομοθεσία και τις 12 σχετικές οδηγίες που συμπεριλαμβάνει στον προταθέντα κανονισμό! 

Πατέντα
Υπενθυμίζεται ότι η κανονική νομοθεσία που αφορά την εμπορία σπόρων ίσχυε από τη δεκαετία του 1960. Μέχρι σήμερα τα κράτη-μέλη στην Ε.Ε. των «27» είχαν (υποχρεωτικώς) ενσωματώσει το νομικό πλαίσιο της Ε.Ε. στην εθνική τους νομοθεσία. 

Επί της ουσίας αυτό που βλέπουμε να εξελίσσεται σήμερα για τον έλεγχο της σποροπαραγωγής ξεκίνησε τη δεκαετία του 1980, με τη ραγδαία ανάπτυξη της γενετικής μηχανικής. Τότε έγινε η εισαγωγή του όρου της «βιομηχανικής πατέντας οργανισμών», αλλάζοντας τη φύση της ίδιας της γεωργίας. 

Μόνο λίγες εταιρείες-κολοσσοί που δεν ξεπερνούν τη μία ντουζίνα (Syngenta-Dupont, Monsanto, Basf) ελέγχουν τα 2/3 της παγκόσμιας αγοράς. 

Στο παιχνίδι συμμετέχει και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου: Από τις αρχές του 2000 προώθησε συνθήκες και νομικές συμφωνίες όπως εκείνη για τα ζητήματα εμπορίου για τα δικαιώματα της πνευματικής ιδιοκτησίας που αφορά περισσότερα από 140 κράτη και επιτρέπει το πατεντάρισμα γονιδίων, φυτών, ζώων, βακτηρίων, ιών κ.λπ. 

Αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Ενωσης τονίζουν ότι με το νέο κανονισμό προβλέπονται: Απλούστεροι και ευέλικτοι κανόνες για την εμπορία σπόρων και άλλου φυτικού-αναπαραγωγικού υλικού με σκοπό να διασφαλιστούν η παραγωγικότητα, η προσαρμοστικότητα και η ποικιλότητα των καλλιεργειών και των δασών της Ευρώπης. Επίσης εξασφαλίζεται η προστασία της βιοποικιλότητας και της βιώσιμης γεωργίας κ.ά. 

Ελεγχος τροφής
Δεν είναι έτσι τα πράγματα, αντιλέγει ο ευρωβουλευτής Κρίτων Αρσένης επισημαίνοντας ότι «με τη δικαιολογία της προστασίας της αγροτικής παραγωγής κλιμακώνεται ο πόλεμος για τον έλεγχο της τροφής από τις πολυεθνικές». 

Με τροπολογία του ζητείται η «πλήρης απόρριψη της πρότασης». Προσπαθώ, λέει ο ευρωβουλευτής, να υποστηριχθεί από την πλειοψηφία του Ευρωκοινοβουλίου. 

Η έγκριση του κανονισμού θα σημάνει και το τέλος των τοπικών ποικιλιών και την εξάρτηση του αγροτικού κόσμου από τους γίγαντες της γενετικής μηχανικής που προωθούν τα μεταλλαγμένα ως τη λύση-σωτηρία των προβλημάτων επισιτισμού παγκοσμίως.

Η νέα πραγματικότητα όμως θα διαμορφώσει ένα νέο νομικό, τεχνικά ασφυκτικό πλαίσιο, που θα απαγορεύει ακόμα και το μαρουλάκι στη γλάστρα. 


 enet